Openheid over je budget en oordeelsvorming

Het gaat weer eens over geld. In mijn 26 jaardoelen heb ik vermeld dat ik wil proberen me aan mijn maandbudget voor de dagelijkse uitgaven te gaan houden. We hebben een maandbudget van 1250 euro vastgesteld. Hiervan worden de weekboodschappen, cadeautjes, spullen voor persoonlijke verzorging, kleding en alles van betaald. Eigenlijk alles wat geen "vaste last" is.

Wij zijn met zijn vieren, twee volwassenen en twee kleine kinderen en in principe kunnen we daar goed van rondkomen. Toch is het voor ons wel een uitdaging. Er komt immers meer binnen en eerst ging alles wat er binnen kwam er ook uit. Voor ons is het dus vooral een mentaliteitsverandering.

Toen ik de lijst met doelen samenstelde, twijfelde ik of ik het bedrag moest noemen. Je geeft je tenslotte best bloot. Ik speur regelmatig op allerlei blogjes over consuminderen, er zijn er echter maar weinig die aangeven hoeveel er binnenkomt en/of hoeveel er uit gaat. En de paar blogjes die ik gezien heb waar wel werd aangegeven hoeveel leefgeld er gebudgetteerd werd, besteedden meestal ongeveer de helft minder.

Je leeft naar je geld, dat is een gezegde dat doorgaans wel opgaat denk ik. In het boek "je geld of je leven" komt dit principe ook naar voren, dat je consumptiebehoefte meegroeit met je inkomensgroei en dus ook mee daalt indien je inkomen daalt.

Door te budgetteren en af te spreken dat je ook echt niet meer opmaakt dan het budget stel je eigenlijk een nieuw "setpoint" om je consumptiebehoeften op af te stellen. En al het overige (als je dat hebt) gaat naar de spaarrekening waardoor je kapitaal toeneemt of je kan het gebruiken om schulden versneld af te lossen. Dat opnieuw vaststellen van ons "setpoint" is waar wij nu mee bezig zijn met het budget van 1250 euro per maand voor de dagelijkse uitgaven.

Het aflossen van de hypotheek is voor ons belangrijk omdat het de maandlasten op den duur verlaagd en omdat wij meer hypotheek hebben dan ons huis waard is. Wij vinden dat op zich niet zo'n erg probleem. We zijn toch van plan om hier te blijven wonen en het is een extra rem om niet te verhuizen. Dat is voor ons best goed want ik houd nogal van verandering.... en .... verhuizen, een huis opknappen en inrichten is beslist wel een project waar ik warm van word. Punt is echter dat ik nu al weet dat het me weinig zal brengen. Dat huis zal niet veel mooier of beter worden dan ons huis nu en we zullen er waarschijnlijk ook niet veel gelukkiger worden.

Maar toch... ondanks die rem die dus best goed is, hebben we besloten te gaan aflossen. Hup die schuld omlaag, de maandlasten omlaag en geen (of een positief) verschil tussen de waarde van het huis en de hypotheek. Vrijheid is tenslotte een groot goed en ik maak liever in vrijheid de keuze om niet mee te gaan in de verleiding voor een verhuizing of ander groot project dat de middelen niet heiligt.

Ik begon dit blogje over openheid en over mijn twijfels het bedrag van ons budget voor de dagelijkse uitgaven te noemen.  Die twijfel zit hem voor een groot deel in oordeelsvorming. Voor jezelf weten dat het een goed bedrag is (nu) voor ons gezin in onze omstandigheden en voor een ander om het te lezen zijn twee heel verschillende dingen. Zo ontving ik van de week een tweet van iemand die mij vertelde dat mijn maandbudget voor de dagelijkse uitgaven ongeveer even groot was als de totale inkomsten van haar gezin. Ik vond deze tweet best confronterend en spannend.

Niet zozeer vanuit mijzelf qua bedrag. Ik weet wel dat wij, vergeleken met anderen, best het nodige te besteden hebben. Al heb ik ook familie en vrienden waarbij vergeleken wij aan de lage kant zitten. Het ging me er meer om hoe dat overkomt op de ander. Wat doet dit met de ander? Hoe hard moet je wellicht werken om minder geld te verdienen en is het zuur om te lezen als iemand als ik zijn best moet doen om uit te komen met een budget dat even hoog is als jouw maandinkomen?

En (hier komt het spannende) wat doet dit met het oordeel van jou over mij? Ben ik er meer, minder of ander mens door?

Zo zie je maar, het taboe om niet over geld te praten komt wel ergens vandaan ... 

Hoe open ben jij over geld?

Overigens weet ik vrij zeker van dat degene die me de bewuste tweet stuurde het puur informatief bedoelde. Als constatering van een feit en niet zozeer als een bericht met een oordeel of lading. 

Nog even wachten met aflossen ...

Het is heerlijk weer en daar genieten we volop van. Onze twee ukkies gaan normaliter twee dagen per week naar een lieve gastouder bij ons in de buurt. Zij is echter drie weken op vakantie met haar gezin en dus hebben we drie weken lang geen oppas. Dat vinden we niet erg. We kunnen het opvangen met vrije dagen en thuiswerken en met dit weer is dat helemaal geen straf. Financieel is het ook erg prettig. De uren die niet worden afgenomen hoeven we namelijk ook niet te betalen. Ook onze schoonmaakster neemt drie weekjes vrij en ook dat spaart het nodige uit. Kortom een lekker ruim maandje en onze spaarrekening wordt goed gespekt.

 Dat de spaarrekening zo goed gespekt wordt is fijn, want een klein deel van onze hypotheek is aflossingsvrij. Wij hebben dat bedrag inmiddels bij elkaar gespaard. Punt is alleen dat als wij het aflossen we niet zoveel meer op onze spaarrekening hebben staan. Mijn man vindt het een te klein buffer en wil dat liever wat groter hebben. Maar ja, dan is dus de vraag, hoe groot wil je je buffer hebben? Ieder bedrag lijkt arbitrair te zijn. Vervolgens hebben we na het nodige piekerwerk bedacht dat we drie maanden moeten kunnen overbruggen zonder enige inkomsten. Oftewel drie keer het budget voor de maandelijkse vaste lasten en drie keer het budget voor de maandelijkse dagelijkse uitgaven. En dat houdt in dat we inderdaad nog even moeten sparen.

Ik vind dat hij groot gelijk heeft, dat het inderdaad noodzakelijk is om dat buffer aan te houden. Punt is alleen dat ik me zo had ingezet op aflossen en dat duurt nu dus iets langer. Aan de andere kant, sparen we de laatste tijd wel echt heel erg veel per maand, dus zo lang hoeft het ook weer niet te duren en dan hebben we het tenminste wel echt verstandig aangepakt.

Inspirerend initiatief: niets kopen

Op een ander blog lees ik over niets kopen.  Ik ben er zelf (nog) niet aan toe om die stap ook te nemen en weet ook niet of ik dat wel wil, maar vind het wel een inspirerend initiatief. Het zet aan tot denken, tot bezinning. Waarom koop ik iets? Wat is het nut? Gebruik ik het over een jaar nog steeds? Wat heeft het gekost om dit te maken? En dan heb ik het niet zozeer over grondstoffen en arbeid alleen, maar ook over vervoer, vervuiling, wellicht zelfs kinderleed of dierenleed.

Hoewel ik de stap om niets te kopen dus nog niet maak, merk ik wel dat er hier heel wat bewuster met spullen en geld omgegaan wordt. Dat is in alle opzichten een verrijking en nu doel ik niet op mijn spaarsaldo.

Zoals je hebt kunnen lezen in mijn vorige bericht kan een overschot aan spullen (om specifiek te zijn een kinderkleertjesoverschot) tot heel wat gedoe leiden. Het kost ruimte in je huis, het kost ruimte in je hoofd, het kost tijd om netjes te houden, het kost tijd om die leuke kledingcombinatie uit te zoeken, etcetera. Het is verrijkend om te zorgen dat de aanwas aan spullen niet te groot wordt. Het is niet erg om spullen aan te schaffen, maar dan liever wel iets wat echt bewust is gekocht en waar ik echt blij mee ben en ik hopelijk ook nog eens een tijd lang echt gebruik.

Deze gedachtengang heb ik nu al een tijdje. Begin dit jaar heb ik bijvoorbeeld flink wat geld uitgegeven aan mooie le creuset pannen om in te koken. Veel duurzamer en gezonder dan de pannen met tevlonlaag die wij tot dan toe ieder half jaar versleten. Deze pannen worden iedere dag gebruikt en iedere dag weer denk ik "wauw wat een mooie en fijne pannen". Die zijn de investering dus echt waard.

Minder blij was mijn man die met snel en spoed een rugzak nodig had. Hij deed namelijk mee aan de Fietselfstedentocht en had een tasje nodig om zijn eten in te doen. Hij heeft voor een paar euro een tasje gekocht bij action. Datzelfde tasje kon hij de avond na het fietsen meteen weggooien want het was volledig uitgescheurd en versleten. Na 1 dagje gebruiken, zonder overmatig zware spullen of wat dan ook. Nu kostte het weinig, maar toch vind ik het wel zonde. Zonde van dat tasje en de aanschaf.

Ik probeer op allerlei manieren minder spullen te kopen. Een onderdeel is ook welke was- en schoonmaakmiddelen we gebruiken. Zo langzamerhand zijn de meeste restjes met schoonmaakmiddel en wasmiddel op en begint het eenvoudiger leven. Het zelfgemaakte wasmiddel met marseillezeep heb ik nu een tijdje in gebruik en bevalt erg goed. Het ontkalken van de kranen in de badkamer met schoonmaakazijn gaat ook heel goed. Er zat een fikse kalklaag op dus ik heb een oude doek in de schoonmaakazijn gedoopt en om de kalkaanslag gewikkeld en een paar uur laten weken. Alle kalk is weg. En daar heb ik dus al enkele uurtjes op zitten boenen met de dure antikalkmiddelen. (Al moet ik bekennen dat ik die middelen nooit in een oude doek eromheen gewikkeld heb, dus wellicht was het boenen wel gewoon geen slimme aanpak). En tot slot gebruiken we veel minder luierdoekjes sinds ik een stapeltje hydrofieldoekjes beneden heb gelegd en als snoetenpoetser gebruik (ja ... de horror ... ik heb het altijd al wel onzin gevonden om snoetenpoetsers en billendoekjes te kopen).

Er zijn beslist nog zaken waar we minder verspillend kunnen zijn. Een voorbeeld zijn de coffeecups van nespresso. Heerlijk vind ik die koffie. Heerlijk vind ik het om bij George zijn clubje te horen. Al is sinds een maand of twee trouwens het ouderwetse filterkoffieapparaat wel  weer in gebruik genomen en bevalt dat eigenlijk ook wel goed.  Soms is zo'n flinke pot met koffie zo makkelijk en lekker. Al bespeur ik inmiddels een lichte cafeïneverslaving. 

Om een lang verhaal kort te maken. Niets kopen! Een mooi initiatief. Ik hoop dat veel mensen meedoen en dat het veel mensen (net als mij) aanzet om weer wat bewuster te worden over het gebruik en verbruik van spullen.

Meten is weten

Zucht, steun ... poeh wat ben ik moe! Samen met mijn man ben ik begonnen met het verkrijgen van inzicht is onze financiële situatie. Er zijn twee dingen over te zeggen:

1. We hebben nog een lange weg te gaan.
2. Er valt een boel "winst" te behalen.

 Dit klinkt wellicht heel erg dramatisch. Nou zo is de situatie gelukkig ook weer niet. Wij verkeren gelukkig in de omstandigheden dat we het financieel behoorlijk goed hebben. Maar ... wat er binnen komt, gaat er ook net zo makkelijk weer uit. En dat kan allemaal best wat bewuster.

We hebben een overzicht gemaakt met daarin alle maanden van het jaar, onderverdeeld in een aantal categorieën: netto-inkomsten, vaste lasten, abonnementen, aflossingen (creditcard en studieschuld) en variabele uitgaven. Het overzicht is inmiddels dusdanig compleet dat we zelfs de 10 euro voor de klantenkaart van de Gall & Gall hebben begroot. We zijn dus al best een heel eind op weg om inzicht te verkrijgen. Verder zijn we gestart vanaf 1 januari 2012 dus ook van de eerste maanden van dit jaar hebben we nu een overzicht. Alleen sluitend is het nog niet. Zucht ....

Behalve het verzuchten over de hoeveelheid werk die het heeft gekost, wil ik ook wel even een heel blij geluid laten horen. We hebben namelijk inzicht en het is duidelijk dat we er behoorlijk goed voor staan. We zouden heel erg makkelijk moeten kunnen sparen en aflossen en ook kunnen we onze lasten behoorlijk eenvoudig reduceren. Inmiddels zijn de eerste acties ingezet:

1. Opzeggen diverse abonnementen en klantenkaarten.
2. Deelname aan loterijen verminderd.
3. Via Vereniging Eigen Huis meegedaan aan het initiatief voor collectieve energie inkoop. Deze overstap levert ons, zonder ons energieverbruik aan te passen, een besparing van om en nabij 300 euro op jaarbasis op.
4. Met onze schoonmaakster afgesproken dat ze in het vervolg minder uren per week komt.

We hebben inmiddels ook al besloten om het geld dat we per maand besparen door deze acties te gebruiken om onze creditcardschuld versneld af te lossen. Dat leek ons wel een slimme strategie omdat we toch al gewend zijn dat we dit geld uitgeven. En dit leidt op lange termijn tot een besparing aan uitgaven aan rente. Overigens zeggen we de creditcard ook op, zodra deze is afgelost.  

Hoe bewust ga jij om met je geld?