Een prachtig 2014 toegewenst! Ik hoop dat al je diepste dromen uitkomen, in gezondheid en met liefde! Het afgelopen jaar was mijn jaar, met twee duidelijke hoogtepunten en een dieptepunt. De hoogtepunten waren natuurlijk: de vakantie naar Italië en de zwangerschap waar zo lang op gehoopt was, het dieptepunt is het einde van een jarenlange vriendschap. Helaas moeten er soms knopen doorgehakt worden!
Het grootste deel van 2013 heeft in het teken van zwanger zijn gestaan. Eerst in Italië het continue tellen en rekenen "wanneer was ik nou ook alweer ongesteld", daarna de test en het verdriet over de afgelopen jaren dat er allemaal uit moest, daarna voorzichtig de blijdschap en tot een week of vijftien de angst of het kindje wel zou blijven zitten.
Afgelopen jaar is in zekere zin helend geweest, mijn lijf heeft gedaan wat het moest doen: een prachtig en gezond zoontje voortgebracht! En mijn lijf doet nog steeds wat het moet doen, want ons zoontje floreert goed op de borstvoeding. Ook nu, terwijl ik dit blokje typ op de bank, ligt hij lekker aan de borst. Mijn kleine tevreden mannetje, heeft in heel zijn leven maximaal 30 minuten in totaal gehuild, groeit goed en is lekker allert als hij niet slaapt. Als ik naar hem kijk en ik laat de emotie toe, dan schiet ik vol, wat ben je mooi. En wat is je grote zus mooi en je grote broer ook. Wat hebben we een mooi samengesteld gezin en wat houd ik zielsveel van jullie!
Ook helend is het besef dat mijn lijf dus wel zwanger kan worden! Er is een kans op nog eens nieuw leven. En dat is voor mij zo bijzonder. Hoop koesteren had de afgelopen acht jaar geen nut, was verwoestend voor mijn emotioneel gestel, en nu mag er weer hoop zijn. Voor ons dus geen voorbehoedsmiddelen. Wie weet mogen wij ooit nog eens een vierde kindje verwelkomen en kan ik in die tweede zwangerschap al het geleerde in praktijk brengen.
Voor nu staat de wereld stil. Ik leef met de jongste aan of op de borst of op schoot of in mijn armen. Continu gekoesterd staat de wereld stil in een warm continuüm. Er is een natuurlijk evenwicht waarbij mijn man de oudste twee verzorgt en ik me op de jongste richt. Ons wereldje is even heel klein, al heb ik gisteren, op de laatste dag van het oude jaar, mijn eerste uitstapje gehad: koffie met gebak bij een plaatselijk restaurantje. En mijn eerste uitdaging: borstvoeding in het openbaar. Het was een heerlijke dag en 's avonds hebben we het oude jaar samen goed afgesloten. Groot luchtbed in de woonkamer waarop ons dochter met papa heeft geslapen, lekker beneden bij ons want het vuurwerk was maar eng. Van iedere knal werd ze wakker. Tot het 00:00 uur was en het echt losbarstte. Toen lag ze heerlijk te slapen.
2014: ben benieuwd wat je ons brengt. Hopelijk veel liefde, plezier, warmte en verbinding. Hopelijk kan ik dat ook aan mijn omgeving brengen. Allereerst aan mijn man. Wat heb ik het met hem getroffen. En daarna aan onze prachtige drie kinderen.
woensdag 1 januari 2014
zaterdag 17 augustus 2013
Ode aan de droogmolen ...
Even een heel kort berichtje tussendoor. Wat ben ik blij met de nieuwe droogmolen! Net weer een paar wasjes opgehangen en het droogt allemaal heerlijk snel en fris. Feestje waard ...
dinsdag 13 augustus 2013
Het opruimen begint te vorderen
Langzaam aan wordt het weer wat opgeruimder in huize vlindertjelief en dat voelt goed! Zo hebben we een droogmolen aangeschaft en ik heb zo'n voorgevoel dat we daar heel veel lol van gaan beleven. Ik heb hem nog maar net, zaterdag is hij geplaatst, maar heb hem al meerdere keren gebruikt. Heerlijk frisruikende en sneldrogende was. Ik word er helemaal blij van.
Mijn man is geweldig. Ik zat al tijden tegen het stofzuigen van ons huis aan te hikken. Ik zag het vooral niet zitten om onder ons bed te kruipen en daar alle stof weg te zuigen. Toen ik dat tegen mijn man zei, zei hij direct "ben jij gek, dat doe ik toch zeker" en hij pakte vervolgens de stofzuiger en heeft het hele huis grondig van top tot teen gezogen. Zo makkelijk kan het dus zijn. Ik moet niet denken dat ik alles alleen moet doen, want dat is helemaal niet zo!
Inmiddels is ons huisje al een stuk netter en schoner. De slaapkamers zijn schoon en opgeruimd. De badkamer heeft een zeer grondige poetsbeurt gehad, maar moet nu wel weer even worden afgenomen. De schotten in de slaapkamers van de kinderen zijn opgeruimd en ik heb nogal wat rommel weggedaan. Verder het beddengoed gereorganiseerd. Wij hebben dat opgeruimd in plastic doorzichtig kratten die onder het bed staan. Alle maten en kleuren zaten door elkaar. Ik heb alles uitgezocht en al het spul, met name dat van de kinderen, waar vlekken in zaten die er toch niet meer uitgingen weggedaan. En iedere maat bed heeft nu zijn eigen krat met spullen. Scheelt enorm want we hebben er nu een krat minder staan en ik heb inmiddels ook ontdekt dat we best nog wel leuke dekentjes en lakentjes hebben voor de baby die in mijn buik groeit. En waar ik altijd dacht dat wij alles roze, roze en nog eens roze hadden in die heel kleine maat ...blijkt dat ik destijds ook een blauw dekentje en bijpassend lakentje had gekocht. En nog wel wat meer neutraal spul ook had gehaald. Dat is wel fijn want om ons aankomende kleine ventje nu helemaal in het roze te omhullen vind ik ook wel weer wat sneu. Al ben ik er met kleine vent ook nooit overdreven moeilijk mee geweest en heeft die bijvoorbeeld echt weleens in en roze slaapzak geslapen of uit een roze tuitbeker gedronken omdat ik het dan weer zonde vond om een nieuwe te kopen, terwijl die roze nog goed was.
Ook de keuken heeft een opruimbeurtje gehad. Het kastje met de handdoeken en theedoeken is gereorganiseerd en in de bijkeuken heb ik het glas weggebracht naar de container. Kortom, langzaam maar zeker ontstaat er weer wat orde. En terwijl ik dit typ vraagt mijn man twee offertes aan om onze open grindvloer te laten reinigen. We kunnen het zelf ook prima, hebben dat ook meermaals gedaan, maar hebben er nu weinig zin in en het geld er (mits het niet teveel kost) wel voor over om het te laten doen.
Nu de zolder nog ... dat is eigenlijk wel de grootste klus en grootste energievreter. Ik ga daar morgen mee starten. Een korte termijn doel dus. Laat nog wel horen of dat is gelukt ... of dat ik het even laat voor wat het is en lekker een relaxt dagje ervan maak.
Ajuus ...
Mijn man is geweldig. Ik zat al tijden tegen het stofzuigen van ons huis aan te hikken. Ik zag het vooral niet zitten om onder ons bed te kruipen en daar alle stof weg te zuigen. Toen ik dat tegen mijn man zei, zei hij direct "ben jij gek, dat doe ik toch zeker" en hij pakte vervolgens de stofzuiger en heeft het hele huis grondig van top tot teen gezogen. Zo makkelijk kan het dus zijn. Ik moet niet denken dat ik alles alleen moet doen, want dat is helemaal niet zo!
Inmiddels is ons huisje al een stuk netter en schoner. De slaapkamers zijn schoon en opgeruimd. De badkamer heeft een zeer grondige poetsbeurt gehad, maar moet nu wel weer even worden afgenomen. De schotten in de slaapkamers van de kinderen zijn opgeruimd en ik heb nogal wat rommel weggedaan. Verder het beddengoed gereorganiseerd. Wij hebben dat opgeruimd in plastic doorzichtig kratten die onder het bed staan. Alle maten en kleuren zaten door elkaar. Ik heb alles uitgezocht en al het spul, met name dat van de kinderen, waar vlekken in zaten die er toch niet meer uitgingen weggedaan. En iedere maat bed heeft nu zijn eigen krat met spullen. Scheelt enorm want we hebben er nu een krat minder staan en ik heb inmiddels ook ontdekt dat we best nog wel leuke dekentjes en lakentjes hebben voor de baby die in mijn buik groeit. En waar ik altijd dacht dat wij alles roze, roze en nog eens roze hadden in die heel kleine maat ...blijkt dat ik destijds ook een blauw dekentje en bijpassend lakentje had gekocht. En nog wel wat meer neutraal spul ook had gehaald. Dat is wel fijn want om ons aankomende kleine ventje nu helemaal in het roze te omhullen vind ik ook wel weer wat sneu. Al ben ik er met kleine vent ook nooit overdreven moeilijk mee geweest en heeft die bijvoorbeeld echt weleens in en roze slaapzak geslapen of uit een roze tuitbeker gedronken omdat ik het dan weer zonde vond om een nieuwe te kopen, terwijl die roze nog goed was.
Ook de keuken heeft een opruimbeurtje gehad. Het kastje met de handdoeken en theedoeken is gereorganiseerd en in de bijkeuken heb ik het glas weggebracht naar de container. Kortom, langzaam maar zeker ontstaat er weer wat orde. En terwijl ik dit typ vraagt mijn man twee offertes aan om onze open grindvloer te laten reinigen. We kunnen het zelf ook prima, hebben dat ook meermaals gedaan, maar hebben er nu weinig zin in en het geld er (mits het niet teveel kost) wel voor over om het te laten doen.
Nu de zolder nog ... dat is eigenlijk wel de grootste klus en grootste energievreter. Ik ga daar morgen mee starten. Een korte termijn doel dus. Laat nog wel horen of dat is gelukt ... of dat ik het even laat voor wat het is en lekker een relaxt dagje ervan maak.
Ajuus ...
maandag 5 augustus 2013
Big mess, schoonmaken
Onlangs schreef ik over de bende die ons huishouden momenteel is. Langzaam maar zeker komt daar ietsjes verbetering in, het gaat nog niet zo snel als ik eigenlijk wil, maar gezien de huidige situatie (werk tegenwoordig weer wat meer, ben zwanger en ben iets minder fit, onze schoonmaakster heeft moeten stoppen door ziekte) is dit wat nu haalbaar is. Inmiddels is de wasachterstand weggewerkt, hebben de badkamer, keuken en wc een uitgebreide poetsbeurt gehad en is 1 van de slaapkamers weer toonbaar. Het doel is nu om 1 ruimte per week op te ruimen en schoon te maken en hetgeen al netjes is gewoon netjes bij te houden. Kortom, het gaat de goede kant op.
Op marktplaats heb ik gezocht naar mensen die hun diensten voor schoonmaak en strijk aanbieden. Ik heb denk ik goede gevonden, moet nu alleen nog even contact leggen. Hopelijk klikt het en kunnen we tot afspraken komen. Dat vind ik nog wel spannend, want onze huidige hulp komt al jaren en is zo vertrouwd. Ik heb ook nog even getwijfeld om helemaal te stoppen met huishoudelijke hulp, dat spaart toch aardig wat geld uit, maar ben tot de conclusie gekomen dat dit qua energieniveau momenteel gewoon niet zo verstandig is. Ik ben meer gaan werken, er komt straks een kleintje bij die ook de nodige aandacht en energie gaat vragen, zelf herstellen van de zwangerschap en bevalling. Kortom, reden genoeg om te denken dat het hier druk zat zal zijn en we beter wel een hulp kunnen proberen te vinden. Plus dat ik het ook wel een mooi idee vind hoor, dat ik iemand van inkomen voorzie doordat deze voor mij werkt. Ik vind dat iets moois.
Voor de was heb ik online een droogmolen besteld zodat ik deze in het vervolg beter buiten kwijt kan. Mij geeft dat het absolute gevoel van burgerlijkheid en eigenlijk vind ik dat wel leuk. Ik twijfel letterlijk al een jaar over de aankoop van zo'n molen en nu heb ik toch maar de knoop doorgehakt. tIn het trapgat op zolder heb ik twee rekken hangen en voor buiten heb ik een klein rekje, maar ik merk steeds vaker dat ik daarmee niet uitkom en ik vind het zo zonde om de droger te gebruiken. Die gebruik ik liever als het echt even niet anders kan. Dus gisteren heb ik de stoute schoenen aangetrokken en na lang beraad een kwalitatieve molen besteld. Daar ga ik vast jaren lang plezier van hebben. Ik twijfelde steeds maar weer over deze aankoop, omdat ik het toch wel prijzig vind. Aan de andere kant gaat zo'n molen natuurlijk wel jaren mee en zorgt het, als het goed is ook voor minder gebruik van de droger en minder vocht in huis (doordat de was buiten hangt in plaats van binnen in het trapgat). Kortom, het leek me een verantwoorde aankoop.
Ik heb trouwens wel een idee voor een handig product: een regenscherm om over je droogmolen heen te doen voor als er was aan hangt en er risico is op een buitje. Heb er echt naar zitten zoeken, maar dat bestaat dus nog niet.
Over verantwoorde aankopen gesproken....... Bijna anderhalf jaar geleden schreef ik over de aankoop van onze gietijzeren pannen. Dat was destijds een flinke aanschaf. Inmiddels kan ik vertellen dat ze het geld waar zijn. Ze zijn nog als nieuw, niets mis mee en worden naar volle tevredenheid zo'n beetje dagelijks gebruikt. Ik ben dus heel blij en tevreden met deze investering want als ik had vastgehouden aan pannen met een levlonlaag had ik inmiddels al weer twee setjes met pannen versleten naar verwachting en was ik inmiddels duurder uit geweest. Ik hoop over een jaar of wat ook zo tevreden terug te kijken op de aanschaf van de droogmolen.
Op marktplaats heb ik gezocht naar mensen die hun diensten voor schoonmaak en strijk aanbieden. Ik heb denk ik goede gevonden, moet nu alleen nog even contact leggen. Hopelijk klikt het en kunnen we tot afspraken komen. Dat vind ik nog wel spannend, want onze huidige hulp komt al jaren en is zo vertrouwd. Ik heb ook nog even getwijfeld om helemaal te stoppen met huishoudelijke hulp, dat spaart toch aardig wat geld uit, maar ben tot de conclusie gekomen dat dit qua energieniveau momenteel gewoon niet zo verstandig is. Ik ben meer gaan werken, er komt straks een kleintje bij die ook de nodige aandacht en energie gaat vragen, zelf herstellen van de zwangerschap en bevalling. Kortom, reden genoeg om te denken dat het hier druk zat zal zijn en we beter wel een hulp kunnen proberen te vinden. Plus dat ik het ook wel een mooi idee vind hoor, dat ik iemand van inkomen voorzie doordat deze voor mij werkt. Ik vind dat iets moois.
Voor de was heb ik online een droogmolen besteld zodat ik deze in het vervolg beter buiten kwijt kan. Mij geeft dat het absolute gevoel van burgerlijkheid en eigenlijk vind ik dat wel leuk. Ik twijfel letterlijk al een jaar over de aankoop van zo'n molen en nu heb ik toch maar de knoop doorgehakt. tIn het trapgat op zolder heb ik twee rekken hangen en voor buiten heb ik een klein rekje, maar ik merk steeds vaker dat ik daarmee niet uitkom en ik vind het zo zonde om de droger te gebruiken. Die gebruik ik liever als het echt even niet anders kan. Dus gisteren heb ik de stoute schoenen aangetrokken en na lang beraad een kwalitatieve molen besteld. Daar ga ik vast jaren lang plezier van hebben. Ik twijfelde steeds maar weer over deze aankoop, omdat ik het toch wel prijzig vind. Aan de andere kant gaat zo'n molen natuurlijk wel jaren mee en zorgt het, als het goed is ook voor minder gebruik van de droger en minder vocht in huis (doordat de was buiten hangt in plaats van binnen in het trapgat). Kortom, het leek me een verantwoorde aankoop.
Ik heb trouwens wel een idee voor een handig product: een regenscherm om over je droogmolen heen te doen voor als er was aan hangt en er risico is op een buitje. Heb er echt naar zitten zoeken, maar dat bestaat dus nog niet.
Over verantwoorde aankopen gesproken....... Bijna anderhalf jaar geleden schreef ik over de aankoop van onze gietijzeren pannen. Dat was destijds een flinke aanschaf. Inmiddels kan ik vertellen dat ze het geld waar zijn. Ze zijn nog als nieuw, niets mis mee en worden naar volle tevredenheid zo'n beetje dagelijks gebruikt. Ik ben dus heel blij en tevreden met deze investering want als ik had vastgehouden aan pannen met een levlonlaag had ik inmiddels al weer twee setjes met pannen versleten naar verwachting en was ik inmiddels duurder uit geweest. Ik hoop over een jaar of wat ook zo tevreden terug te kijken op de aanschaf van de droogmolen.
donderdag 25 juli 2013
One big mess ...
De titel van dit blogje verwoord wel aardig hoe ik ons huisje momenteel ervaar: "ONE BIG MESS". Is het echt zo erg? Laten we het eens checken ... ik ga van boven naar beneden:
is bezaaid met gekregen kleding. Maanden en maanden geleden heb ik kratten met kleding weggegeven. De kratten zou ik terugkrijgen en ik had de eigen stapels op het reservebedje neergelegd. Toen was het reservebedje nodig en belandde de kleding op de grond, die daar nu nog steeds ligt. De kratten heb ik nog steeds niet terug. Kortom best een puinhoop. Dan is er nog een wasmand vol met wollen was die moet worden weggewerkt en een tas met kleertjes die moet worden uitgezocht en de boel mag ook wel eens gestofzuigd worden. Kortom ... bende.
valt nog wel mee. Er liggen wat boeken op de grond die gebruikt zijn om de co-sleeper tijdelijk op te hogen. De co-sleeper is nu niet meer opgehoogd maar omgebouwd tot normaal ledikantje. De boeken liggen er nog. Er moet nodig gestofzuigd worden en de boel moet een keer netjes worden nat afgenomen. Achter het schot liggen (naast de boeken die op de grond liggen) boeken die nodig weg moeten. Ook liggen er handdoeken en andere spullen die nodig eens moeten worden uitgezocht en opgeruimd. Deze slaapkamer ziet er netjes uit, maar achter het schot ... beware .... Kortom ... bende.
is eigenlijk niet echt in gebruik. Maar straks voor de baby is het wel weer handig. Daar ligt nog een luchtbed van een logeetje die nog moet worden opgeruimd, achter het schot ligt ook weer van alles dat moet worden uitgezocht en ook hier is stofzuigen en stof afnemen wel een vereiste.
Mijn man is van de stapeltjes. Die liggen er dus ook volop op zijn bureau dat ook al ligt stof te vangen. Ook liggen hier boeken die ik al tijden in de verkoop heb (maar waarvan de verkoop dus niet opschiet) en andere troepjes op de tafel. De kast is behoorlijk netjes en op orde. Hier moet nodig opgeruimd worden en ook hier moet weer worden gestofzuigd en afgenomen.
kan wel weer een poetsbeurt gebruiken. De kikker met het kinderspeelgoed moet weer even worden opgehangen en de boel moet nodig weer ontkalkt worden.
De zolder ...
is bezaaid met gekregen kleding. Maanden en maanden geleden heb ik kratten met kleding weggegeven. De kratten zou ik terugkrijgen en ik had de eigen stapels op het reservebedje neergelegd. Toen was het reservebedje nodig en belandde de kleding op de grond, die daar nu nog steeds ligt. De kratten heb ik nog steeds niet terug. Kortom best een puinhoop. Dan is er nog een wasmand vol met wollen was die moet worden weggewerkt en een tas met kleertjes die moet worden uitgezocht en de boel mag ook wel eens gestofzuigd worden. Kortom ... bende.
De familieslaapkamer ...
valt nog wel mee. Er liggen wat boeken op de grond die gebruikt zijn om de co-sleeper tijdelijk op te hogen. De co-sleeper is nu niet meer opgehoogd maar omgebouwd tot normaal ledikantje. De boeken liggen er nog. Er moet nodig gestofzuigd worden en de boel moet een keer netjes worden nat afgenomen. Achter het schot liggen (naast de boeken die op de grond liggen) boeken die nodig weg moeten. Ook liggen er handdoeken en andere spullen die nodig eens moeten worden uitgezocht en opgeruimd. Deze slaapkamer ziet er netjes uit, maar achter het schot ... beware .... Kortom ... bende.
De kinderkamer ....
is eigenlijk niet echt in gebruik. Maar straks voor de baby is het wel weer handig. Daar ligt nog een luchtbed van een logeetje die nog moet worden opgeruimd, achter het schot ligt ook weer van alles dat moet worden uitgezocht en ook hier is stofzuigen en stof afnemen wel een vereiste.
De werkkamer ...
Mijn man is van de stapeltjes. Die liggen er dus ook volop op zijn bureau dat ook al ligt stof te vangen. Ook liggen hier boeken die ik al tijden in de verkoop heb (maar waarvan de verkoop dus niet opschiet) en andere troepjes op de tafel. De kast is behoorlijk netjes en op orde. Hier moet nodig opgeruimd worden en ook hier moet weer worden gestofzuigd en afgenomen.
De badkamer ...
kan wel weer een poetsbeurt gebruiken. De kikker met het kinderspeelgoed moet weer even worden opgehangen en de boel moet nodig weer ontkalkt worden.
De gang en de wc en de trappen ..
in principe gewoon netjes, maar mogen wel weer even schoongemaakt worden. En de schoenenkast moet worden uitgemest.
De woonkamer ...
is behoorlijk op orde ... MAAR .... de siergrindvloer moet nodig gereinigd worden. Dat kost echt even een paar uur werk en dat is het makkelijkst te doen als de kinderen even niet in de buurt zijn en aan je rokken hangen. Hier mag het speelgoed ook wel even goed worden uitgezocht en overtollig spul dat niet gebruikt wordt kan weggegeven of gegooid (afhankelijk van de staat) worden. Ook mogen de tijdschriften wel een keer worden uitgezocht en de laatjes in de buffetkast mogen ook worden opgeschoond en ja ... de trapkast mag ook wel weer eens worden opgeruimd. En als we dan toch aan het stofzuigen en afnemen zijn ....De keuken ...
kan wel een poetsbeurtje gebruiken
De bijkeuken...
bevat een kast die nodig moet worden uitgemest en ook moet goed gekeken worden welke jassen nog gedragen worden en welke niet. Het oud papier dat in de bak ligt moet naar de container, het verzamelde glas naar de glasbak en de geleende weckflessen die moeten terug naar degene van wie ze geleend zijn.
Conclusie... het is echt een mess.
Kasten moeten worden uitgemest. Er moet nodig worden opgeruimd. Boeken moeten de deur uit. Oud papier, glas en overtollig speelgoed moet de deur uit en er moet nodig worden gestofzuigd en het huis verdient een poetsbeurt. Kortom ... werk aan de winkel.
Hoe kwam dit nou zo ver? Want normaal is ons huis altijd zo netjes op orde. Onze schoonmaakster is bevallen en een hele tijd veel minder vaak langsgekomen en nu is ze nog niet helemaal op orde dus voorlopig komt ze waarschijnlijk helemaal niet. Door de zwangerschap ben ik vermoeider dan ik normaal ben. Ik ben ook nog eens meer gaan werken. Kortom, minder tijd, minder ondersteuning en uit het ritme geweest. Maar nu werk aan de winkel want dit vind ik echt niet fijn. Ik ga eens bedenken hoe ik hier met meest efficiënt doorheen kan vliegen. Wordt vervolgd ...woensdag 10 juli 2013
Zwanger = druk, druk, druk ....
Zwanger zijn is een drukke bedoening begin ik te ontdekken. Daar waar je met pleegzorg lekker achterover kan leunen tot je een keertje een verzoek tot een plaatsing krijgt (en je dan in 3 dagen tijd hemel en aarde moet bewegen om ingericht te raken, hahahaha) heb je bij een zwangerschap negen maanden de tijd. Dat is een oase aan tijd en ik voelde dus ook weinig urgentie. Maar tijdens een zwangerschap ben je niet alleen druk met de voorbereidingen op het kindje dat komt, maar ook druk met het zwanger zijn zelf. En dat realiseerde ik me veel minder. Heerlijk layback heb ik de afgelopen weken doorgebracht tot ik door de verloskundige uit de droom gehaald werd tijdens de controle eind juni (toen ruim 15 weken onderweg):
" Wat? Heb je nog geen bloed geprikt? Dat had vier weken geleden al gemoeten!"
"Je moet nu echt kraamzorg gaan regelen hoor!"
"Heb je je al aangemeld voor de 20-weken echo, want anders lukt dat niet meer"
Inmiddels zijn al deze acties ingehaald en ben ik me rot geschrokken van de hoeveelheid buisjes met bloed die er werden afgenomen (acht maar liefst!), is de 20 weken echo gepland, heb ik me inderdaad ingeschreven voor kraamzorg, heb ik zelfs al een kraampakket besteld en ook heb ik mijn man en mij vanochtend aangemeld voor haptotherapie ter voorbereiding op de bevalling. Alsof het allemaal niets is. Dan nog voorlichtingsavonden over borstvoeding volgen, een aantal bieb boeken halen over bevalling en deze doorlezen/scannen op interessante informatie en zo niet meer. Joh, je hebt er bijna een dagtaak aan.
Er wordt me door veel mensen gevraagd of ik tegen de bevalling op zie en of ik last van angsten heb. Zowel de huisarts, de verloskundige of de haptonoom stelde me deze vraag. Het geeft mij de indruk dat dit iets is waar men erg alert op wil zijn. Ik ben zelf niet zozeer bang voor de bevalling. Daar zie ik ook niet vreselijk tegenop of zo. Het is ook niet dat ik denk van "joepie wat lijkt het me prettig om een kind door mijn baarmoedermond en vagina eruit te persen" maar het hoort erbij en ik heb wel het nodige vertrouwen in mezelf en mijn lijf dat dit vast wel goed gaat komen. Minder vertrouwen heb ik echter in protocollen, artsen, planningen, risicopreventie, dat soort zaken. Ik ga bevallen en wil het liefst zo min mogelijk polonaise aan mijn lijf. Dus wees uitermate terughoudend met het voorstel om in te knippen, een vacuumpomp te gebruiken, te strippen, me pijnbestrijding aan te bieden, me een shot geven na de bevalling, te snel de navelstreng door te knippen in plaats van rustig uit te laten kloppen, etc, etc.
Ben ik tegen ingrijpen? Nee? Wil ik onnodige risico's lopen? Nee. Ik wil vooral gehoord en gezien worden en ik wil mee beslissen. Ik ga bevallen en ben niet ontoerekeningsvatbaar en dat is - wat ik uit mijn omgeving verneem - toch wel de perceptie waarmee veel barenden worden geconfronteerd. De mededeling "ik ga nu een knip zetten is wat mij betreft niet akkoord" het is een vraag en voordat die vraag komt is mij al verteld dat het er naar uitziet dat dit zou moeten gebeuren met een onderbouwing waarom". Ben ik nu heel stellig en zal de praktijk soms heel snel gaan en te weinig ruimte bieden? Ja dat zou goed kunnen, maar het gaat mij dus vooral om de hele basishouding hoe ik bejegend wil worden en het kan prima zijn dat er in overleg toch acties nodig zijn. Maar overleg houdt wel een actief en volmondig ja in of een "ik wil dit niet, maar begrijp dat het nodig is, dus ja" in.
Dus ... om terug te komen op de bevalling. Nee ik ben niet bang voor mijn lijf en de sensaties. Ik ga het ontdekken. Probeer me er goed op voor te bereiden. Niet tot het eeuwige want ik kan niet alle details kennen. Het moet ook overkomen. Maar ... ik maak me wel zorgen over verloskundigen en artsen die te snel te graag willen ingrijpen door allerhande protocollen die ze (wellicht te) strak uitvoeren. In dat kader vind ik het blog van vroedvrouw Rebecca Visser erg interessant.
" Wat? Heb je nog geen bloed geprikt? Dat had vier weken geleden al gemoeten!"
"Je moet nu echt kraamzorg gaan regelen hoor!"
"Heb je je al aangemeld voor de 20-weken echo, want anders lukt dat niet meer"
Inmiddels zijn al deze acties ingehaald en ben ik me rot geschrokken van de hoeveelheid buisjes met bloed die er werden afgenomen (acht maar liefst!), is de 20 weken echo gepland, heb ik me inderdaad ingeschreven voor kraamzorg, heb ik zelfs al een kraampakket besteld en ook heb ik mijn man en mij vanochtend aangemeld voor haptotherapie ter voorbereiding op de bevalling. Alsof het allemaal niets is. Dan nog voorlichtingsavonden over borstvoeding volgen, een aantal bieb boeken halen over bevalling en deze doorlezen/scannen op interessante informatie en zo niet meer. Joh, je hebt er bijna een dagtaak aan.
Er wordt me door veel mensen gevraagd of ik tegen de bevalling op zie en of ik last van angsten heb. Zowel de huisarts, de verloskundige of de haptonoom stelde me deze vraag. Het geeft mij de indruk dat dit iets is waar men erg alert op wil zijn. Ik ben zelf niet zozeer bang voor de bevalling. Daar zie ik ook niet vreselijk tegenop of zo. Het is ook niet dat ik denk van "joepie wat lijkt het me prettig om een kind door mijn baarmoedermond en vagina eruit te persen" maar het hoort erbij en ik heb wel het nodige vertrouwen in mezelf en mijn lijf dat dit vast wel goed gaat komen. Minder vertrouwen heb ik echter in protocollen, artsen, planningen, risicopreventie, dat soort zaken. Ik ga bevallen en wil het liefst zo min mogelijk polonaise aan mijn lijf. Dus wees uitermate terughoudend met het voorstel om in te knippen, een vacuumpomp te gebruiken, te strippen, me pijnbestrijding aan te bieden, me een shot geven na de bevalling, te snel de navelstreng door te knippen in plaats van rustig uit te laten kloppen, etc, etc.
Ben ik tegen ingrijpen? Nee? Wil ik onnodige risico's lopen? Nee. Ik wil vooral gehoord en gezien worden en ik wil mee beslissen. Ik ga bevallen en ben niet ontoerekeningsvatbaar en dat is - wat ik uit mijn omgeving verneem - toch wel de perceptie waarmee veel barenden worden geconfronteerd. De mededeling "ik ga nu een knip zetten is wat mij betreft niet akkoord" het is een vraag en voordat die vraag komt is mij al verteld dat het er naar uitziet dat dit zou moeten gebeuren met een onderbouwing waarom". Ben ik nu heel stellig en zal de praktijk soms heel snel gaan en te weinig ruimte bieden? Ja dat zou goed kunnen, maar het gaat mij dus vooral om de hele basishouding hoe ik bejegend wil worden en het kan prima zijn dat er in overleg toch acties nodig zijn. Maar overleg houdt wel een actief en volmondig ja in of een "ik wil dit niet, maar begrijp dat het nodig is, dus ja" in.
Dus ... om terug te komen op de bevalling. Nee ik ben niet bang voor mijn lijf en de sensaties. Ik ga het ontdekken. Probeer me er goed op voor te bereiden. Niet tot het eeuwige want ik kan niet alle details kennen. Het moet ook overkomen. Maar ... ik maak me wel zorgen over verloskundigen en artsen die te snel te graag willen ingrijpen door allerhande protocollen die ze (wellicht te) strak uitvoeren. In dat kader vind ik het blog van vroedvrouw Rebecca Visser erg interessant.
woensdag 3 juli 2013
Vrijheid
Er is momenteel nogal wat media-aandacht voor de mazelen. Er vinden momenteel nogal wat besmettingen plaats. Gisteren las ik het laatste nieuws hierover en waren er 102 meldingen van mazelen gedaan. Het echte aantal ligt naar verwachting hoger, omdat niet iedereen het ook meldt. Er is een duidelijke relatie tussen het aantal besmettingen en de vaccinatiegraad (daar waar de vaccinatiegraad lager is, is het aantal besmettingen doorgaans hoger) maar ook een relatie tussen plaatsen waar reformatorische instellingen zijn en het aantal besmettingen. Bij dit soort instellingen (scholen, kerken, etc) komen veel mensen uit verschillende plaatsen samen en onder de refamatorischen is de vaccinatiegraad lager en ligt het aantal meldingen dus ook hoger. Dit verklaart ook meteen waarom er in bepaalde gebieden waar de vaccinatiegraad ook maar maximaal 80% is er geen besmettingen zijn gemeld. Hier zijn blijkbaar geen, of minder instellingen waar vanuit meerdere gebieden "besmetting" plaatsvindt.
Je ziet dus ook dat met name de christelijke gemeenschap wordt aangesproken op de lage vaccinatiegraad. Oordelen die daarbij van voorstanders van vaccineren naar voren komen zijn dat deze mensen meeprofiteren van de keuze van anderen om wel te vaccineren en dat deze mensen andere mensen bloot stellen aan risico's voor deze ziekten. Ook wordt er geoordeeld over de risico's die de kinderen lopen en worden, in wel heel bonte situaties, suggesties gedaan om ouders maar uit de ouderlijke macht te ontheffen of de kinderen er maar weg te halen. Alles om het kind maar te beschermen. Nu ben ik beslist een voorstander om kinderen te beschermen, maar dit is mijn standpunt zeker niet.
Ik ben zelf groot voorstander van vrijheid. Ik ben enorm dankbaar dat vaccinaties in dit land niet verplicht zijn. Het consultatiebureau wil je soms wel de indruk geven dat het verplicht is, maar dat is vanuit wettelijk oogpunt bezien, beslist niet het geval. Je mag als ouder zelf kiezen of je je kind laat vaccineren.
Nederland kent van oorsprong een hoge vaccinatiegraad. Gebieden met meer dan 95% gevaccineerden zijn geen uitzondering. Behalve een gefundeerde overtuiging, die sterk aangemoedigd wordt door de consultatiebureau's en het RIVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu), lijkt het vooral ook een cultuuraspect in zich te hebben "vaccineren doe je gewoon". Berichtgeving vanuit het RIVM over vaccinatie is doorgaans nogal gericht op dat er vooral gevaccineerd moet worden, minder aandacht wordt besteedt aan:
- hoe symptomen van ziekten herkend kunnen worden mocht er toch besmetting plaatsvinden;
- de bestendigheid van de vaccinatie (het doormaken van ziekten geeft doorgaans een betere immuniteit dan dat meerdere vaccinaties dit doen);
- de manier waarop een vaccinatie het lichaam wellicht op minder positieve wijze beïnvloedt;
- wat je zelf kan doen om het lichaam te versterken zodat ziekten een zo klein mogelijke kans krijgen of je er zo snel mogelijk doorheen komt.
Een groep die niet tot nauwelijks genoemd wordt in de media en die ook nogal kritisch is wat betreft het prikken, betreft mensen die de antroposofische stroming aanhangen. Vanuit de antroposofie wordt veel waarde gehecht aan het zelf doormaken van ziekten en gebeurtenissen en vanuit daar kracht en heling te vinden. Er wordt vanuit antroposofie dus ook naar de pluspunten van het doormaken van een ziekte gekeken, in plaats van dat het alleen als ongewenst wordt beschouwd. Dat deze groep minder in het nieuws is, komt denk ik mede doordat dit iets minder bekend is.
Mag je als overheid besluiten om burgers te verplichten zichzelf te vaccineren volgens de planning van het RIVM? En mag je ook ingrijpen indien burgers dit nalaten. Zou je dat mogen op basis van grond dat je een gevaar bent van de nationale volksgezondheid? Mag je als overheid burgers verplichten om niet-lichaamseigen stoffen te injecteren met daarin (milde) ziekteverwekkers? En zo ja, hoe ver ga je dan in het handhaven? Ga je beboeten, mensen vervolgen, ga je kinderen het huis uit plaatsen? Je grijpt hiermee in, in de integriteit van het lichaam van de mens, is dat zonder meer, voor alle kinderen gerechtvaardigd? Wat als er een fout is gemaakt in een batch, als een vaccin eigenlijk niet meer goed werkt of van toepassing is op een stam die allang niet meer voorkomt? Wat als blijkt dat het melden van bijwerkingen eigenlijk niet goed consequent wordt uitgevoerd, waardoor er wellicht allerhande bijwerkingen zijn die nooit goed genoeg gemeld en onderzocht zijn? Ik persoonlijk vind al deze vragen moeilijk.
Ik begrijp dat er bij de overheid een, terechte, overtuiging is dat een hoge vaccinatiegraad van bepaalde ziekten zorgt dat deze ziekten veel minder voorkomen. Ik ben er ook van overtuigd dat de overheid van mening is dat dit een groot goed is. Gezonde burgers zijn gelukkiger, productiever, etc. Echter verplichten durft de overheid duidelijk niet aan, dat zou juridisch en ambtelijk, maar ook ethisch veel te complex liggen. Kortom de overheid heeft er belang bij dat de vaccinatiegraad zo hoog mogelijk is en dat deze op vrijwillige basis zo hoog mogelijk is. En op dit belang is de informatievoorziening vanuit het RIVM te bezien. Het RIVM heeft geen baat bij een bredere uitleg zoals ik hem hierboven puntsgewijs beschreef en de farmaceutische industrie heeft dat belang ook niet. Terwijl ik als burger juist wel belang heb bij brede en toegankelijke informatie. Desondanks ben ik erg blij met de vrijheid die mij als burger geboden wordt ten aanzien van vaccineren.
Ik wil znamelijk elf kunnen kiezen of ik mijn kinderen vaccineer. Ik realiseer me dat ik, als ik mijn kinderen niet laat vaccineren, ik daarmee op macroniveau bijdraag aan een lagere vaccinatiegraad en daarmee indirect bijdraag aan het risico op in stand houden van bepaalde ziekten. Ik realiseer me ook dat dit op microniveau vreselijke consequenties kan hebben. Net zoals ik me realiseer dat door op macroniveau vaccinatie verplicht te stellen, je als overheid het risico loopt bijwerkingen te introduceren die zeer ongewenst en ondermijnend zijn.En ook dat je op macroniveau het risico loopt dat de mensheid vanuit zichzelf verzwakt raakt en degenereert, doordat het imuunsysteem nooit echt aan de bak hoeft.
Nu heb ik zelf niet kunnen kiezen of ik onze twee pleegjes zou vaccineren. Althans ik heb de vrijheid niet gevoeld om te kiezen dit niet te doen. Mijn overweging daarbij was ook dat ik ziekten niet alleen naar de kinderen, maar ook naar hun biologische familie moest kunnen verantwoorden. Ouders die hun kinderen al verplicht niet meer zelf mogen verzorgen en daar dagelijks verdriet over hebben en zich zorgen maken of ik als pleegouder wel lief genoeg zal zijn voor hun kind en mijn zorg wel goed genoeg zal zijn. En ook maakte ik me zorgen of ik niet net iemand bij de hulpverlening rondom mijn pleegjes zou treffen die daar een enorm oordeel aan zou hangen en dat dit op een of andere wijze invloed zou kunnen hebben op de ingeschatte perceptie van deze ander over mijn geschiktheid als pleegouder.
Nu ben ik zelf zwanger en mag ik in vrijheid kiezen wat ik zal doen. Wel of niet vaccineren. Ik vind het een puzzel en ben er nog niet uit. Maar ... ik zeg het nog maar eens ... ik ben dankbaar dat ik in vrijheid kan kiezen wat te doen. Nu nog alle informatie vergaren ....
zaterdag 22 juni 2013
Gezinsuitje ...
Wij zijn wel van de gezinsuitjes. Zijn fan van de Efteling, vinden het leuk om naar de dierentuin te gaan en hebben momenteel een gezinsabonnement op de Julianatoren. Wij wonen daar niet ver van vandaan dus dat maakt dit abonnement gunstig. Ook fijn is het dat je twee opa's en twee oma's ook gratis mee kunnen op het abonnement en dat je veel kortingsbonnen en vrijkaarten krijgt voor andere parken. Zo ook voor Safaripark Beekse Bergen. Daar zijn we vandaag naartoe geweest. Het was een heerlijke dag.
Heerlijk gewandeld, veel dieren gezien en het fijne is dat de dieren hier relatief veel ruimte hebben ten opzichte van andere dierentuinen, de kinderen hebben heerlijk gespeeld in de diverse buitenspeeltuinen, later nog een rondje met de eigen auto gemaakt met de auto-safari. Kortom heerlijk.
We hadden van te voren zelf onze tas ingepakt met lekkers: lekker belegde boterhammen, rozijnenkoeken, gedroogde mango als tussendoortje, flesjes spa blauw. Heerlijk! De dag was weer veel te snel voorbij.
Heerlijk gewandeld, veel dieren gezien en het fijne is dat de dieren hier relatief veel ruimte hebben ten opzichte van andere dierentuinen, de kinderen hebben heerlijk gespeeld in de diverse buitenspeeltuinen, later nog een rondje met de eigen auto gemaakt met de auto-safari. Kortom heerlijk.
We hadden van te voren zelf onze tas ingepakt met lekkers: lekker belegde boterhammen, rozijnenkoeken, gedroogde mango als tussendoortje, flesjes spa blauw. Heerlijk! De dag was weer veel te snel voorbij.
donderdag 20 juni 2013
I feel good
Het gaat lekker in huize Vlindertjelief. Het heeft, na onze lange vakantie, wel even geduurd voor er weer wat ritme was, maar zo langzamerhand is dat er wel weer. We gaan allemaal weer naar het werk en school/kdv, het gaat lekker qua boodschappen, we hebben fijne weekenden en vrije dagen. Kortom het loopt soepel. Het huishouden is er momenteel 1 van Jan Steen, maar er is wel vertrouwen bij mij dat dit weer goed komt. De afgelopen weken ben ik absurd moe geweest als gevolg van de zwangerschap. Blijkbaar is nu de tijd aangebroken met energie (al las ik dat deze meestal zo rond de 16 weken zwangerschap aanvangt en ik vandaag as we speak 14 weken en 3 dagen tel) want ik voel me weer een stuk fitter. Dat is wel fijn want steeds dat klokje rondslapen was wel goed voor me maar ook wel ongezellig. Volgens allerlei bronnen zou het ukkie in mijn buik nu ongeveer 10 cm groot zijn, magnifiek he! Wat een wonder! Heerlijk!
Het is heerlijk om zo lang de tijd te hebben om voorbereidingen te treffen. Hadden we bij kleine meid en kleine vent respectievelijk 3 dagen en twee weken de tijd om die te treffen, nu hebben we maar liefst negen maanden de tijd! Heerlijk! Op mijn werk heb ik inmiddels een gesprek met mijn manager achter de rug dat ik graag twee maanden ouderschapsverlof achter het zwangerschapsverlof aanknoop. Hierop werd positief door mijn manager gereageerd en dat is wel echt heel erg prettig! Op deze manier is uk net wat groter als hij/zij naar de opvang moet, heb ik meer tijd voor herstel van de zwangerschap, hebben we meer tijd om van elkaar te genieten en is er ook meer gelegenheid de borstvoeding goed te laten slagen. Goede vooruitzichten dus!
Ook zo fijn .... heb ik al een beetje rondgekeken voor leuke babyspulletjes. Ik heb namelijk niet zo veel spul meer, omdat ik juist voor de vakantie het hele kleine spul grotendeels heb verkocht. Heerlijk om rond te kijken naar mooie wol/zijden rompertjes, wolbroekjes, strikluierjes, enzovoorts. Zulke fijne spulletjes gezien bij Obilot, Little Shop Around The Corner, Mama-i .... daar gaan vast mooie bestellingen plaatsvinden. Gelukkig heb je niet zo gek veel nodig. Wol is heerlijk temperatuurregulerend en grotendeels zelfreinigend.
Kortom .. I feel good. Fijn om met zo veel positieve dingen bezig te zijn en fijn om te zien hoe iedereen in huize Vlindertjelief enorm goed in zijn of haar vel zit! Feest!
Het is heerlijk om zo lang de tijd te hebben om voorbereidingen te treffen. Hadden we bij kleine meid en kleine vent respectievelijk 3 dagen en twee weken de tijd om die te treffen, nu hebben we maar liefst negen maanden de tijd! Heerlijk! Op mijn werk heb ik inmiddels een gesprek met mijn manager achter de rug dat ik graag twee maanden ouderschapsverlof achter het zwangerschapsverlof aanknoop. Hierop werd positief door mijn manager gereageerd en dat is wel echt heel erg prettig! Op deze manier is uk net wat groter als hij/zij naar de opvang moet, heb ik meer tijd voor herstel van de zwangerschap, hebben we meer tijd om van elkaar te genieten en is er ook meer gelegenheid de borstvoeding goed te laten slagen. Goede vooruitzichten dus!
Ook zo fijn .... heb ik al een beetje rondgekeken voor leuke babyspulletjes. Ik heb namelijk niet zo veel spul meer, omdat ik juist voor de vakantie het hele kleine spul grotendeels heb verkocht. Heerlijk om rond te kijken naar mooie wol/zijden rompertjes, wolbroekjes, strikluierjes, enzovoorts. Zulke fijne spulletjes gezien bij Obilot, Little Shop Around The Corner, Mama-i .... daar gaan vast mooie bestellingen plaatsvinden. Gelukkig heb je niet zo gek veel nodig. Wol is heerlijk temperatuurregulerend en grotendeels zelfreinigend.
Kortom .. I feel good. Fijn om met zo veel positieve dingen bezig te zijn en fijn om te zien hoe iedereen in huize Vlindertjelief enorm goed in zijn of haar vel zit! Feest!
maandag 10 juni 2013
Zie nou wel …. Je hebt het losgelaten …..
Ten tweede zeggen ze (als het omgekeerde tenminste waar is) dat een belangrijke voorwaarde om zwanger te kunnen worden is, dat je er niet echt mee bezig bent of het mogelijk niet echt graag wilt worden.
Een derde implicatie is dat je verdriet wat je hebt over het uitblijven van een zwangerschap kunt loslaten.
En tot slot wordt geconcludeerd dat ik het nu dus blijkbaar eindelijk heb losgelaten want daar is deze zwangerschap nu het bewijs van.
Wat een BULLSHIT!!!!
In mijn omgeving ken ik de nodige mensen die een
kinderwens hadden of hebben. Een groot aantal daarvan hebben ervoor gekozen, of kiezen ervoor, hun
kansen te vergroten door op gezette tijden keurig op schema met hun
partner te vrijen. Niet omdat ze het vrijen op dat moment
nou zo smakelijk vinden, maar gewoon simpelweg om kansen te vergroten.
Hmmm … dit zou toch niet kunnen opgaan, deze theorie dat je dan meer kans maakt, want is dit niet een manier
waarmee je er teveel mee bezig bent? En even voor degenen die het willen
weten: mijn man en ik hebben alleen maar met elkaar gevreeën of wilde seks gehad als we daar zin in hadden. Verder hebben mijn man en ik talloze keuzes gemaakt de afgelopen jaren, die we nooit gemaakt zouden hebben als we alleen maar op het verwekken van een eigen kindje waren gefocust. Nee .. in alle eerlijkheid ... het argument dat we er teveel mee bezig waren slaat kant noch wal.
Was ik de afgelopen jaren labiel en was mijn kinderwens een obsessie? Lijkt me sterk. De afgelopen jaren ben ik afgestudeerd, heb goede vriendschappen onderhouden, een goede relatie onderhouden, een prima baan gehad en kunnen volhouden. Heb twee pracht kindjes in ons gezin kunnen opnemen en met liefde voor hen kunnen zorgen. Natuurlijk was er verdriet dat een zwangerschap niet tot stand kwam, natuurlijk is het dal diep geweest, maar labiel nee. Obsest nee! Eigen kansen daardoor tegenhoudend? Bullshit en aanmatigend!
De tweede implicatie, dat je niet echt graag zwanger moet willen worden, om het toch te worden is zo mogelijk niet nog stuitender. Ik kan voorbeelden erbij halen van vrouwen die met geweld gedwongen worden en zwanger worden. Willen we nou echt impliceren dat ze het aan zichzelf te danken hebben, omdat ze ofwel toch gepenetreerd wilden worden en ook nog wel toch wel zwanger wilden worden van de schoft die hen dit aandeed? Nee toch, misselijkmakende insinuatie lijkt me dit.
Dan een smaller voorbeeld. Zou dit derde kindje van ons niet welkom zijn? Zou ik niet dolblij zijn dat we dit derde wondertje over een aantal maanden (als alles goed gaat) in ons gezin mogen omarmen en koesteren?
Dan de derde aanname dat je het verdriet over onvruchtbaarheid kunt loslaten. Wat wordt daar eigenlijk mee bedoeld? Wordt daarmee bedoeld dat het er op een gegeven moment gewoon helemaal niet meer toe doet? Of dat je eigenlijk blij bent dat er toch geen kindje is gekomen? Of dat je een manier hebt gevonden om met je verdriet om te gaan? Als het dat laatste is, dan kan je het verdriet inderdaad loslaten. Wij hebben, al jaren (!!!), manieren gezocht en paden gebaand om op een andere zinvolle manier met ons leven om te gaan. De keuze om pleegouder te worden is daar een voorbeeld van, maar ook andere materiële keuzes zijn daar voorbeelden van. Betekent dit dat het verdriet weg is? Nee, natuurlijk niet. Zelf geen kind krijgen of geen kind mogen verzorgen betekent minder aansluiting met mensen die dit wel is vergund. Het betekent dat je niet alleen geen moeder wordt, maar ook niet oma of overgrootoma. Het betekent dat je je partner geen biologisch kind kan schenken, terwijl je ziet dat hij een prachtvader zou kunnen zijn of is. Natuurlijk doet dat zeer. Doet het zeer als je letterlijk op alle fronten van je leven denkt "we denken er klaar voor te zijn" en het blijft uit? Natuurlijk! Maar slijt dat verdriet ook en vind je steeds betere wegen? Natuurlijk wel. Maar loslaten dat je ook dolgraag zelf een keertje zwanger zou willen worden, je man zijn biologische afstemming zou gunnen, je ouders zou gunnen dat ze nog een keertje opa en oma worden, kun je dat allemaal echt helemaal loslaten zonder verdriet of afscheid en onherroepelijk? Lijkt me sterk!
En dan tot slot ... ik ben nu zwanger ... DUS ... ik heb het losgelaten en de eerste drie aannames zijn blijkbaar een feit. Wat een kul!
Bestrijd ik hiermee dat je geest en gedachten invloed kunnen hebben op je gezondheid? Nee, ik geloof zeker wel in een verband ... alleen dit verband is ... in mijn geval in ieder geval ... echt complete waanzin en onzin en houdt geenszins verband met wie ik als mens ben. En om eerlijk te zijn geloof ik sowieso niet dat dit 1 op 1 geldt! Dat is te simplistisch gedacht en gesteld!
Weet je ... mij maakt het niet uit. Ik ben zwanger, that's what counts! Nou ja ... ik schrijf het verkeerd ... straks dat er hopelijk een gezond kindje wordt geboren, that's what really, really counts! Maar voor al die stellen die kampen met de wens op een kindje en bij wie het steeds maar niet lijkt te lukken (en o jee dat zijn heel wat meer stellen dat je op het eerste gezicht zou bevroedden) zou het fijn zijn als ze serieus werden genomen en niet simpelweg de diagnose werd gesteld "ze zijn er teveel mee bezig!"
woensdag 29 mei 2013
Omdat wonderen bestaan ...
Een tijdje geleden deelde ik hier een gedicht dat ik jaren geleden schreef over het gemis en verdriet dat ik doormaakte over onze ongewenste kinderloosheid. Iedere keer maar weer niet zwanger worden is een vreselijk naar en verdrietig iets. Iedere maand weer word je geconfronteerd met het onvermogen van je lijf om zwanger te worden en dat terwijl de wens zo groot is en je in je omgeving geconfronteerd wordt met allerlei mensen die het wel lukt. Zelfs als je denkt dat dat wellicht niet zo'n goed idee is.
Toen kwamen onze pleegkinderen en was het grootste deel van het verdriet weg. We hebben immers prachtkindjes. En nee, ze zijn niet zelf gebaard, en ja ze zijn onlosmakelijk verbonden (gelukkig!) met hun biologische ouders, maar het zijn wel "onze" mooie kindjes waar wij iedere dag van mogen genieten. Iedere dag voor mogen zorgen. Iedere dag mee mogen knuffelen. En ja, ook kindjes die we zo af en toe wel achter het behang kunnen plakken. Het is een zegen om voor onze twee kindjes te mogen zorgen. Of je nu gelooft dat God je iets toevertrouwd, of in het lot, of in Allah of Jawe, of nog iets anders.... Het is iets magisch als je een klein kind wordt toevertrouwd om daarvoor te mogen zorgen. Dit mooie wonder hebben wij nu al twee keer mogen meemaken en heeft ons verrijkt als mens en ook heeft het de manier waarop wein het leven staan drastisch op een goede manier veranderd.
Nu is er een derde wonder op komst. Na acht jaar van onbegrepen vruchteloosheid is daar plots deze zwangerschap. Bijna 12 weken is het wondertje dat nu in mijn buik zit en dat ik gisteren tijdens de echo kon bewonderen. Nu naar acht jaar vindt er opnieuw een wonder plaats, we krijgen een derde kindje!
Toen kwamen onze pleegkinderen en was het grootste deel van het verdriet weg. We hebben immers prachtkindjes. En nee, ze zijn niet zelf gebaard, en ja ze zijn onlosmakelijk verbonden (gelukkig!) met hun biologische ouders, maar het zijn wel "onze" mooie kindjes waar wij iedere dag van mogen genieten. Iedere dag voor mogen zorgen. Iedere dag mee mogen knuffelen. En ja, ook kindjes die we zo af en toe wel achter het behang kunnen plakken. Het is een zegen om voor onze twee kindjes te mogen zorgen. Of je nu gelooft dat God je iets toevertrouwd, of in het lot, of in Allah of Jawe, of nog iets anders.... Het is iets magisch als je een klein kind wordt toevertrouwd om daarvoor te mogen zorgen. Dit mooie wonder hebben wij nu al twee keer mogen meemaken en heeft ons verrijkt als mens en ook heeft het de manier waarop wein het leven staan drastisch op een goede manier veranderd.
Nu is er een derde wonder op komst. Na acht jaar van onbegrepen vruchteloosheid is daar plots deze zwangerschap. Bijna 12 weken is het wondertje dat nu in mijn buik zit en dat ik gisteren tijdens de echo kon bewonderen. Nu naar acht jaar vindt er opnieuw een wonder plaats, we krijgen een derde kindje!
maandag 6 mei 2013
Vier de vakantie ... en home sweet home
De vakantie zit erop. We zijn maar liefst zes weken weg geweest. Twee weken in Nederland naar de Katjeskelder. Dat was een fijne tijd, al werkte het weer bepaald nog niet mee. We konden nog net van de laatste weken genieten dat ons abonnement op de efteling geldig was, daar hebben we heel wat middagen rondgebanjerd met de twee kindjes. De laatste dag zijn we er pannenkoeken wezen eten bij Polles keuken en heeft kleine meid een sorbet gegeten naderhand. Een mooie afsluiting.
We zijn daarna met de auto naar Munchen gereden, we verbleven in een mooi appartementenhotel. Dat was echt ideaal. Een aparte slaap en woonkamer, maar wel lekker een luxe Duits ontbijt. We zouden daar drie dagen blijven maar het werden er uiteindelijk vier vanwege een virusje. Munchen vonden wij erg leuk en goed te doen met de kinderen, vriendelijke mensen, lekker eten, we konden er makkelijk op de fiets met de fietskar. Kortom een erg leuke tijd.
Vervolgens gingen we op doorreis naar Toscane. Wondermooie vergezichten. Lekker warm weer, rond de 17 graden toen we aankwamen en later zelfs 27 graden gehaald. We hebben ons daar 15 dagen heerlijk vermaakt. De eerste week veel uitstapjes gemaakt naar San Gimignano (een leuk stadje met torens uit de 14e eeuw), Pisa (die toren staat schever dan we verwacht hadden), Sienna, etc. De laatste week vooral veel bij het appartement gezeten, de kinderen lekker buiten laten spelen en wij lekker relaxt. Daarna via een mooie slingerweg naar Rome gereden. We hadden er een prachtig appartement op 50 meter afstand van het colloseum. Werkelijk fantastisch. We hebben er vijf dagen rondgewandeld. Kleine vent in de draagdoek, kleine meid zelf lopen en als we moe waren dan gingen we met de touristenbus. Je kent het wel, zo'n bus met open dak. We hadden daar een ticket voor gekocht die drie dagen geldig was dus we konden continu in en uit stappen (hop on hop off noemen ze dat) en deden dat ook naar hartelust. Veel mooie dingen gezien.
Rome was wel een vermoeiende tijd vond ik. De laatste twee dagen was ik wel moe en begon steeds meer zin te krijgen in de laatste week naar Umbrie. Onderweg van Rome naar Umbrie zijn we naar Narni geweest. Daar is een erg mooie waterval te bezichtigen. We hebben daar heerlijk gewandeld, genoten van het mooie weer en uitzicht en zijn 's avonds aangekomen bij ons appartement in Umbertide. Een prachtig appartement bij een erg mooie agritourismo met eigen wijngaard (uiteraard hebben we een paar flesjes meegenomen). Hier hebben we weinig uitstapjes gemaakt maar vooral genoten van de mooie plek zelf. En ik heb vooral weer veel bijgeslapen. En nu weer thuis. We wilden eerst nog een weekje weg gaan, maar hebben besloten dat niet te doen. Home sweet home... heerlijk om weer thuis te zijn!
We zijn daarna met de auto naar Munchen gereden, we verbleven in een mooi appartementenhotel. Dat was echt ideaal. Een aparte slaap en woonkamer, maar wel lekker een luxe Duits ontbijt. We zouden daar drie dagen blijven maar het werden er uiteindelijk vier vanwege een virusje. Munchen vonden wij erg leuk en goed te doen met de kinderen, vriendelijke mensen, lekker eten, we konden er makkelijk op de fiets met de fietskar. Kortom een erg leuke tijd.
Vervolgens gingen we op doorreis naar Toscane. Wondermooie vergezichten. Lekker warm weer, rond de 17 graden toen we aankwamen en later zelfs 27 graden gehaald. We hebben ons daar 15 dagen heerlijk vermaakt. De eerste week veel uitstapjes gemaakt naar San Gimignano (een leuk stadje met torens uit de 14e eeuw), Pisa (die toren staat schever dan we verwacht hadden), Sienna, etc. De laatste week vooral veel bij het appartement gezeten, de kinderen lekker buiten laten spelen en wij lekker relaxt. Daarna via een mooie slingerweg naar Rome gereden. We hadden er een prachtig appartement op 50 meter afstand van het colloseum. Werkelijk fantastisch. We hebben er vijf dagen rondgewandeld. Kleine vent in de draagdoek, kleine meid zelf lopen en als we moe waren dan gingen we met de touristenbus. Je kent het wel, zo'n bus met open dak. We hadden daar een ticket voor gekocht die drie dagen geldig was dus we konden continu in en uit stappen (hop on hop off noemen ze dat) en deden dat ook naar hartelust. Veel mooie dingen gezien.
Rome was wel een vermoeiende tijd vond ik. De laatste twee dagen was ik wel moe en begon steeds meer zin te krijgen in de laatste week naar Umbrie. Onderweg van Rome naar Umbrie zijn we naar Narni geweest. Daar is een erg mooie waterval te bezichtigen. We hebben daar heerlijk gewandeld, genoten van het mooie weer en uitzicht en zijn 's avonds aangekomen bij ons appartement in Umbertide. Een prachtig appartement bij een erg mooie agritourismo met eigen wijngaard (uiteraard hebben we een paar flesjes meegenomen). Hier hebben we weinig uitstapjes gemaakt maar vooral genoten van de mooie plek zelf. En ik heb vooral weer veel bijgeslapen. En nu weer thuis. We wilden eerst nog een weekje weg gaan, maar hebben besloten dat niet te doen. Home sweet home... heerlijk om weer thuis te zijn!
zondag 10 maart 2013
Kleine meisjes worden groot ..
Onze kleine meid wordt eind september vier. En ooh ... wat wordt ze al een grote meid. Ze draagt geen luiers meer maar onderbroeken, slaapt niet meer in een ledikant maar in een juniorbed. Is volop aan het praten en grapjes aan het uithalen. Kleedt zich 's ochtends zelf aan. Loopt als een echte ijdeltuit in haar zwempakje te paraderen, etc, etc. Wat een feest!
zaterdag 9 maart 2013
Kinderkleertjes overschotten en kledingbeurzen
Al eerder schreef ik over onze zolder en het overschot aan kinderkleertjes. Ik heb alweer wat overschot weggewerkt. Enkele maanden geleden heb ik vier grote kratten met kleding teruggegeven aan mijn schoonzus en zwager. De kinderen waren er uitgegroeid. En gisteren heb ik maar liefst twee kratten kleding verkocht via een kledingbeurs. Allemaal meidenspul wat ik bewaard heb en wat kleine vent niet gaat dragen. En ik kan het wel bewaren in afwachting van ooit een derde pleegje, maar ik heb bedacht dat ik als ik dan wat nodig heb ik het ook wel weer bij zo'n beurs kan halen en dat staat het hier tenminste niet te verstoffen. Kortom, flink wat kleding opgeruimd.
Gisteren echter ook het nodige bijgekocht in de huidige maten. Voor de vakantie een hele stapel met korte broeken voor kleine vent. Allemaal 0,50 cent per stuk dus daar heb ik me geen buil aan gekocht. Sowieso ben ik wel goed geslaagd: grote shopper vol met kleding, inclusief leren laarzen voor mezelf in zeer goede staat van het merk Gaastra, die laarzen hebben me 3,50 euro gekost (Jippie!!!) voor in totaal 28,20 euro. Dat vind ik dus echt een feestje. Helemaal blij.
Je mag zelf bepalen wat je voor een kledingstuk vraagt. Ik heb zelf expres de prijzen van hetgeen ik in de verkoop had laag gehouden. Zo is het ook leuk voor een ander en verkoop je waarschijnlijk in totaal wat meer. Er waren er meer die dat deden, maar sommigen vroegen echt de hoofdprijs ergens voor. Soms lagen er twee exact dezelfde broeken naast elkaar. De een van verkoper A en de ander van B en vroeg de een 1 euro en de andere 5. Ik vind het zelf een echte sport om voor weinig toch te slagen dus 5 euro voor een stuk is wel echt de max in principe. Soms zijn daar uitzonderingen op. Over een paar leren laarzen voor kleine meid heb ik getwijfeld, die waren een tientje. Maar toch maar besloten niet overstag te gaan.
Gisteren echter ook het nodige bijgekocht in de huidige maten. Voor de vakantie een hele stapel met korte broeken voor kleine vent. Allemaal 0,50 cent per stuk dus daar heb ik me geen buil aan gekocht. Sowieso ben ik wel goed geslaagd: grote shopper vol met kleding, inclusief leren laarzen voor mezelf in zeer goede staat van het merk Gaastra, die laarzen hebben me 3,50 euro gekost (Jippie!!!) voor in totaal 28,20 euro. Dat vind ik dus echt een feestje. Helemaal blij.
Je mag zelf bepalen wat je voor een kledingstuk vraagt. Ik heb zelf expres de prijzen van hetgeen ik in de verkoop had laag gehouden. Zo is het ook leuk voor een ander en verkoop je waarschijnlijk in totaal wat meer. Er waren er meer die dat deden, maar sommigen vroegen echt de hoofdprijs ergens voor. Soms lagen er twee exact dezelfde broeken naast elkaar. De een van verkoper A en de ander van B en vroeg de een 1 euro en de andere 5. Ik vind het zelf een echte sport om voor weinig toch te slagen dus 5 euro voor een stuk is wel echt de max in principe. Soms zijn daar uitzonderingen op. Over een paar leren laarzen voor kleine meid heb ik getwijfeld, die waren een tientje. Maar toch maar besloten niet overstag te gaan.
zaterdag 2 maart 2013
Vakantiekriebels ...
Het is nog vroeg in het jaar, maar hier kriebelen de vakantiekriebels er hevig op los. Nu geldt dat voor ons de vakantie er ook al bijna aankomt, en ooohhhhh wat heb ik er een zin in. We hebben familie bereid gevonden in ons huis te trekken wanneer we op pad gaan, want we gaan heerlijk lang weg en dan is het wel een fijn idee dat er op het huis gepast wordt. (Al geeft het me nu nogal wat stress want ik wil het huis spik-en-span hebben voordat ze hier komen.)
Zelf ben ik acht weken vrij, mijn man vijf weken en de kinderen gaan acht weken niet naar de opvang. We gaan eerst twee weken naar Noord Brabant, naar de Katjeskelder. We hebben daar een wifi-aansluiting waardoor mijn man gewoon daar zijn werk kan doen en wij al wel het vakantiegevoel hebben. Hij hoeft ook niet fulltime te werken die twee weken dus het is een mooi begin.
Daarna rijden we met de auto naar München, als tussenstop naar Italië. We hebben een mooi appartement in hartje München geboekt en zullen daar een paar daagjes blijven. Daarna met de auto door naar Toscane waar we maar liefst 17 dagen zullen vertoeven. Ook daar een ruim appartement, waar we lekker zelf kunnen koken, af en toe bij het complex zelf wat zullen gaan eten en lekker richting Pisa of andere mooie plaatsen in de omgeving kunnen. Voor de kinderen heerlijk, lekker buiten spelen, gematigd temperatuurtje en wij lekker een boekje lezen op de e-reader die speciaal voor dit doel is aangeschaft. Ik als echte leespiet ben er zeer content mee want ik had van een vriend van me een usb stick gekregen met maar liefst 3000 (!!!) boeken erop.
Na deze 17 dagen houdt de pret nog niet op. We rijden door naar Rome en hebben daar, naast het Collosseum, een appartement. We hebben 6 dagen om Rome te bewonderen om daarna weer door te rijden naar Umbrie.
In Umbrie hebben we bij een mooie agri tourismo een apartement inclusief ontbijt. Ook hier is (net als bij het appartement in Toscane) een zwembad. Hopelijk is de temperatuur dusdanig dat er inmiddels gezwommen kan worden. En dan, na acht dagen, breekt het eind van de vakantie in Italie aan en zullen we weer richting Nederland vertrekken.
Voor op de terugweg is er al ergens in Frankrijk een hotelletje geboekt, zodat we niet in 1 ruk door hoeven te rijden. Die week erna moet mijn man weer enkele dagen werken, kunnen de kinderen en ik eventjes thuis acclimatiseren en zullen we vervolgens vertrekken naar Engeland.
Wat de bestemming in Engeland precies wordt is nog niet bekend, het moet nog geboekt worden, maar bedoeling is daar een laatste weekje door te brengen om daarna weer naar huis te gaan en weer in de dagelijkse routine te gaan stappen.
Hier nu de laatste loodjes voor de vakantie die over een aantal weken zal aanvangen. Ik heb er zin in! Hozee!
Zelf ben ik acht weken vrij, mijn man vijf weken en de kinderen gaan acht weken niet naar de opvang. We gaan eerst twee weken naar Noord Brabant, naar de Katjeskelder. We hebben daar een wifi-aansluiting waardoor mijn man gewoon daar zijn werk kan doen en wij al wel het vakantiegevoel hebben. Hij hoeft ook niet fulltime te werken die twee weken dus het is een mooi begin.
Daarna rijden we met de auto naar München, als tussenstop naar Italië. We hebben een mooi appartement in hartje München geboekt en zullen daar een paar daagjes blijven. Daarna met de auto door naar Toscane waar we maar liefst 17 dagen zullen vertoeven. Ook daar een ruim appartement, waar we lekker zelf kunnen koken, af en toe bij het complex zelf wat zullen gaan eten en lekker richting Pisa of andere mooie plaatsen in de omgeving kunnen. Voor de kinderen heerlijk, lekker buiten spelen, gematigd temperatuurtje en wij lekker een boekje lezen op de e-reader die speciaal voor dit doel is aangeschaft. Ik als echte leespiet ben er zeer content mee want ik had van een vriend van me een usb stick gekregen met maar liefst 3000 (!!!) boeken erop.
Na deze 17 dagen houdt de pret nog niet op. We rijden door naar Rome en hebben daar, naast het Collosseum, een appartement. We hebben 6 dagen om Rome te bewonderen om daarna weer door te rijden naar Umbrie.
In Umbrie hebben we bij een mooie agri tourismo een apartement inclusief ontbijt. Ook hier is (net als bij het appartement in Toscane) een zwembad. Hopelijk is de temperatuur dusdanig dat er inmiddels gezwommen kan worden. En dan, na acht dagen, breekt het eind van de vakantie in Italie aan en zullen we weer richting Nederland vertrekken.
Voor op de terugweg is er al ergens in Frankrijk een hotelletje geboekt, zodat we niet in 1 ruk door hoeven te rijden. Die week erna moet mijn man weer enkele dagen werken, kunnen de kinderen en ik eventjes thuis acclimatiseren en zullen we vervolgens vertrekken naar Engeland.
Wat de bestemming in Engeland precies wordt is nog niet bekend, het moet nog geboekt worden, maar bedoeling is daar een laatste weekje door te brengen om daarna weer naar huis te gaan en weer in de dagelijkse routine te gaan stappen.
Hier nu de laatste loodjes voor de vakantie die over een aantal weken zal aanvangen. Ik heb er zin in! Hozee!
zaterdag 9 februari 2013
Nieuwe boodschappenroutine
Ik schreef al over het experiment om de boodschappen online te bestellen. Gisteren voor het eerst de boodschappen afgehaald bij een adres en wauw wat ben ik tevreden. Drie kratten vol met boodschappen. Mooie en verse (!!) biologische groenten en fruit, heerlijke rauwe melk (!!), alles keurig verzorgd en het enige wat je hoeft te doen is het online te bestellen en af te halen. Echt heerlijk, scheelt zo veel tijd en gedoe. Maar vooral wat een fijne kwaliteit.
Op de een of andere manier heeft de bioloog bij ons in de woonplaats vaak verlept spul. Daar kan ik me dood aan ergeren. Ik heb niets tegen op groenten die niet helemaal mooi zijn qua vorm, een plekje ofzo vind ik ook niet erg, maar het spul bij de winkel bij ons in de plaats is gewoon niet vers genoeg. En nu dus kraakverse groenten en fruit, ook biologisch en goedkoper dan bij de winkel waar we normaal naartoe gaan. Kortom, een feestje.
Ik moet alleen even nadenken hoe het nu moet met schoonmaken want dat deed ik altijd terwijl meneer Vlindertjelief dit met onze ukkies deed. We moesten vandaag nog wel een paar dingetjes halen. We hebben die met de fiets gehaald, beide kinderen in de fietskar en daar gingen we. Kleine vent viel binnen tien minuten in slaap, kleine meid zat om zich heen te kijken en te gluren en was heerlijk aan het zingen.
Terwijl de kinderen samen met papa boodschappen deden ben ik even naar de bieb gegaan. Heerlijk even een momentje voor mezelf en boekies uitgekozen. De drie boeken van Milenium waren alweer uit en ik heb nu een stapeltje meegenomen over Italie. Rara waar we naartoe willen op vakantie .....
Op de een of andere manier heeft de bioloog bij ons in de woonplaats vaak verlept spul. Daar kan ik me dood aan ergeren. Ik heb niets tegen op groenten die niet helemaal mooi zijn qua vorm, een plekje ofzo vind ik ook niet erg, maar het spul bij de winkel bij ons in de plaats is gewoon niet vers genoeg. En nu dus kraakverse groenten en fruit, ook biologisch en goedkoper dan bij de winkel waar we normaal naartoe gaan. Kortom, een feestje.
Ik moet alleen even nadenken hoe het nu moet met schoonmaken want dat deed ik altijd terwijl meneer Vlindertjelief dit met onze ukkies deed. We moesten vandaag nog wel een paar dingetjes halen. We hebben die met de fiets gehaald, beide kinderen in de fietskar en daar gingen we. Kleine vent viel binnen tien minuten in slaap, kleine meid zat om zich heen te kijken en te gluren en was heerlijk aan het zingen.
Terwijl de kinderen samen met papa boodschappen deden ben ik even naar de bieb gegaan. Heerlijk even een momentje voor mezelf en boekies uitgekozen. De drie boeken van Milenium waren alweer uit en ik heb nu een stapeltje meegenomen over Italie. Rara waar we naartoe willen op vakantie .....
donderdag 7 februari 2013
Efficient, economisch en biologisch inkopen.
Wie vaker mijn blog leest, weet dat er in huize vlindertjelief een routine is waarbij ik wekelijks het huis aan kant maakt, terwijl mijn man en kinderen samen op pad gaan voor de weekboodschappen. Over mijn schoonmaakroutines schreef ik al een keertje, maar over de boodschappen nog niet. Ik ben waarschijnlijk een van de vrouwen die shoppen niet echt leuk vindt en dat wetende begrijp je dat ik boodschappen ook niet ontspannen vindt, het is echter een noodzakelijk kwaad. Gelukkig vind mijn man het minder enerverend dus hebben we tegenwoordig toch iets van een taakverdeling geintroduceerd.
Iedere vrijdag bepaal ik welke gerechten we in de week erna gaan eten. Hiervoor gebruik ik mijn kookschrift van appie. De gerechten die we gaan eten noteer ik in een notitieblok en de boodschappen sla ik op in het boodschappenlijstje. Dan nog een setje aan standaardboodschappen: brood, fruit, zuivel, thee, rauwkost, etc en klaar is klara wat betreft de lijst. Vervolgens wordt gecontroleerd welke ingredienten we wellicht nog in huis hebben en die dus van de lijst afgestreept kunnen worden. De rest wordt gekocht of wordt gekeken of we een vervangend ingredient in huis hebben.
We hebben een tamelijk groot asernaal aan kruiden, die hoeven dus bijna nooit gekocht te worden en tegenwoordig kopen we die ook niet meer gewoon in de winkel. Ik heb met Gekruid een fijn online adres gevonden met een goede kwaliteit kruiden, goede service en zeer acceptabele prijzen. Het zijn grotere porties dan normaal en de overschotten doe ik dus ook in lege, gesterilseerde glazen potjes in een donkere koele kast zodat ze goed blijven. Dat online shoppen vind ik dus echt ideaal. Je hoeft de deur niet uit, ook hier weer goede kwaliteit, veel bio. Een echte uitkomst.
De rest van de boodschappen wordt bij drie winkels gedaan: de natuurwinkel, de groene weg slagerij, de Turk en de Lidl. De eerste dingen worden gekocht bij de Turk. Dat is handig want die is het eerst op de route. Hier kopen we regelmatig amandelen, fetakaas (die is zo lekker en in van die grote blikken en ook niet duur) en bijvoorbeeld gedroogde tomaatjes of bakbananen. Vervolgens wordt er een bezoekje gedaan aan lidl voor de luiers en enkele biologische groenten en daarna naar de Groeneweg slagerij en de Ekoplaza voor de overige boodschappen. En niet te vergeten een bezoekje aan de visspeciaalzaak voor een lekker makreeltje, tonijn of andere vette verse vis.
Dat zijn dus best wat winkels. Zo eens a twee keer per jaar bestellen we een pakket vlees bij de stichting Taurus, via Wild Rundvlees. Dat bevalt echt enorm goed. Geweldig mooi en kwalitatief vlees, heel netjes en goed verzorgd en de beesten hebben in mijn ogen een nog veel beter beter leven gehad dan dieren met het predicaat Biologisch, dus ja ... daar sta ik volkomen achter. Een mailtje aan hen leerde mij ook nog eens dat je bij hen ook rundervet bij hen kan bestellen. Dit kan je dan zelf bewerken tot een soort van Ossewit, maar dan zonder E-nummers of dat het (chemisch) gefilterd is. Ook daar werd ik weer enorm blij van.
Verder heb ik net een eerste bestelling geplaatst bij Hofwebwinkel. Daarover had ik al meerdere positieve verhalen gehoord en nu proberen we het dus zelf uit. Helaas wordt bij mij in de regio niet geleverd, maar wel vlakbij het werk van mijn man. Uit zijn werk gaat hij dus even langs het adres om daar de boodschappen te halen. Wat ik vooral wel interessant vind zijn de grotere hoeveelheden van bepaalde producten. Zo is er deze week een aanbieding voor een krat vers biologisch fruit van 5,5 kg voor 2,49 euro per kilo en zijn de moesappelen per zak van 2,5 kg 1,39 euro per kilo. Meteen 5,5 kg fruitpakket en 5 kg moesappels besteld, morgen worden ze gehaald en dit weekend kan er zelf appelmoes gemaakt en geweckt worden. Als deze winkel goed bevalt dan verwacht ik dat we het gros van de weekboodschappen daar gaan doen. Op die manier wordt het boodschappen doen toch weer wat efficienter, wordt er weer wat meer op prijs gelet en blijft het allemaal wel verantwoord en biologisch.
Iedere vrijdag bepaal ik welke gerechten we in de week erna gaan eten. Hiervoor gebruik ik mijn kookschrift van appie. De gerechten die we gaan eten noteer ik in een notitieblok en de boodschappen sla ik op in het boodschappenlijstje. Dan nog een setje aan standaardboodschappen: brood, fruit, zuivel, thee, rauwkost, etc en klaar is klara wat betreft de lijst. Vervolgens wordt gecontroleerd welke ingredienten we wellicht nog in huis hebben en die dus van de lijst afgestreept kunnen worden. De rest wordt gekocht of wordt gekeken of we een vervangend ingredient in huis hebben.
We hebben een tamelijk groot asernaal aan kruiden, die hoeven dus bijna nooit gekocht te worden en tegenwoordig kopen we die ook niet meer gewoon in de winkel. Ik heb met Gekruid een fijn online adres gevonden met een goede kwaliteit kruiden, goede service en zeer acceptabele prijzen. Het zijn grotere porties dan normaal en de overschotten doe ik dus ook in lege, gesterilseerde glazen potjes in een donkere koele kast zodat ze goed blijven. Dat online shoppen vind ik dus echt ideaal. Je hoeft de deur niet uit, ook hier weer goede kwaliteit, veel bio. Een echte uitkomst.
De rest van de boodschappen wordt bij drie winkels gedaan: de natuurwinkel, de groene weg slagerij, de Turk en de Lidl. De eerste dingen worden gekocht bij de Turk. Dat is handig want die is het eerst op de route. Hier kopen we regelmatig amandelen, fetakaas (die is zo lekker en in van die grote blikken en ook niet duur) en bijvoorbeeld gedroogde tomaatjes of bakbananen. Vervolgens wordt er een bezoekje gedaan aan lidl voor de luiers en enkele biologische groenten en daarna naar de Groeneweg slagerij en de Ekoplaza voor de overige boodschappen. En niet te vergeten een bezoekje aan de visspeciaalzaak voor een lekker makreeltje, tonijn of andere vette verse vis.
Dat zijn dus best wat winkels. Zo eens a twee keer per jaar bestellen we een pakket vlees bij de stichting Taurus, via Wild Rundvlees. Dat bevalt echt enorm goed. Geweldig mooi en kwalitatief vlees, heel netjes en goed verzorgd en de beesten hebben in mijn ogen een nog veel beter beter leven gehad dan dieren met het predicaat Biologisch, dus ja ... daar sta ik volkomen achter. Een mailtje aan hen leerde mij ook nog eens dat je bij hen ook rundervet bij hen kan bestellen. Dit kan je dan zelf bewerken tot een soort van Ossewit, maar dan zonder E-nummers of dat het (chemisch) gefilterd is. Ook daar werd ik weer enorm blij van.
Verder heb ik net een eerste bestelling geplaatst bij Hofwebwinkel. Daarover had ik al meerdere positieve verhalen gehoord en nu proberen we het dus zelf uit. Helaas wordt bij mij in de regio niet geleverd, maar wel vlakbij het werk van mijn man. Uit zijn werk gaat hij dus even langs het adres om daar de boodschappen te halen. Wat ik vooral wel interessant vind zijn de grotere hoeveelheden van bepaalde producten. Zo is er deze week een aanbieding voor een krat vers biologisch fruit van 5,5 kg voor 2,49 euro per kilo en zijn de moesappelen per zak van 2,5 kg 1,39 euro per kilo. Meteen 5,5 kg fruitpakket en 5 kg moesappels besteld, morgen worden ze gehaald en dit weekend kan er zelf appelmoes gemaakt en geweckt worden. Als deze winkel goed bevalt dan verwacht ik dat we het gros van de weekboodschappen daar gaan doen. Op die manier wordt het boodschappen doen toch weer wat efficienter, wordt er weer wat meer op prijs gelet en blijft het allemaal wel verantwoord en biologisch.
woensdag 6 februari 2013
Hoe ik afviel ... de start
Een paar jaar geleden ben ik flink afgevallen. Ik droeg een ruime maat 46 en tegenwoordig draag ik maatje 36. Jaren lang zat ik te tobben met mijn gewicht en opeens heb ik besloten het roer om te gooien. Jaren lang had ik de handdoek in de ring gegooid en deed ik geen afvalpogingen. Motief was dat ik wist dat ik niet succesvol was. Het afvallen op zich lukte wel, maar het op gewicht blijven daarna lukte niet, met als gevolg dat ik me tamelijk mislukt voelde. Tot een paar jaar terug. Onze kleine meid woonde inmiddels een half jaartje bij ons en kon beginnen aan bijvoeding. Ik - als dikke pleegmoeder - maakte me zorgen dat ik kleine meid verkeerde eetgewoontes zou aanleren en dat ze daardoor (door nurture not nature) ook overgewicht zou gaan ontwikkelen. Ik verdiepte me dus in goede en gezonde voeding en voedingsgewoontes voor kleine meid.
Nog weer wat later at zij heel gezond, gevarieerd, niets van een pakje of zakje. Heerlijk! En wij ... wij aten (dat vind ik tegenwoordig althans) troep. En hoewel kleine meid gezonde voeding at maakte ik me zorgen, want hoe kon ik het verkopen dat alleen zij gezond at en hoe gingen we dat doen als ze groter werd. Het antwoord was simpel: om haar gezonde eetgewoontes aan te leren, moesten we dat onszelf ook aanleren. Het moest een gewoonte worden.
Maar dan? Wat is gezond? Daar heb ik aardig over zitten piekeren. Een vrouw die ik had leren kennen als iemand met buitengewoon veel kennis over voeding en gezondheid wist mij te prikkelen door kritische vragen te stellen en informatie te delen. Zo vroeg zij een keer wat volgens mij het verschil was tussen ontbijtkoek en gewone koek qua voedingswaarde en gezondheid en gaf daarbij aan dat zij het niet zag. Via het magazine kiind (een geweldig magazine trouwens, een echte aanradenr!) vond ik een link naar het boek van Michael Pollan (Een pleidooi voor echt eten, manifest van een eter) dat ik al snel kocht en in 1 ruk uitlas en ook het boek Homo Energeticus, van Dr. Peter Aelbrecht las ik vol interesse uit. Beide boeken vind ik echte aanraders. Het zijn totaal geen dieetboeken, maar hebben mijn kijk op voeding revolutionair veranderd. Ik ben tot inzichten gekomen die ik daarvoor gewoon niet had en sindsdien heb ik een aantal voedingsprincipes die me hebben geholpen om gezonder te worden, af te vallen en op gewicht te blijven. En dat niet meer doordat ik me aan een dieet houd en me moet motiveren om dusdanige voedingsstoffen in te nemen opdat ik maar op gewicht blijf, maar door me aan voedingsregels te houden die volgens mij goed zijn en zorgen dat ik me gezond en fit voel. Dit laatste maakt voor mij zo'n verschil. Eerst was het afzien, nu is het goed voor mezelf zorgen. En stapje bij stapje paste ik mijn patroon aan en opeens vlogen de kilo's er af, voelde ik me steeds fitter en ontdekte is dat dit voor mij de sleutel was.
Dus ... mijn advies ... ga je verdiepen in voeding en gezondheid. Stop met afvallen. Stop met diëten. Neem kennis tot je wat gezonde voeding is voor je lichaam en ontdek hoe jouw lichaam reageert op voeding. De twee genoemde boeken zijn erg goed en daarnaast is het blog van de Groene Vrouw leuk en erg informatief om te lezen.
Andere interessante websites zijn die van Eetgoedvoeljegoed, als je geen bezwaar tegen Engels en vaktermen hebt is het blog van Chris Kresser ook machtig interessant en je vindt natuurlijk een schat aan informatie op natuurdietisten. Kortom een boel informatie is vrij eenvoudig en toegankelijk te vinden.
Mij heeft het veel gebracht!
Nog weer wat later at zij heel gezond, gevarieerd, niets van een pakje of zakje. Heerlijk! En wij ... wij aten (dat vind ik tegenwoordig althans) troep. En hoewel kleine meid gezonde voeding at maakte ik me zorgen, want hoe kon ik het verkopen dat alleen zij gezond at en hoe gingen we dat doen als ze groter werd. Het antwoord was simpel: om haar gezonde eetgewoontes aan te leren, moesten we dat onszelf ook aanleren. Het moest een gewoonte worden.
Maar dan? Wat is gezond? Daar heb ik aardig over zitten piekeren. Een vrouw die ik had leren kennen als iemand met buitengewoon veel kennis over voeding en gezondheid wist mij te prikkelen door kritische vragen te stellen en informatie te delen. Zo vroeg zij een keer wat volgens mij het verschil was tussen ontbijtkoek en gewone koek qua voedingswaarde en gezondheid en gaf daarbij aan dat zij het niet zag. Via het magazine kiind (een geweldig magazine trouwens, een echte aanradenr!) vond ik een link naar het boek van Michael Pollan (Een pleidooi voor echt eten, manifest van een eter) dat ik al snel kocht en in 1 ruk uitlas en ook het boek Homo Energeticus, van Dr. Peter Aelbrecht las ik vol interesse uit. Beide boeken vind ik echte aanraders. Het zijn totaal geen dieetboeken, maar hebben mijn kijk op voeding revolutionair veranderd. Ik ben tot inzichten gekomen die ik daarvoor gewoon niet had en sindsdien heb ik een aantal voedingsprincipes die me hebben geholpen om gezonder te worden, af te vallen en op gewicht te blijven. En dat niet meer doordat ik me aan een dieet houd en me moet motiveren om dusdanige voedingsstoffen in te nemen opdat ik maar op gewicht blijf, maar door me aan voedingsregels te houden die volgens mij goed zijn en zorgen dat ik me gezond en fit voel. Dit laatste maakt voor mij zo'n verschil. Eerst was het afzien, nu is het goed voor mezelf zorgen. En stapje bij stapje paste ik mijn patroon aan en opeens vlogen de kilo's er af, voelde ik me steeds fitter en ontdekte is dat dit voor mij de sleutel was.
Dus ... mijn advies ... ga je verdiepen in voeding en gezondheid. Stop met afvallen. Stop met diëten. Neem kennis tot je wat gezonde voeding is voor je lichaam en ontdek hoe jouw lichaam reageert op voeding. De twee genoemde boeken zijn erg goed en daarnaast is het blog van de Groene Vrouw leuk en erg informatief om te lezen.
Andere interessante websites zijn die van Eetgoedvoeljegoed, als je geen bezwaar tegen Engels en vaktermen hebt is het blog van Chris Kresser ook machtig interessant en je vindt natuurlijk een schat aan informatie op natuurdietisten. Kortom een boel informatie is vrij eenvoudig en toegankelijk te vinden.
Mij heeft het veel gebracht!
zaterdag 2 februari 2013
Snel het huis op orde
Schrob de keuken,
dweil de gang.
Vang de spinnen,
wees niet bang.
Schil de piepers,
kook de pap
dan vindt iedereen
je knap!
Zaterdag ... poetsdag. Dat is hier in huize vlindertjelief het regime. Inmiddels heb ik een efficiente manier gevonden om het huis snel op orde te krijgen en dat deel ik graag. Zo leuk is poetsen ten slotte ook weer niet.
Batchen van taken
Het is heel efficient om hetzelfde soort taken te batchen. In plaats van vertrek voor vertrek te reinigen, doe het hele huis, taak voor taak. Ik begin beneden omdat ik graag beneden het eerst alle taken heb afgerond.
Ik begin met alles opruimten: staat er nog losse vaat dan doe ik die in de vaatwasser, ligt er was dan gaat deze in de wasmachine of in de wasmand, ligt er speelgoed dan ruim ik dat op, etc. Dat doe ik vertrek na vertrek, na vertrek.
Vervolgens veeg ik met een zachte borstel alle stof en troepjes weg. Dus met de zachte borstel over het aanrecht om broodkruimels weg te vegen, over de eettafel heen, over de bijzettafeltjes, de trap van boven naar beneden, de bureau's, etc.
Vervolgens maak ik 1 emmer met sop en neem ik alles (behalve de wc's) met enkele natte doekjes af. Te beginnen bij de keuken, daarna alles in de woonkamer, de werkkamer, slaapkamers, badkamers (nee niet de wc) om te eindigen op zolder. Ik kan in 1x door want ik had bij stap 1 tenslotte alles al opgeruimd.
Nu is het tijd om de bedden af te halen en te verschonen. Het wasgoed gaat allemaal in de wasmachine en die wordt ook meteen aangezet. Daarna begint het stofzuigen. Ook weer van beneden naar boven. Over de trap hoef ik me geen zorgen te maken want die is al geborsteld (wij willen ze trap niet beschadigen met de stofzuiger want wij hebben een mooie trap van upstairs).
Nu is het tijd om de wc's schoon te maken. Hiervoor wordt het water uit de emmer gebruikt met twee doekjes. Doekje 1 voor wc nummer 1 en doekje 2 voor (je raadt het al) voor wc nummer 2 en uiteraard doe je het gebruikte doekje niet opnieuw in het water (jakkie!).
We zijn nu bijna bij het eind en dus kan het dweilen beginnen. De gehele bovenverdieping wordt snel gedweild en daarna wordt de keuken nog snel even gedweild. Klaar is Kees!
Ramen lappen
Er zijn allerlei huis-tuin-en-keukenmiddeltjes om je ramen mee te lappen. Wij hebben een leaseauto (ja je zal denken wat heeft dat nou met het lappen van je ramen te maken?) en kunnen daardoor gratis aan ruitenvloeistof komen. Toen een keer de spiritus op was heb ik een beetje van die ruitenvloeistof in een emmer met heet water gedaan (je hebt maar een heel klein scheutje nodig) en dat gebruikt om de ramen mee te lappen. Sindsdien doe ik niet meer anders. Ik pak een doek, maak het raam flink nat met het hete water waar een klein scheutje ruitenvloeistof in zit. Ik pak de trekker en haal al het water weg. Geen strepen, geen vlekken en mooie glanzende ramen. Ook dit doe ik weer batchgewijs. Oftewel, alle ramen achter elkaar en als het water te koud wordt ververs ik dat want het lapt veel fijner met goed warm water. De ramen aan de buitenkant die spoel ik (als het erg zanderig is) eerst af want anders is dat zo zonde van het hete water.
Maandelijks terugkerende karweitjes
Iedere maandag heb ik een vrije dag. En eens per maand om 12.00 uur gaat het alarm. Dat is voor mij het startsein (soort van pavlovreactie) om apparaten te ontkalken, een 90 graden was met soda te doen om de wasmachine en leiding schoon te spoelen, de lege vaatwasser een soortgelijk programmatje te laten doen, het filter van de hete luchtverwarming te reinigen en de accu van de accumotor van ons bootje op te laden. Allemaal van die klusjes die ik voorheen altijd vergat en die nu op een lijstje staan en het geluid van het alarm triggerd mij om al dat soort dingen even te doen.
Ontkalken van apparaten
Men neme een scheut natuurazijn (lidl en aldi hebben zo af en toe 5 liter pakken in de aanbieding) doet daar kokend water bij en doet het in het apparaat dat ontkalkt moet worden. De kalk weekt vanzelf eraf. Kranen met kalk behandel je door een doek in azijn te drenken en de doek een nacht om de kraan heen te wikkelen. Na een nacht is de kraan weer heerlijk schoon en blinkend.
Wasmachine reinigen
Wij wassen met zelfgemaakt wasmiddel van marseillezeep en dat is aan de vettige kant. Je wasmachine en leidingen kunnen vervetten. Daarom doe ik eens per maand een 90 graden was met een handje soda erdoor. Dit spoelt de leidingen goed door en voorkomt gedoe.
Snel het huis aan kant voor bezoek
Een opgeruimd huis geeft al een goede indruk. En wil je helemaal de blits maken dan neem je snel de boel even af. Ik doe dat met behulp van een plantenspuit waarin een scheutje marseillezeep met schoonmaakazijn zit vermengd met water. Ik spuit de af te nemen objecten nat, pak een doekje en binnen een paar minuten is alles blinkend.
woensdag 30 januari 2013
Andere keuken ...
Koken vind ik doorgaans een leuke en ontspannen bezigheid. Zolang ik maar in mijn eentje in de keuken sta en geen al te kritische eters op bezoek krijg. Ik vind het leuk om te experimenteren met allerlei recepten en nieuwe dingen te proberen. Ik kan aardig koken, heb zeker geen allures dat ik een goede kok ben, maar ik begin er wel steeds meer feeling mee te krijgen. Pakjes en zakjes zijn niet echt mijn ding, al ben ik ook niet het type dat voor de standaard AGV (aardappelen, groente, vlees) kiest.
Op dit moment ben ik nogal gecharmeerd van de Indonesische keuken. Ik ben een absolute beginneling, weet van toet noch blazen wat dat betreft, maar ben maar eens begonnen met twee kookboeken uit de bieb, namelijk Boekoe Kita en Boekoe Bangsa. De meeste recepten in deze boeken zijn tamelijk eenvoudig wat leuk is want daardoor heb je vrij snel dat het ook echt lekker en anders is, wel zijn de recepten doorgaans aan de zoete kant: door onder andere gebruik van palmsuiker en ketjap. Ik wil ook graag eens het boek van Beb Vuyk lenen want daar staan denk ik wat meer authentieke recepten in met iets minder al bewerkte producten zoals: bouillonblokjes, sambals (liever maak ik die zelf), ketjap en dergelijke. Maar leuk is het wel, want voor deze gerechten moest een bezoek aan de toko gebracht worden, meteen allerlei leuke 'nieuwe' ingredienten meegenomen zoals: kentjoer, salamblad, kemirinoten, serehstengel, petehbonen en djeroek peroet. Ik ben er helemaal vrolijk van om met deze nieuwe smaken te gaan experimenteren. En ook nog ben ik nog overstag gegaan voor een mooie stenen vijzel. Die staat ook al eeuwen op mijn verlanglijstje en deze was precies wat ik wilde en maar een tientje. Kortom, leuk zo'n andere keuken.... ben er helemaal enthousiast over.
Op dit moment ben ik nogal gecharmeerd van de Indonesische keuken. Ik ben een absolute beginneling, weet van toet noch blazen wat dat betreft, maar ben maar eens begonnen met twee kookboeken uit de bieb, namelijk Boekoe Kita en Boekoe Bangsa. De meeste recepten in deze boeken zijn tamelijk eenvoudig wat leuk is want daardoor heb je vrij snel dat het ook echt lekker en anders is, wel zijn de recepten doorgaans aan de zoete kant: door onder andere gebruik van palmsuiker en ketjap. Ik wil ook graag eens het boek van Beb Vuyk lenen want daar staan denk ik wat meer authentieke recepten in met iets minder al bewerkte producten zoals: bouillonblokjes, sambals (liever maak ik die zelf), ketjap en dergelijke. Maar leuk is het wel, want voor deze gerechten moest een bezoek aan de toko gebracht worden, meteen allerlei leuke 'nieuwe' ingredienten meegenomen zoals: kentjoer, salamblad, kemirinoten, serehstengel, petehbonen en djeroek peroet. Ik ben er helemaal vrolijk van om met deze nieuwe smaken te gaan experimenteren. En ook nog ben ik nog overstag gegaan voor een mooie stenen vijzel. Die staat ook al eeuwen op mijn verlanglijstje en deze was precies wat ik wilde en maar een tientje. Kortom, leuk zo'n andere keuken.... ben er helemaal enthousiast over.
Abonneren op:
Posts (Atom)