Schoolkeuze ...

Hoofdpijn, hoofdbrekens, twijfels, buikkrampen en van al dat meer krijg ik bij het onderwerp: schoolkeuze. De reden waarom is natuurlijk volkomen duidelijk. Gaat kleine meid (en straks grote vent) het fijn hebben op school? Ik wil natuurlijk de wereld voor ze, het beste voor ze, al weet ik dat ze ook zelf moeten vallen en zelf moeten opstaan. Ook dat is goed voor ze. Sterker nog, daar leren ze veelal het meeste van. Ze zullen veel van hun tijd moeten doorbrengen op school, de school neemt daardoor ook een deel van de opvoedende rol van ons over, dan kun je maar beter proberen te zorgen dat het een veilige, prettige en inspirerende omgeving is. En als ze er dan nog het nodige leren is dat heel mooi meegenomen.

Tsja, daar vraag je dan al wat. Zeker vanuit de principes en beelden die ik heb bij hoe kinderen/mensen zijn en hoe die het beste kunnen leren. Ik zeg het maar eerlijk: ik geloof niet in opvoeden en ook niet in conditioneren en aan straffen, belonen en consequent zijn hecht ik ook al geen waarde. Tsja ... waaraan dan wel, zullen mensen die dit lezen en mij niet kennen, denken en dat is dus precies wat ik ook aan zo'n school moet zien wijs te maken. Of nee ... ik schrijf dit verkeerd. Het is utopie om een school te vragen de eigen visie overboord te zetten om de onze te volgen voor onze kinderen, we moeten dus een school vinden die aansluit op de onze. Of althans zoveel mogelijk. En tsja ... daar begint de zoektocht.

Allereerst vind ik het belangrijk dat de kinderen zich prettig en veilig voelen op school en in hun contacten met docenten, klasgenoten, hulpkrachten en wie dan ook meer. Ze moeten zichzelf kunnen zijn, ze moeten "mogen" fouten te maken (daar leer je immers van) en ook mogen experimenteren met gedrag. Ik vind het belangrijk dat de integriteit van de kinderen, hoe jong ze ook zijn, gerespecteerd wordt en dat er geluisterd en gekeken wordt naar de behoeften die er zijn. Is er eens gedrag dat niet door de beugel kan dat wil ik niet dat er alleen naar het gedrag gekeken wordt en alleen maatregelen op gedrag worden genomen, ik wil dat er gekeken en gezocht wordt naar oorzaken en dat de kinderen actief betrokken worden en geactiveerd en gestimuleerd worden om zelf mee te denken en verantwoordelijkheid te nemen hun gedrag te veranderen. En stel nou dat de oorzaak van bepaald, ongewenst gedrag, ligt in de school, docent of ander kind dan wil ik dat er ook daarin wordt meegedacht en aangespoord wordt tot verantwoordelijkheid om aan de oorzaak te werken. Uiteraard begrijp ik dat je veel meer kan vragen van een kind van 12 als van een kind van 4, het moet uiteraard wel leeftijdsadequaat worden toegepast.

Vervolgens vind ik het belangrijk dat kinderen zelf leren op het moment dat hen past. Kleine meid heeft nu interesse in zindelijk worden. Een sticker vind ze best leuk, maar in praktijk zet het niet aan tot ander gedrag. Ze moet er gewoon aan toe zijn om zindelijk te worden. Net zoals ze eraan toe moest zijn om op haar rug te draaien, te tijgeren, te kruipen en te lopen. Dat betekent niet dat we belangstelling niet hoeven aan te wakkeren, dat we niet hoeven te enthousiasmeren. Maar pushen en omkopen liggen wel om de hoek. Ik zoek een school die de intrinsieke behoefte tot ontwikkelen aanspreekt en niet een school die trucjes toepast, een wortel voorschotelt, een (niet fysieke) schop uitdeelt om de kinderen aan te zetten tot leren. Ik ben ervan overtuigd dat intrinsieke overtuiging tot meer succes leidt en ben er ook van overtuigd dat als het kind niet overtuigd kan worden om een bepaalde vaardigheid te leren, het waarschijnlijk wel overtuigd kan worden een andere vaardigheid aan te leren. Je kan alles op alles zetten op leren lezen, maar als daar de belangstelling in aanleg nog niet voor aanwezig is, maar voor rekenen al wel, dan heb ik liever dat eerst voor rekenen gekozen wordt. Ik ben er namelijk van overtuigd dat de interesse voor taal dan nog wel zal volgen, dan wel dat het verantwoordelijkheidsgevoel van het kind zal toenemen (met hulp van de docent) dat dit uiteindelijk wel een prioriteit wordt.

Naast leren op het moment dat het kind past vind ik dus ook mede regie leggen bij het kind van belang. Betekend dat dat ze maar prinsjes of prinsesjes zijn die continu nee mogen zeggen? Nee! (hahaha) Nee, dat betekent het zeker niet. Eigenlijk vraag ik meer van de kinderen dan er gevraagd wordt bij regulier klassikaal onderwijs: ze moeten zelf (leren) om verantwoordelijkheid (te) nemen.

Ik wil namelijk dat mijn kinderen opgroeien tot verantwoordelijke volwassenen die zelf actief het heft in eigen hand nemen om keuzes te maken die goed voor hen zijn en goed voor hun omgeving zijn. Ik wil dat ze leren om te onderhandelen, dat ze leren om na te denken over planningen, dat ze leren na te denken wat goed voor hen is, dat ze leren om strategieën te ontwikkelen. En bovenal wil ik ze leren om dat alles met respect te doen en zoveel mogelijk in overleg. Hoe kan ik ze dan met goed fatsoen naar een school sturen waarbij met stickers, straffen en vastomlijnde taakjes doelstellingen worden geformuleerd en leren niet centraal staat, maar het halen van toetsen centraal staat.

Ik wil geen volwassene groot brengen die precies doet wat hij moet doen volgens zijn omgeving, ik wil een volwassene groot brengen die staat voor wie hij is. En aangezien de school daar een rol in heeft, ben ik nu aan het zoeken naar die school, waarbij ik het gevoel heb dat dat aansluit bij mijn visie en gedachten. Hopelijk kunnen we elkaar daar dan in versterken en helpen, want dat ik daar als ouder ook een rol en verantwoordelijkheid in draag ben ik me meer dan bewust van!

Ik zoek nog even verder ....

Openheid over je budget en oordeelsvorming

Het gaat weer eens over geld. In mijn 26 jaardoelen heb ik vermeld dat ik wil proberen me aan mijn maandbudget voor de dagelijkse uitgaven te gaan houden. We hebben een maandbudget van 1250 euro vastgesteld. Hiervan worden de weekboodschappen, cadeautjes, spullen voor persoonlijke verzorging, kleding en alles van betaald. Eigenlijk alles wat geen "vaste last" is.

Wij zijn met zijn vieren, twee volwassenen en twee kleine kinderen en in principe kunnen we daar goed van rondkomen. Toch is het voor ons wel een uitdaging. Er komt immers meer binnen en eerst ging alles wat er binnen kwam er ook uit. Voor ons is het dus vooral een mentaliteitsverandering.

Toen ik de lijst met doelen samenstelde, twijfelde ik of ik het bedrag moest noemen. Je geeft je tenslotte best bloot. Ik speur regelmatig op allerlei blogjes over consuminderen, er zijn er echter maar weinig die aangeven hoeveel er binnenkomt en/of hoeveel er uit gaat. En de paar blogjes die ik gezien heb waar wel werd aangegeven hoeveel leefgeld er gebudgetteerd werd, besteedden meestal ongeveer de helft minder.

Je leeft naar je geld, dat is een gezegde dat doorgaans wel opgaat denk ik. In het boek "je geld of je leven" komt dit principe ook naar voren, dat je consumptiebehoefte meegroeit met je inkomensgroei en dus ook mee daalt indien je inkomen daalt.

Door te budgetteren en af te spreken dat je ook echt niet meer opmaakt dan het budget stel je eigenlijk een nieuw "setpoint" om je consumptiebehoeften op af te stellen. En al het overige (als je dat hebt) gaat naar de spaarrekening waardoor je kapitaal toeneemt of je kan het gebruiken om schulden versneld af te lossen. Dat opnieuw vaststellen van ons "setpoint" is waar wij nu mee bezig zijn met het budget van 1250 euro per maand voor de dagelijkse uitgaven.

Het aflossen van de hypotheek is voor ons belangrijk omdat het de maandlasten op den duur verlaagd en omdat wij meer hypotheek hebben dan ons huis waard is. Wij vinden dat op zich niet zo'n erg probleem. We zijn toch van plan om hier te blijven wonen en het is een extra rem om niet te verhuizen. Dat is voor ons best goed want ik houd nogal van verandering.... en .... verhuizen, een huis opknappen en inrichten is beslist wel een project waar ik warm van word. Punt is echter dat ik nu al weet dat het me weinig zal brengen. Dat huis zal niet veel mooier of beter worden dan ons huis nu en we zullen er waarschijnlijk ook niet veel gelukkiger worden.

Maar toch... ondanks die rem die dus best goed is, hebben we besloten te gaan aflossen. Hup die schuld omlaag, de maandlasten omlaag en geen (of een positief) verschil tussen de waarde van het huis en de hypotheek. Vrijheid is tenslotte een groot goed en ik maak liever in vrijheid de keuze om niet mee te gaan in de verleiding voor een verhuizing of ander groot project dat de middelen niet heiligt.

Ik begon dit blogje over openheid en over mijn twijfels het bedrag van ons budget voor de dagelijkse uitgaven te noemen.  Die twijfel zit hem voor een groot deel in oordeelsvorming. Voor jezelf weten dat het een goed bedrag is (nu) voor ons gezin in onze omstandigheden en voor een ander om het te lezen zijn twee heel verschillende dingen. Zo ontving ik van de week een tweet van iemand die mij vertelde dat mijn maandbudget voor de dagelijkse uitgaven ongeveer even groot was als de totale inkomsten van haar gezin. Ik vond deze tweet best confronterend en spannend.

Niet zozeer vanuit mijzelf qua bedrag. Ik weet wel dat wij, vergeleken met anderen, best het nodige te besteden hebben. Al heb ik ook familie en vrienden waarbij vergeleken wij aan de lage kant zitten. Het ging me er meer om hoe dat overkomt op de ander. Wat doet dit met de ander? Hoe hard moet je wellicht werken om minder geld te verdienen en is het zuur om te lezen als iemand als ik zijn best moet doen om uit te komen met een budget dat even hoog is als jouw maandinkomen?

En (hier komt het spannende) wat doet dit met het oordeel van jou over mij? Ben ik er meer, minder of ander mens door?

Zo zie je maar, het taboe om niet over geld te praten komt wel ergens vandaan ... 

Hoe open ben jij over geld?

Overigens weet ik vrij zeker van dat degene die me de bewuste tweet stuurde het puur informatief bedoelde. Als constatering van een feit en niet zozeer als een bericht met een oordeel of lading. 

De nadelen van flesvoeding ....

Jippiejee! Kleine beeb woont alweer bijna een maand bij ons. Al voor de komst van beeb kwam de twijfel welke soort flesvoeding hij moest krijgen. Ik ben immers niet zijn biologische moeder en mijn borsten zijn niet gevuld met borstvoeding. Het was en is geen eenvoudige klus, want in feite is er gewoon geen volwaardig alternatief. Uiteraard doen de fabrikanten van de diverse soorten voeding, ons consumenten graag anders denken.

Ik zie in ieder geval de volgende nadelen:

• Het is ontwikkeld door de mens en geeft geen miljoenen jaren van evolutie doorgemaakt. Het is dus per definitie in vergelijking met borstvoeding een inferieur product. Denk alleen al eens aan de antistoffen ….
• Flesvoeding is een sterk bewerkt product wat bepaald niet puur te noemen is. Niet pure voeding is geen optimaal voedingsmiddel voor mens of dier, dus al helemaal niet voor een baby.
• De staat van gezondheid van je darmen bepaalt grofweg voor 70% de staat van gezondheid van jou als mens. Je darmen worden bewoond door ontelbaar veel bacterieen. BV legt een beschermend laagje over de darmen van de baby waardoor deze zich op goede wijze kunnen ontwikkelen. Nagenoeg alle bewerkte voedsel tast de darmflora aan. 
• Nagenoeg alle flesvoeding (enige uitzondering die ik tot op heden heb gevonden, is Nanny Care die gebasseerd is op geitenmelk) bevat of suiker (sucrose), of dextrose of maltodextrine. Nagenoeg geen van de fabrikanten geeft volledig inzicht in de ingredienten en herkomst van de producten. Deze suiker(vervangende middelen) hebben een functie. Namelijk goed voor structuur, textuur en houdbaarheid. Daarnaast is het een goedkoop middel. Het zorgt echter ook dat na inname een hoge piek in de suikerspiegel ontstaat. Dit in combinatie met het advies om op gezette tijden te voeden (zo min mogelijk voedingen met zo veel mogelijk voeding per keer) zorgt dat je sterke pieken en dalen in de suikerspiegel krijgt bij de baby. Voor de hersenontwikkeling en voor het leren reguleren van honger en impulsen is het juist heel goed om een tamelijk stabiele suikerspiegel te hebben. Het is dus contraproductief.
• Ook hebben suiker(vervangende middelen) een negatieve invloed op de samenstelling van je darmbacterien. Juist de niet zo fijne knakkers gedijen goed op dit soort middelen. Dit in combinatie met het belang van je darmen ten opzichte van je gezondheid zou moeten maken dat je niet een voorstander bent van dit middel als toevoeging aan babyvoeding.
• Van de zuigelingenvoeding tot 6 maanden mogen max 30 schepjes (en als je je aan de maatvoering qua water houdt) en 1 l water gegeven worden aan je baby. (Structureel) meer is schadelijk voor de nieren van je kindje. Voor de opvolgmelk vanaf 6 maanden geldt dat deze maar tot 800 cc op dagbasis gegeven mag worden en evenredig veel schepjes poeder. Het geeft toch te denken dat een product dat door velen als ideaal gezien wordt zulke beperkingen kent ten aanzien van de nieren. Dat geeft toch een mate van inferieuriteit aan.
• Mocht je kindje een hongerpaap zijn (onze jongste is dat) dan heb je aan 1 liter per dag veels te weinig. Een goede vervanger daarvoor is er niet. De forte voeding bevat suiker(vervangende middelen) en bevat zetmeel die alleen vullend niet voedend is. Leveranciers noemen dat “zetmeel” maar weigeren inzage te geven wat voor een zetmeel dat is. Je kunt je afvragen of je je kindje dat een belangrijk signaal afgeeft (namelijk dat het honger heeft) wilt vullen met vulling en niet met voeding. Is dat niet een probleem wat menig ernstig obees medemens heeft, dat het vulling genoeg geeft aan het lichaam maar dat het lichaam onvoldoende echte voedingsstoffen krijgt. Kortom, heel jong lever je dus een “oplossing” die juist geen oplossing is. En daarnaast, waarom is dit zetmeel opeens geen “bijvoeding”? 
• Flesvoeding is meten, meten en nog eens meten. Schone flesjes, je bed uit, schepjes tellen, water op de goede temperatuur, met een lepeltje roeren anders komt er teveel lucht in en krijgt je kleintje mogelijk krampjes, etc, etc. Het klinkt als een flauw iets, maar ik ben dus een op verzoek voedende flessemoeder en heb al wel 100 keer verzucht om drie uur ’s nachts als kleine meid of kleine man honger heeft dat ik wilde dat mijn borsten vol melk zaten.
• Borstvoeding (mits direct gegeven en niet afgekolfd) geeft direct aanleiding tot lichamelijk huid-tot-huidcontact. Fysiek contact en dan met name huid of huid. Waarbij je geur geroken wordt, je ademhaling gevoeld en gehoord wordt, de cadans van je lijf ervaren wordt is essentieel voor hechting. Dat is fysiek te verklaren door allerlei hormonen en stofjes maar hoe de werking van die stofjes ook exact is, het resultaat is wederzijdse hechting. 
• Hechting is iets wat je ook zonder bv kan bewerkstelligen. Het is alleen lastiger. En met BV gaat het vanzelfsprekender en gaat het waarschijnlijk ook dieper (al heb ik geen idee van bewijsvoerende onderzoeken). Hechting geeft basis, veiligheid en vertrouwen en het lichamelijke zorgt naast het responsief reageren op alle uitingen van je kind op een heel veilige basis. Een niet goede hechting kan zeer grote levenslange negatieve ervaringen tot gevolg hebben. Dus NEE ik zeg NIET dat als je geen BV geeft je kindje zich niet of niet goed zal hechten. Wel zeg ik dat bv een ontzettend eenvoudig gratis beschikbaar superieur voedings- en troostmiddel is dat hechting vergemakkelijkt.

Tsjonge … lijk wel een member van de borstvoedingsmaffia. En dat terwijl ik dagelijks flesjes geef …