Compromissen sluiten en besparen ..het moet wel leuk blijven

Ik ben aan het lezen in het boek "je geld of je leven" en dat geeft inspiratie. Eigenwijs als ik ben volg ik niet alles op. Wel ben ik van plan om meer grip te krijgen op mijn dagelijkse uitgaven. De vaste lasten zijn flink gereduceerd en degenen die er zijn heb ik (bijna) allemaal vrede mee. De dagelijkse uitgaven kunnen wel wat minder. Een deel daarvan zit hem in het boodschappen doen. Ik las van de week een paar blogs waar gezinnen met meerdere kinderen kunnen eten, drinken, verzorgen voor ongeveer 40 euro per week. Dat lukt hier bij lange na niet. En toch wordt hier ook geen frisdrank gedronken, geen gebruik gemaakt van voorgesneden groenten, geen pakjes en zakjes, geen koeken, geen snoep, geen frisdrank, niet iedere dag vlees, niet iedere dag vis, etc.

Nu heb ik niet tot doel om voor maximaal 40 euro boodschappen te doen, wel is mijn doel om er nog weer bewuster mee om te gaan en op die manier te besparen, maar vooral er een goed gevoel bij hebben doordat er een goede afweging is gedaan.

Soms zijn keuzes heel eenvoudig, dat is wanneer er weinig tot geen compromis gesloten hoeft te worden. Een paar voorbeelden die voor ons goed voelen:

• Zelf wasmiddel maken. Je hebt kennis van alle ingredienten, de ingredienten zijn puur en de was wordt er goed schoon van. Het kost eventjes wat werk, het heeft geen heel sterke geur na het wassen, maar dat vinden wij geen van beiden vervelend of erg. 
• Wasbaar maandverband gebruiken. Ik heb een hekel aan wegwerp want dat vind ik verspilling, ik vind ze niet fijn, ze broeien snel, etc. Van tampons en andere oplossingen ben ik ook niet zo'n fan. Zo'n wasbaar geval absorbeert veel beter, voelt lekker zacht aan, stinkt niet. Knoop je dicht en gaat in de wasmachine bij de rest van de was. En kan een volgende dag of keer gewoon weer gebruikt worden. Voor mij dus ook een fijne oplossing, sterker nog ik ervaar het als een betere oplossing, die besparend werkt. 
• Wasbare luiers gebruiken. Wij gebruiken een mix van wasbare luiers en wegwerp. Wegwerp worden veelal 's nachts en bij de oppas gebruikt. Veel van deze luiers zijn 2ehands aangeschaft, zijn nu ook bij ons kleine ventje in gebruik en sommigen worden straks ook weer doorverkocht. De hoeveelheid werk valt enorm mee door het inlegvel dat de poep opvangt (dat ik dus wel een deel dat je wegwerpt) en je de vieze luier direct in een wasnet doet. Om de zoveel dagen wasnet in de wasmachine, luiers ophangen, van de lijn hangen en het is weer klaar voor gebruik.
• Wegwerpluiers van de lidl in plaats van pampers. Weinig tot geen verschil in absorptie (wij hebben het niet kunnen ontdekken) maar wel 5 euro per pak goedkoper.
• Dubbelwandige theepot in gebruik genomen in plaats van een theepot op een theelichtje. Dagelijks worden er 1 a 2 waxinelichtjes bespaard. 

Er zijn natuurlijk ook voorbeelden waarbij dat compromis minder eenvoudig is.
Een product waarbij ik nog volop aan het afwegen ben is brood. Eigenlijk wil ik het zo min mogelijk eten omdat ik van oordeel ben dat het niet het meest gezonde en voedende is voor mijn lichaam. Ik ben zelf behoorlijk gecharmeerd van de leer van Weston Anton Price en (niet te rigide) de leer van paleo. Brood koop ik nog wel, maar het brood dat aan mijn eisen voldoet is nogal aan de prijs. Ik wil biologisch brood met zo min mogelijk toevoegingen, geen witmeel erin, volkoren, het liefst geen of niet alleen tarwe en bij voorkeur desembrood. Bij een dergelijke combinatie aan eisen zit je al snel aan 3 a 4 euro voor een niet al te groot brood. Het zou dus best kunnen dat ik me ga proberen te bekwamen in zelf brood bakken, want dit is niet echt leuk meer.

Maar .... heel eerlijk .... de besparing voor de dagelijkse uitgaven zit bij ons niet zozeer in de boodschappen. Ja deze kunnen ook goedkoper ... maar het gaat vooral ook om wat er zoal naast uitgaat. Gisteren met manlief een dagje uit geweest en lekker koffie gedronken met scones bij de plaatselijke koffiebranderij de pelikaan (een echte aanrader wat is dat genieten!) en een treinkaartje. Eergisteren de auto laten (!) wassen, op het werk in het bedrijfsrestaurant geluncht, luxe cappucino in de coffeecorner van het werk gehaald, het tijdschrift genoeg gekocht (dat was eens en nooit meer) een nieuwe neusbel gekocht (die was ik kwijt geraakt tijdens het snuiten vanwege de hooikoorts), etc, etc. In dat soort dingen zit het veel meer.

Mijn man en ik zijn beiden gewoon om vooral gebruik te maken van de pin. We kunnen de uitgaven dus ook goed herleiden. Ik ben van plan om aan het eind van de maand gebruik te maken van 1 van de adviezen uit het boek 'je geld of je leven' en dat is om alle uitgaven te rubriceren om zodoende inzicht te krijgen waar het naar toe gaat. Van de vaste lasten is dat inzicht er, van de dagelijkse uitgaven veel minder ... en dit inzicht kan waarschijnlijk weer leiden tot leuke keuzes.

En dat laatste ... leuke keuzes ... dat vind ik dus echt belangrijk. Het moeten keuzes zijn waar we ons goed bij voelen. 

Openheid over je budget en oordeelsvorming

Het gaat weer eens over geld. In mijn 26 jaardoelen heb ik vermeld dat ik wil proberen me aan mijn maandbudget voor de dagelijkse uitgaven te gaan houden. We hebben een maandbudget van 1250 euro vastgesteld. Hiervan worden de weekboodschappen, cadeautjes, spullen voor persoonlijke verzorging, kleding en alles van betaald. Eigenlijk alles wat geen "vaste last" is.

Wij zijn met zijn vieren, twee volwassenen en twee kleine kinderen en in principe kunnen we daar goed van rondkomen. Toch is het voor ons wel een uitdaging. Er komt immers meer binnen en eerst ging alles wat er binnen kwam er ook uit. Voor ons is het dus vooral een mentaliteitsverandering.

Toen ik de lijst met doelen samenstelde, twijfelde ik of ik het bedrag moest noemen. Je geeft je tenslotte best bloot. Ik speur regelmatig op allerlei blogjes over consuminderen, er zijn er echter maar weinig die aangeven hoeveel er binnenkomt en/of hoeveel er uit gaat. En de paar blogjes die ik gezien heb waar wel werd aangegeven hoeveel leefgeld er gebudgetteerd werd, besteedden meestal ongeveer de helft minder.

Je leeft naar je geld, dat is een gezegde dat doorgaans wel opgaat denk ik. In het boek "je geld of je leven" komt dit principe ook naar voren, dat je consumptiebehoefte meegroeit met je inkomensgroei en dus ook mee daalt indien je inkomen daalt.

Door te budgetteren en af te spreken dat je ook echt niet meer opmaakt dan het budget stel je eigenlijk een nieuw "setpoint" om je consumptiebehoeften op af te stellen. En al het overige (als je dat hebt) gaat naar de spaarrekening waardoor je kapitaal toeneemt of je kan het gebruiken om schulden versneld af te lossen. Dat opnieuw vaststellen van ons "setpoint" is waar wij nu mee bezig zijn met het budget van 1250 euro per maand voor de dagelijkse uitgaven.

Het aflossen van de hypotheek is voor ons belangrijk omdat het de maandlasten op den duur verlaagd en omdat wij meer hypotheek hebben dan ons huis waard is. Wij vinden dat op zich niet zo'n erg probleem. We zijn toch van plan om hier te blijven wonen en het is een extra rem om niet te verhuizen. Dat is voor ons best goed want ik houd nogal van verandering.... en .... verhuizen, een huis opknappen en inrichten is beslist wel een project waar ik warm van word. Punt is echter dat ik nu al weet dat het me weinig zal brengen. Dat huis zal niet veel mooier of beter worden dan ons huis nu en we zullen er waarschijnlijk ook niet veel gelukkiger worden.

Maar toch... ondanks die rem die dus best goed is, hebben we besloten te gaan aflossen. Hup die schuld omlaag, de maandlasten omlaag en geen (of een positief) verschil tussen de waarde van het huis en de hypotheek. Vrijheid is tenslotte een groot goed en ik maak liever in vrijheid de keuze om niet mee te gaan in de verleiding voor een verhuizing of ander groot project dat de middelen niet heiligt.

Ik begon dit blogje over openheid en over mijn twijfels het bedrag van ons budget voor de dagelijkse uitgaven te noemen.  Die twijfel zit hem voor een groot deel in oordeelsvorming. Voor jezelf weten dat het een goed bedrag is (nu) voor ons gezin in onze omstandigheden en voor een ander om het te lezen zijn twee heel verschillende dingen. Zo ontving ik van de week een tweet van iemand die mij vertelde dat mijn maandbudget voor de dagelijkse uitgaven ongeveer even groot was als de totale inkomsten van haar gezin. Ik vond deze tweet best confronterend en spannend.

Niet zozeer vanuit mijzelf qua bedrag. Ik weet wel dat wij, vergeleken met anderen, best het nodige te besteden hebben. Al heb ik ook familie en vrienden waarbij vergeleken wij aan de lage kant zitten. Het ging me er meer om hoe dat overkomt op de ander. Wat doet dit met de ander? Hoe hard moet je wellicht werken om minder geld te verdienen en is het zuur om te lezen als iemand als ik zijn best moet doen om uit te komen met een budget dat even hoog is als jouw maandinkomen?

En (hier komt het spannende) wat doet dit met het oordeel van jou over mij? Ben ik er meer, minder of ander mens door?

Zo zie je maar, het taboe om niet over geld te praten komt wel ergens vandaan ... 

Hoe open ben jij over geld?

Overigens weet ik vrij zeker van dat degene die me de bewuste tweet stuurde het puur informatief bedoelde. Als constatering van een feit en niet zozeer als een bericht met een oordeel of lading. 

Nog even wachten met aflossen ...

Het is heerlijk weer en daar genieten we volop van. Onze twee ukkies gaan normaliter twee dagen per week naar een lieve gastouder bij ons in de buurt. Zij is echter drie weken op vakantie met haar gezin en dus hebben we drie weken lang geen oppas. Dat vinden we niet erg. We kunnen het opvangen met vrije dagen en thuiswerken en met dit weer is dat helemaal geen straf. Financieel is het ook erg prettig. De uren die niet worden afgenomen hoeven we namelijk ook niet te betalen. Ook onze schoonmaakster neemt drie weekjes vrij en ook dat spaart het nodige uit. Kortom een lekker ruim maandje en onze spaarrekening wordt goed gespekt.

 Dat de spaarrekening zo goed gespekt wordt is fijn, want een klein deel van onze hypotheek is aflossingsvrij. Wij hebben dat bedrag inmiddels bij elkaar gespaard. Punt is alleen dat als wij het aflossen we niet zoveel meer op onze spaarrekening hebben staan. Mijn man vindt het een te klein buffer en wil dat liever wat groter hebben. Maar ja, dan is dus de vraag, hoe groot wil je je buffer hebben? Ieder bedrag lijkt arbitrair te zijn. Vervolgens hebben we na het nodige piekerwerk bedacht dat we drie maanden moeten kunnen overbruggen zonder enige inkomsten. Oftewel drie keer het budget voor de maandelijkse vaste lasten en drie keer het budget voor de maandelijkse dagelijkse uitgaven. En dat houdt in dat we inderdaad nog even moeten sparen.

Ik vind dat hij groot gelijk heeft, dat het inderdaad noodzakelijk is om dat buffer aan te houden. Punt is alleen dat ik me zo had ingezet op aflossen en dat duurt nu dus iets langer. Aan de andere kant, sparen we de laatste tijd wel echt heel erg veel per maand, dus zo lang hoeft het ook weer niet te duren en dan hebben we het tenminste wel echt verstandig aangepakt.

Bewust omgaan met je tijd ....

Ongeveer dagelijks schrijf ik mee op een forum over natuurlijk ouderschap. Er komen daar ontzettend boeiende mensen en onderwerpen voorbij en de sfeer is er doorgaans vriendelijk en zelfkritisch. Een prettige plek om tijd door te brengen, inspiratie op te doen en ook vriendschappen op te doen. Een warm bad. Toch kan het warme bad me even wat minder bekoren. Ik badder namelijk teveel en te langdurig. En overdaad schaad. Dit is een verspilling van mijn tijd die ik beter nuttiger kan besteden. Althans dat denk ik ....

Daarom bij wijze van experiment heb ik besloten om een volle maand niet meer mee te schrijven op dat forum. Ik ben onwijs benieuwd of ik het mis, of ik de mensen mis, of er bepaalde onderwerpen zijn die ik mis .... en vooral ... levert het me tijd op die ik dan ook nuttig besteedt ... of vliegt mijn tijd als vanzelf op andere wijze voorbij. Ik vind het een interessant experiment.

Inmiddels heb ik me gerealiseerd dat ik nog een aantal zaken ga verkopen, bijvoorbeeld een setje luiertjes. Die wil ik ook op dat forum aanbieden. Waarschijnlijk vind ik dat wel een goede reden om er toch een bericht te posten. Alleen wil ik mezelf wel echt dwingen dan geen andere topics te openen, etc. Gewoon doelmatig dus ... ! Benieuwd of dat lukt ...

Leuk en goed experiment. Weer een van die dingen waar ik me opeens bewust van wordt ...


Nb. Vandaag heeft het al geholpen. Heb marseillezeep gemaakt en het hele huis een snelle opruim- cq schoonmaakbeurt gegeven. Al ben ik nu natuurlijk fanatiek.

Wat zijn jouw tijdvreters???

Jezelf conformeren ....

Peer presure, reclame, erbij willen horen… allemaal oorzaken om je te conformeren aan hoe je denkt dat je zou moeten zijn. Ben je eigenlijk wel ooit helemaal jezelf? En is het erg om niet jezelf te zijn. Op een forum waar ik regelmatig meeschrijf ontstond een discussie in hoeverre je je identiteit laat bepalen door wat daar de tendens is. Een hevige, soms pittig gevoerd, discussie was het gevolg. Het is een boeiend proces vind ik zelf. Je wordt altijd beinvloedt door je omgeving. Je bent niet een op zichzelf staand losstaand iets. Zoals er bij het gedrag en opgroeien van een kind de nature/nurture discussie is, zo is die op allerlei vlakken door te trekken. Vraag is alleen hoe bewust je je ervan bent en hoe sterk iets wel of niet bij je past.

Meegaan om het meegaan of om erbij te horen lijkt nogal krampachtig. Ik herinner me dat ik als klein meisje een keer naar een zomerkamp was en een vriendinnetje gaf commentaar op mijn kleding. Dit was niet het type kleding dat de rest droeg en daarom was het eigenlijk niet gepast. Ik was daar helemaal niet zo mee bezig en vroeg haar of het mooi was. Zij vond dat maar een onzinnige vraag. Het ging er niet om wat mooi was, het ging erom wat gepast was. En mijn kleding was niet gepast omdat de rest het niet droeg en daarom zou ik uit de groep kunnen vallen. Een wereld die tot op dat moment nog niet aan mij getoond was ging voor mij open. Ik realiseerde me opeens dat het er niet (alleen) om ging of mensen me aardig of grappig ofzo vonden, mijn uiterlijk en kledingkeuzes speelden ook een rol. En ook “poeh, blijkbaar is erbij horen belangrijk” en zo nog wat inzichten.

Ik ben enig kind en mede daardoor van jongstuit gewend geweest om zelf eigen plan te trekken. Ik kan het goed met mezelf vinden en heb een groot verantwoordelijkheidsbesef. Alleen zijn is voor mij niet iets moeilijks of zo. Ik ben dat van jongst af aan gewend. Alleen zijn hoeft dus zeker niet eenzaam te zijn. Vanuit dat solistische heb ik dus ook nooit zo, althans niet op die manier, de behoefte gevoeld om erbij te horen. Dus voor mij was dat ene gesprekje over kleding een hele openbaring. Ik heb weleens een jaartje in een klas gezeten waarin ik gepest werd, maar gelukkig nam dat geen heel erge vormen aan en gelukkig had het geen grote gevolgen voor mij. Ik kon me eroverheen zetten, kreeg in een latere klas wel aansluiting en had ook voor de rest voldoende aansluiting en eigenwaarde waardoor het denk ik niet beklijfde. Toch ken ik ook het gevoel van onzekerheid wel. Als kind was het zo vanzelfsprekend je eigen weg te volgen, in de pubertijd was dit een herontdekking. En mijn ervaring is dat dit in belangrijke nieuwe levensfases een nieuwe herontdekking kan zijn. Aan wie kan je jezelf spiegelen? Hoe wil je je leven leiden? Allemaal keuzes.

Als echtgenote en later als moeder heb ik mezelf ook herontdekt. Dat was een zoektocht. Voordat ik moeder werd realiseerde ik me dat niet dat ik er niet alleen een pleegkindje bij kreeg, maar dat ik ook een nieuwe persoon zou worden. Ja natuurlijk ben ik nog steeds ik, maar er vond wel een heroverweging van waarden plaats. En die heroverweging maakte dat ik andere keuzes en nuances legde en nu op bepaalde vlakken een andere weg ben gaan bewandelen.
Ik vind dat iets heel moois. Ik zie het als waardevolle groei en hoop dat ik in de loop van de jaren open blijf staan mezelf te herontdekken en daarmee open tet blijven staan voor andere mensen en andere ideeën en denkbeelden. Het verrijkt mij, het verrijkt mijn gezin en hopelijk ook anderen in mijn omgeving.

Deels is het overigens ook een terugkeren naar mijn ‘roots’. Niet zozeer vanuit afkomst maar meer vanuit vroegere idealen waar nu weer op teruggegrepen wordt. Blijkbaar had ik het niet zo verkeerd, paste sommige zaken al goed en had ik me in de loop van de jaren toch meer geconformeerd dan ik me eigenlijk gerealiseerd had.

Een heel tekenend voorbeeld is mijn neuspiercing. Die heb ik als puber laten plaatsen om een belangrijke keuze in mijn leven te markeren. Ik kreeg tegenstand van de mensen die destijds het meest belangrijk voor mij waren, omdat ze dat niet konden begrijpen. Ik heb toch doorgezet en dat was iets goed voor mij. Naar een paar jaar heb ik hem verwijderd omdat het niet representatief zou zijn en ik “carrière” wilde maken. Al die jaren niet gemist en op mijn 30e toch weer laten plaatsen. Die neuspiercing hoort bij mij. En weet je wat … die bloemetjesschoenen ook … Ik werk in een tamelijk conservatieve omgeving dus mijn collega’s moesten wel even wennen dat ik niet in pak aankwam maar in spijkerbroek, gympen en met neuspiercing. Inmiddels zijn ze eraan gewend en is het helemaal prima. Wanneer ik representatief moet zijn ben ik dat, maar het “confectiepak” waarin ik me moest hijsen om maar te conformeren trek ik niet meer aan. Het grappige is dat mensen me nu meer zijn gaan waarderen om mijn inhoudelijke inbreng en als meer authentiek zien. En weet je wat … ik denk dat ze gelijk hebben. Uiteindelijk wordt het gewaardeerd en is dat iets moois. Hopelijk inspireert het een ander om ook zo authentiek mogelijk te zijn.

Tegelijkertijd is dat ook direct mijn valkuil. Ik kan in belangrijke relaties niet meer faken. Ik wil of een echte kwalitatieve relatie met je, of niet. Maar alleen maar koetjes en kalfjes en gemis aan oprechte betrokkenheid en voorwaardelijkheid daar heb ik gewoon geen trek (meer) in. Ik kan het niet meer opbrengen om mezelf maar te conformeren omwille van een relatie. Althans niet als het mijn kernwaarden raakt. En dat is heel mooi want daardoor kan ik trouw aan mezelf zijn, maar ook heel moeilijk want bepaalde belangrijke relaties komen daardoor wel onder druk te staan. Ik realiseer me dat die relaties van beginne al niet goed waren … maar toch. Eenvoudig is dat niet.
 
In hoeverre conformeer jij je? Kun jij jezelf zijn en durf je dat ook? En wat voor invloed heeft dat op je relaties?

Een maandbudget ...

Sinds we aan het budgetteren zijn geslagen, is ons spaarsaldo en inzicht in de financiën flink gegroeid. Beiden zijn prettig. We weten nu precies wat onze vaste lasten zijn en hebben daar een vaste lastenrekening voor geopend. En we hebben een rekening die we gebruiken voor de dagelijkse uitgaven. Voor die dagelijkse uitgaven hebben we, dacht ik, een redelijk ruim budget gesteld.

De eerste maand ging het goed. Netjes binnen budget gebleven. De tweede maand kwamen we rond de 80 euro tekort. En nu de derde maand is het ook even passen en meten. Maarja we hebben ook wel weer wat luxe dingen gedaan deze maand. We zijn een avondje naar de sauna geweest met zijn tweetjes en hebben daar ook gegeten. We zijn een keertje met zijn vijfjes wezen pannenkoeken eten. We hebben meerdere verjaardagscadeautjes gekocht. Kortom, er zijn wel redenen aan te wijzen waardoor het wat krapper is.

Het is tot nu toe nog niet vervelend. Ik ervaar het als een uitdaging. Vandaag heb ik de boodschappenlijst en het menu voor volgende week samengesteld en goed rekening gehouden met het budget. Dit keer wat minder gerechten met vlees of met vlees dat al in de vriezer zit. Wij eten namelijk altijd biologisch vlees en dat is niet goedkoop. Een keertje lekker makkelijk macaroni met saus. De volkoren macaroni hebben we nog. En saus hebben we altijd een flinke vriesvoorraad van. En voor de rest lekkere seizoensgroenten en fruit en geen gekke dingen kopen.

En ja hoor, met resultaat. De weekboodschappen gekocht voor 65 euro en dat terwijl wij regelmatig meer dan het dubbele kwijt zijn. Of eigenlijk ... ik moet eerlijk zijn. Zitten we altijd rond de 130 euro per week.

 Nu verwacht ik wel in de loop van de week nog een keertje fruit te moeten kopen, maar verder niet echt veel. Kortom .... soms is het goed om nog net even wat bewuster keuzes te maken en lever je niet eens in op je principes. Voor mij beslist een les want ik was de laatste jaren niet meer zo bewust qua geld.

Even wat ontspanning ..

Soms zit je er een beetje door.  Dat hebben mijn man en ik op dit moment. Er is even te veel aan de hand geweest, even teveel hooi op mijn vork genomen en dat in combinatie met een hormoonkuur, maakt dat het even genoeg is en pas op de plaats gemaakt moet worden. De oorzaken zijn duidelijk, de remedie is ook duidelijk. Lekker voor ons lijf zorgen en uit ons koppie gaan.

Daar ben ik ook druk mee aan de slag. Lekker gesport deze week, morgen weer lekker hardlopen, overmorgen weer bokstraining. Kortom, dat zit wel goed. Ook mijn man is weer lekker aan het fietsen geslagen.

En met eten zit het gelukkig ook goed. Behoorlijk lekkere maaltijden met genoeg groenten, en toch ook lekker makkelijk zodat we ons er ook toe kunnen zetten om ze te bereiden wanneer we juist wat moe zijn. Ook wel goed aan de vetten gedacht door lekkere vette makreel en verse zalm op het menu te zetten. Precies wat je in zulke tijden nodig hebt.

Maar soms is het ook gewoon goed om eventjes hulp te vragen, bedachten wij ons. Dus toen vandaag mijn oom op bezoek was heb ik gevraagd of hij en zijn vrouw binnenkort op kleine meid en kleine man willen passen zodat manlief en ik eventjes lekker een avondje naar de sauna kunnen. Even een momentje voor onszelf. Lekker ontspannen en lekker in ons lijf.

Mijn oom en tante zagen dat beiden helemaal zitten dus volgende week zondag is het zover en gaan wij 's avonds naar de Veluwse Bron. Even een avondje welness, sauna, bubbelen, scrubben ... Heerlijk genieten!

Heb er zo'n zin in! Zo zie je maar hoe makkelijk het kan zijn. Zo fijn om zulke warme mensen om je heen te hebben die graag even iets voor je over hebben, om je er net even door te helpen.

Wel grappig, vroeger zou ik een sauna juist het toppunt van stress hebben gevonden. Het idee om in mijn nakie rond te lopen en bekeken te worden. Dat gevoel ben ik dus helemaal kwijt. Vind het nu juist heerlijk en mijn man gelukkig ook.

Wat helpt jou te ontspannen?

Uit je hoofd en in je lijf ...

Je hebt van die dagen ... ehm ... weken ...ehm ... soms zelfs maanden dat je denkt "er klopt iets niet, ik zit niet helemaal lekker in mijn vel." En als je er dan over nadenkt dan denk je "ik zou dit, ik zou dat, ik zou zus" en hoe langer je erover denkt hoe minder je doet en hoe meer je denkt "Er klopt iets niet, ik zit helemaal niet lekker in mijn vel" En zie hier, de vicieuze cirkel is begonnen en lijkt oneindig te zijn. Een cirkel heeft immers geen begin en eind. Gelukkig is er wel een oplossing voor en dat is: stoppen met denken, beginnen met voelen!

Mij helpt het enorm als ik ga bewegen, sporten, de natuur inga, wat vaker met vriendinnen afspreek, iets doe waar ik echt lichamelijk moet voelen of ontspannen (bijvoorbeeld een sauna). Dat soort dingen. En dat zijn nou net de dingen waar ik de laatste tijd amper puf voor vind. En vervolgens denk ik weer (ja daar gaat het fout, soms moet je niet denken, dat MOET ik allemaal ook nog en daar FAAL ik). En ja dat laatste, dat faal-denken is al helemaal niet constructief. Kortom het roer moet eventjes om, dan ben ik zo weer op koers. Mijn voornemens voor de korte termijn:
- Op de fiets naar het station als ik moet werken.
- (Weer minimaal) twee keer per week sporten
- Een keer per week iets leuks doen (met een vriendin)

Zojuist mee begonnen: eindje gefietst met kleine meid. Het is heerlijk weer dus dat maakte het alvast lekker. Kleine meid mocht bij iedere weg kiezen welke kant we op zouden gaan. Dan krijg je dus dat je stukjes twee keer rijdt en een route rijdt die volkomen onlogisch is. Bij bijna ieder ding dat ze zag was het "deese nou?" waarmee ze bedoelde te zeggen "Wat is dat?" Hilarisch! Soms gaf ze ook zelf antwoord. Dan zei ze "deese nou?" "Boom" Dan wees ze dus een boom aan. Vervolgens wees ze nog een boom aan en herhaalde ze het en zei "allebij" Ze vindt het begrip "allebij" wel zoiets moois! Echt heel erg genieten hoe ze aan het leren is. Voor ons beiden winst. Lekker samen, lekker buiten, lekker leren en vooral ...lekker even ontspannen. Het begin is er!!!