Een paar jaar geleden ben ik flink afgevallen. Ik droeg een ruime maat 46 en tegenwoordig draag ik maatje 36. Jaren lang zat ik te tobben met mijn gewicht en opeens heb ik besloten het roer om te gooien. Jaren lang had ik de handdoek in de ring gegooid en deed ik geen afvalpogingen. Motief was dat ik wist dat ik niet succesvol was. Het afvallen op zich lukte wel, maar het op gewicht blijven daarna lukte niet, met als gevolg dat ik me tamelijk mislukt voelde. Tot een paar jaar terug. Onze kleine meid woonde inmiddels een half jaartje bij ons en kon beginnen aan bijvoeding. Ik - als dikke pleegmoeder - maakte me zorgen dat ik kleine meid verkeerde eetgewoontes zou aanleren en dat ze daardoor (door nurture not nature) ook overgewicht zou gaan ontwikkelen. Ik verdiepte me dus in goede en gezonde voeding en voedingsgewoontes voor kleine meid.
Nog weer wat later at zij heel gezond, gevarieerd, niets van een pakje of zakje. Heerlijk! En wij ... wij aten (dat vind ik tegenwoordig althans) troep. En hoewel kleine meid gezonde voeding at maakte ik me zorgen, want hoe kon ik het verkopen dat alleen zij gezond at en hoe gingen we dat doen als ze groter werd. Het antwoord was simpel: om haar gezonde eetgewoontes aan te leren, moesten we dat onszelf ook aanleren. Het moest een gewoonte worden.
Maar dan? Wat is gezond? Daar heb ik aardig over zitten piekeren. Een vrouw die ik had leren kennen als iemand met buitengewoon veel kennis over voeding en gezondheid wist mij te prikkelen door kritische vragen te stellen en informatie te delen. Zo vroeg zij een keer wat volgens mij het verschil was tussen ontbijtkoek en gewone koek qua voedingswaarde en gezondheid en gaf daarbij aan dat zij het niet zag. Via het magazine kiind (een geweldig magazine trouwens, een echte aanradenr!) vond ik een link naar het boek van Michael Pollan (Een pleidooi voor echt eten, manifest van een eter) dat ik al snel kocht en in 1 ruk uitlas en ook het boek Homo Energeticus, van Dr. Peter Aelbrecht las ik vol interesse uit. Beide boeken vind ik echte aanraders. Het zijn totaal geen dieetboeken, maar hebben mijn kijk op voeding revolutionair veranderd. Ik ben tot inzichten gekomen die ik daarvoor gewoon niet had en sindsdien heb ik een aantal voedingsprincipes die me hebben geholpen om gezonder te worden, af te vallen en op gewicht te blijven. En dat niet meer doordat ik me aan een dieet houd en me moet motiveren om dusdanige voedingsstoffen in te nemen opdat ik maar op gewicht blijf, maar door me aan voedingsregels te houden die volgens mij goed zijn en zorgen dat ik me gezond en fit voel. Dit laatste maakt voor mij zo'n verschil. Eerst was het afzien, nu is het goed voor mezelf zorgen. En stapje bij stapje paste ik mijn patroon aan en opeens vlogen de kilo's er af, voelde ik me steeds fitter en ontdekte is dat dit voor mij de sleutel was.
Dus ... mijn advies ... ga je verdiepen in voeding en gezondheid. Stop met afvallen. Stop met diëten. Neem kennis tot je wat gezonde voeding is voor je lichaam en ontdek hoe jouw lichaam reageert op voeding. De twee genoemde boeken zijn erg goed en daarnaast is het blog van de Groene Vrouw leuk en erg informatief om te lezen.
Andere interessante websites zijn die van Eetgoedvoeljegoed, als je geen bezwaar tegen Engels en vaktermen hebt is het blog van Chris Kresser ook machtig interessant en je vindt natuurlijk een schat aan informatie op natuurdietisten. Kortom een boel informatie is vrij eenvoudig en toegankelijk te vinden.
Mij heeft het veel gebracht!
Posts tonen met het label Bewustzijn. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bewustzijn. Alle posts tonen
woensdag 6 februari 2013
zaterdag 5 januari 2013
Eenvoudig leven ...
Een paar jaar geleden had ik geen flauw benul wat ik onder deze term "eenvoudig leven" moest verstaan. Nu begint het steeds meer te dagen en steeds meer ontdek ik dat het een levensstijl is die me aanspreekt. Ooh ... ik ben ook een luxedier hoor. Ik houd van gadgets en leuke dingen. Maar toch, in de basis, spreekt eenvoudig leven me meer aan. Ik ben geen consuminderaar die gaat voor het goedkoopste van het goedkoopste, dat komt ook doordat consuminderen bij ons geen financiele noodzaak kent. Ik wil liever goede dingen met mijn geld doen en bewuste keuzes maken. Wij eten bijvoorbeeld wel vlees. Er zijn een hele boel argumenten te bedenken om geen vlees meer te eten en een aantal spreken mij ook aan, maar toch hebben wij besloten wel vlees te eten. Maar al het vlees dat wij eten moet wel biologisch zijn, zodat een minimale zorg voor het welzijn van de dieren gegarandeerd is en daarnaast ben ik ervan overtuigd dat biologisch vlees uiteindelijk ook beter cq gezonder vlees is (of dat nu wel of niet uit onderzoek is gebleken).
Terugkomend op eenvoudig leven. Wat houdt dat voor mij in? Voor mij heeft het raakvlakken met duurzaamheid. Liever niet teveel kopen en als je iets koopt, koop dan iets dan lang mee gaat, met respect voor dier, mens of plant is geproduceerd, geen giftige stoffen bevat, geen onnodige toevoegingen of medicatie bevat. Dat soort dingen zijn de dingen waaraan ik denk. Het heeft ook te maken met alleen het noodzakelijke kopen en je niet te buiten gaan aan allerlei hebbedingetjes die met een paar weken of maanden alweer in de prullenbak belanden.
Stapje bij stapje, babysteps, ben ik het eenvoudige leven aan het ontdekken. Probeer ik uit wat wel en wat niet bij ons past. Zo heb ik ontdekt dat groenten en fruit bij de turk kopen heel goedkoop en lekker is, maar ik me er toch niet prettig bij voel omdat ik overmatig de neiging tot schillen en afwassen voel en ik me na het eten net "Ali Chemicali" voel. Voor heel veel mensen kan het een goede keuze zijn, maar ik voel me er zelf niet prettig bij (en prijs me gelukkig dat ik financieel geen belemmering heb om biologische groenten te kopen!). Een ander voorbeeld is zelf wasmiddel maken. Op internet had ik een recept gevonden om zelf wasmiddel te maken en heb dat heb ik vervolgens zelf gemaakt en teven een blogje aan gewijd: hoe marseillezeep te maken. Inmiddels was ik ruim een half jaar met zelfgemaakt wasmiddel en het bevalt ons uitstekend. Er is voor mij geen enkele reden om toch weer wasmiddel te kopen. Een andere transformatie is het wegdoen van de pannen met tevlon laag geweest. In maart heb ik een aantal gietzijzeren pannen van le creuset gekocht. Nog steeds ben ik iedere dag als ik deze pannen gebruik zo blij met deze mooie pannen. Het kostte een duit, maar ze zijn nu 9 maanden later nog als nieuw. Een pan met tevlonlaag had ik nu al weg kunnen gooien. Wel heb ik pasgeleden nog een klein koekepannetje gekocht. Ook een prachtig pannetje. En ook duurzaam van het merk debuyer. Ik heb er eentje zonder b-element gekocht en deze bevalt enorm goed. Nog nooit iets aangebrand! En ook deze gaat jaren en jaren mee verwacht ik en heeft niet iets zo'n heel hoge aanschafprijs.
En nu ga ik me dan weer verdiepen in het inmaken van voedsel. In de loop van het jaar wil ik me ook gaan verdiepen in het verbouwen van groenten en fruit. Binnenkort ga ik zelf bouillon maken (bone broth) en deze wil ik vervolgens via weckmethode bewaren. Een goedkope en heel gezonde manier die ook nog eens duurzaam is.
Kortom, het leven wordt steeds eenvoudiger in huize vlindertjelief. Tijd is geld wordt gezegd. Ik blijk behoorlijk wat tijd te hebben om te besteden aan het zelf doen. En als dat dan spreekwoordelijk geld kost, dan is dat maar zo. Mijn portemonnee en spaarrekening varen er toch echt wel bij.
Eenvoudig leven is zo gek nog niet!
Terugkomend op eenvoudig leven. Wat houdt dat voor mij in? Voor mij heeft het raakvlakken met duurzaamheid. Liever niet teveel kopen en als je iets koopt, koop dan iets dan lang mee gaat, met respect voor dier, mens of plant is geproduceerd, geen giftige stoffen bevat, geen onnodige toevoegingen of medicatie bevat. Dat soort dingen zijn de dingen waaraan ik denk. Het heeft ook te maken met alleen het noodzakelijke kopen en je niet te buiten gaan aan allerlei hebbedingetjes die met een paar weken of maanden alweer in de prullenbak belanden.
Stapje bij stapje, babysteps, ben ik het eenvoudige leven aan het ontdekken. Probeer ik uit wat wel en wat niet bij ons past. Zo heb ik ontdekt dat groenten en fruit bij de turk kopen heel goedkoop en lekker is, maar ik me er toch niet prettig bij voel omdat ik overmatig de neiging tot schillen en afwassen voel en ik me na het eten net "Ali Chemicali" voel. Voor heel veel mensen kan het een goede keuze zijn, maar ik voel me er zelf niet prettig bij (en prijs me gelukkig dat ik financieel geen belemmering heb om biologische groenten te kopen!). Een ander voorbeeld is zelf wasmiddel maken. Op internet had ik een recept gevonden om zelf wasmiddel te maken en heb dat heb ik vervolgens zelf gemaakt en teven een blogje aan gewijd: hoe marseillezeep te maken. Inmiddels was ik ruim een half jaar met zelfgemaakt wasmiddel en het bevalt ons uitstekend. Er is voor mij geen enkele reden om toch weer wasmiddel te kopen. Een andere transformatie is het wegdoen van de pannen met tevlon laag geweest. In maart heb ik een aantal gietzijzeren pannen van le creuset gekocht. Nog steeds ben ik iedere dag als ik deze pannen gebruik zo blij met deze mooie pannen. Het kostte een duit, maar ze zijn nu 9 maanden later nog als nieuw. Een pan met tevlonlaag had ik nu al weg kunnen gooien. Wel heb ik pasgeleden nog een klein koekepannetje gekocht. Ook een prachtig pannetje. En ook duurzaam van het merk debuyer. Ik heb er eentje zonder b-element gekocht en deze bevalt enorm goed. Nog nooit iets aangebrand! En ook deze gaat jaren en jaren mee verwacht ik en heeft niet iets zo'n heel hoge aanschafprijs.
En nu ga ik me dan weer verdiepen in het inmaken van voedsel. In de loop van het jaar wil ik me ook gaan verdiepen in het verbouwen van groenten en fruit. Binnenkort ga ik zelf bouillon maken (bone broth) en deze wil ik vervolgens via weckmethode bewaren. Een goedkope en heel gezonde manier die ook nog eens duurzaam is.
Kortom, het leven wordt steeds eenvoudiger in huize vlindertjelief. Tijd is geld wordt gezegd. Ik blijk behoorlijk wat tijd te hebben om te besteden aan het zelf doen. En als dat dan spreekwoordelijk geld kost, dan is dat maar zo. Mijn portemonnee en spaarrekening varen er toch echt wel bij.
Eenvoudig leven is zo gek nog niet!
vrijdag 4 januari 2013
Botten om bouillon van te trekken ..
Vandaag heb ik een bezoekje aan de Groeneweg Slagerij gedaan. Dat vind ik altijd een feestje. Mooi vlees dat lekker smaakt, goed advies als je dat nodig hebt en, zoals het hoort, biologisch vlees. Vandaag heb ik er twee kilo runderbotten weggehaald: knieën, mergpijpen, beenderen, van alles. Heerlijk om een lekkere bouillon van te trekken. Het was een koopje: iets meer dan 3 euro. Het is ook nog eens heel erg gezond, zoals je kan lezen in het blog van de Groene Vrouw.
Kortom, morgen gaan we in huize Vlindertjelief bouillon trekken!
Kortom, morgen gaan we in huize Vlindertjelief bouillon trekken!
Goed voor mezelf zorgen, door ...
Wie mijn doelen 2013 voor 2013 heeft gelezen, weet dat dit jaar in het teken staat van goed voor mezelf zorgen, door goed te eten, regelmatig te bewegen en regelmatig te ontspannen. Een echte ik-doelstelling dus die gericht is op mezelf. Best ego eigenlijk. Maar doe ik dat niet, dan kan ik niet zo goed als ik wil een leuk mens zijn voor mezelf en mijn omgeving en dan lukt het me al helemaal niet om veel en gezellige tijd met ons gezin door te brengen. Wat ook heel belangrijke doelstellingen zijn. Door goed te eten wordt ik minder vaak ziek (die relatie is bij mij goed aan te tonen, terwijl ik geen last van chronische ziekten heb!), door te bewegen voel ik me fit en door te ontspannen wordt ik vrolijk. Daarnaast zorgt het dat ik netjes op gewicht blijft (een belangrijk thema aangezien ik jaren lang geen controle over mijn gewicht had), waardoor ik me prettiger en mooier voel. Kortom: 1 doelstelling en als ik me aan die doelstelling houd ben ik gezonder, fitter, vrolijker, meer ontspannen en voel ik me nog mooier bovendien.
Waarom is het dan soms zo ontzettend moeilijk?
2013 ben ik goed begonnen met het elfde gebod. Mijn oom die dominee is zegt vaak semi-gekscherend dat het elfde gebod is kwijtgeraakt: "Gij zult niet al te consequent zijn". Ik vind het een mooie gedachte. Uiteraard kan het heel verkeerd uitpakken door te stellen "Ach 1 keertje mag je best iemand doden" maar ik wil dan ook geen theologische discussie aanwakkeren. Ik vind het wel een mooie gedachte. Het is goed om zo goed mogelijk te willen leven. In mijn voorbeeld zo gezond mogelijk. Maar af en toe een lekkere capucino met een brownie erbij hoort erbij. En door het zo af en toe te doen, is het zo'n verwennerij! Om even terug te komen op mijn openingszin van deze tweede alinea, ik ben dit jaar goed begonnen met het elfde gebod. Ja dat klopt inderdaad. 1 januari heb ik nog een aantal oliebollen en een aantal verleidelijk lekker kokosballetjes geten en ook meerdere koppen koffie (een van mijn doelstellingen ter ondersteuning van gezonder eten is ook minder koffie te drinken) gedronken. Maar vanaf de tweede, nu de vierde, houd ik me weer goed aan mijn eigen strakke voedingsregime. Eerst dat maar weer op orde en dan langzaam beginnen om weer wat beter en regelmatiger te gaan bewegen.
Kortom, actief bezig om goed voor mezelf te zorgen ... Right on track!
Waarom is het dan soms zo ontzettend moeilijk?
2013 ben ik goed begonnen met het elfde gebod. Mijn oom die dominee is zegt vaak semi-gekscherend dat het elfde gebod is kwijtgeraakt: "Gij zult niet al te consequent zijn". Ik vind het een mooie gedachte. Uiteraard kan het heel verkeerd uitpakken door te stellen "Ach 1 keertje mag je best iemand doden" maar ik wil dan ook geen theologische discussie aanwakkeren. Ik vind het wel een mooie gedachte. Het is goed om zo goed mogelijk te willen leven. In mijn voorbeeld zo gezond mogelijk. Maar af en toe een lekkere capucino met een brownie erbij hoort erbij. En door het zo af en toe te doen, is het zo'n verwennerij! Om even terug te komen op mijn openingszin van deze tweede alinea, ik ben dit jaar goed begonnen met het elfde gebod. Ja dat klopt inderdaad. 1 januari heb ik nog een aantal oliebollen en een aantal verleidelijk lekker kokosballetjes geten en ook meerdere koppen koffie (een van mijn doelstellingen ter ondersteuning van gezonder eten is ook minder koffie te drinken) gedronken. Maar vanaf de tweede, nu de vierde, houd ik me weer goed aan mijn eigen strakke voedingsregime. Eerst dat maar weer op orde en dan langzaam beginnen om weer wat beter en regelmatiger te gaan bewegen.
Kortom, actief bezig om goed voor mezelf te zorgen ... Right on track!
donderdag 13 december 2012
Richting geven
Mijn devies is:
Een leuk mens zijn voor mezelf en mijn omgeving.
Gericht blijven op ontwikkeling van mezelf en mijn omgeving.
Oftewel evenwicht! Evenwicht tussen de belangen van mij en de belangen van een ander. Ik mag vinden dat ik met middelpunt van het universum ben en dat iedereen op mij gericht dient te zijn. Ja, ja, ja dat mag ik beslist denken van mezelf. En alleen dat ik dat mag en dat ik dat bewust van mezelf mag, kan echt heerlijk voelen. Alleen … en hier komt dat evenwicht om de hoek kijken …. de ander mag dit ook van zichzelf vinden en ervaren. En ergens moeten we dus – dat is mijn manier van denken - een manier vinden waarop we beiden tot ons recht komen. Of niet, dat kan natuurlijk ook…
Eén zo’n devies en dan al meteen zo’n duidelijk uitgangspunt dat zich voor mij ook heel eenvoudig laat vertalen hoe ik in mijn relaties wil staan: Ik houd mijn normen en waarden en ik in de gaten en toets regelmatig of jij dat zelf ook doet. Zo makkelijk kan het zijn.
Maar het gaat verder. Een leuk mens voor mezelf zijn betekent ook goed voor mezelf zorgen. Een leuk mens zijn voor mijn omgeving, zegt ook iets over goed voor mijn omgeving zorgen. En zo komt er alweer meer richting. Er zijn allemaal manieren te bedenken hoe ik goed voor mezelf kan zorgen en ook hoe dit in balans kan zijn met de mensen, dieren, planten en wereld om mij heen. En zo stapje voor stapje heeft die ene zin, dat ene motto wat bij mij past, voor mij heel veel betekenis.
Ontwikkelingsgerichtheid is iets wat er van vroeger al in zat. Nu is mijn overtuiging dat is de meeste mensen een natuurlijk leergierigheid hebben, maar het is bij mij wel een terugkerend thema dat gewoon hoort bij wie ik ben. Als er iets is wat ik heb geleerd is het wel dat de bril waarmee ik naar een situatie kijk, maakt hoe ik die situatie beoordeel en hoe ik met die situatie kan omgaan. Door met verschillende brillen naar mensen en situaties te kijken kom je tot meerdere lagen, voel je in meerdere lagen, moet je gevoelens uit de ene laag loslaten om de andere laag te kunnen ervaren en ben je in ontwikkeling. Door te kijken, observeren, te wikken, te wegen, te onderzoeken en experimenteren, door jezelf toe te staan (wees een leuk mens voor jezelf!) fouten te maken, leer ik onwijs veel en ben ik in ontwikkeling. Vaak te langzaam naar mijn zin. Ambitie – wat een relatie heeft met ontwikkelingsgerichtheid heeft – kan ook de wens tot snelheid bij zich dragen, terwijl de echte ontwikkeling soms gewoon tijd nodig heeft om te beklijven.
Het nieuwe jaar nadert, voor mij een mooi moment om terug te blikken, na te gaan of ik geleefd heb naar mijn devies, of er doelen moeten worden (bij)gesteld, te plannen en richting te geven. Een volgende keer wil ik wel delen hoe ik terugkijk op 2012, wat het me gebracht heeft, wat ik (denk) gebracht te hebben en wellicht ook een vooruitblik, vol goede intenties, voor het komende jaar.
We leven in een mooie wereld, althans wel volgens de bril die ik nu op heb.
Wat geeft jou richting?
dinsdag 24 juli 2012
Je echte uurloon ... een manier om te prioriteren ..
Dit blog van Bewuste Eenvoud inspireerde mij vorige week om mijn tijd minder aan fora te besteden. Het is nu enkele dagen later en ik merk dat ik inderdaad meer tijd voor andere dingen heb, al mis ik er ook de nodige gezelligheid en aanspraak door. Wel helpt het me met de nodige doelstellingen die ik voor mezelf had bepaald op gebied van huishouden, consuminderen en met meer aandacht (en dus minder afleiding) tijd door te brengen met mijn man en mijn twee lieve kleine schatjes.
Ik heb zowaar tijd gevonden om het huis een flinke schoonmaakbeurt te geven en ook heb ik eindelijk dan die washandjes van hydrofielluiers genaaid op de naaimachine. Ik heb behoorlijk wat hydrofieldoeken die we nergens meer voor gebruiken en een gebrek aan washandjes om na de verschillende maaltijden enzo het gezicht en de handen van kleine meid mee schoon te maken. Steeds een of meerdere billendoekje(s), wij maakten geen onderscheidt tussen snoetepoetsers en billendoekjes, is ook zo'n verspilling. Dus ja ... het scheelt beslist tijd en die tijd stelt me in staat andere dingen te doen die ik al een tijd wilde doen.
Een ander iets waar ik mee begonnen ben is het lezen van het boek "Je geld of je leven", (hier gratis te downloaden). Ook daartoe ben ik door het eerder genoemde blog geïnspireerd. Ik verwacht dat dit boek me meer nieuwe inzichten zal geven.
Voor mij is het bijvoorbeeld een eyeopener op je echte uurloon te berekenen. Dat is je netto uurloon op maandbasis, gedeeld door het aantal uren dat je daadwerkelijk aan je werk besteedt (dus inclusief reizen, wachttijd op een station, tijd die je 's avonds nodig hebt om bij te komen van je werk) minus de kosten die je uitgeeft aan vervoer naar je werk, extra uitgaven voor je werk (representatieve kleding, kop koffie onderweg, luxe lunch in het bedrijfsrestaurant in plaats van je eigen boterhammetjes). Als je dit op elkaar deelt bemerk je dat je daadwerkelijke uurloon opeens een stuk lager ligt dan je tot nu toe van was uitgegaan en dat kan ook je kijk op wat je een terechte uitgave voor een product of dienst vindt beinvloeden. Als je weet dat jouw persoonlijke echte uurloon bijvoorbeeld 8 euro is volgens deze berekening (in plaats van 17.50 euro waar je van uitging bij de deling van het netto maandloon door het vastgelegde aantal maandelijkse contracturen) heb je er wellicht een andere kijk op om je schoonmaakster 10 euro per uur te geven. Voor iedereen is het natuurlijk verschillend waar je prioriteit aan wilt geven, maar deze gedachte van het echte uurloon kan je wel helpen om je prioriteiten beter op een rijtje te krijgen.
Zelf ben ik nog niet zo ver. Mijn netto uurloon en dat van mijn man hebben we nog niet berekend. Ik weet ook niet of we dat wel gaan doen. Wel heb ik gemerkt dat het werken met een realistisch budget voor de vaste lasten en een realistisch budget voor de dagelijkse uitgaven ons enorm helpt en geholpen heeft onze lasten en koopgedrag flink in te perken.
Ik denk wel dat we nog flinke stappen kunnen maken en onze lasten nog verder kunnen terugdringen zonder dat dit ons een gevoel van "vrekkigheid" of "beknotten" geeft. Ik ben benieuwd hoe ver dat is en waar voor ons de lat ligt. Ook ben ik benieuwd hoe de balans bij ons door zal slaan op enkele onderwerpen. We kunnen bijvoorbeeld veel besparen door onze boodschappen niet meer biologisch te doen, maar naar discounters en gewone supermarkten te gaan. Punt is echter dat ik me daar niet zo prettig bij voel. Ik merk bijvoorbeeld dat ik bij ieder bespoten stuk groente of fruit dat ik thuis nuttig het "afkomstig-van-ali-chemicaly-gevoel" heb en dat maakt dat de groente wellicht goedkoop is, maar dat ik er niet van kan genieten. Daar zit dus blijkbaar een voor mij belangrijke grens.
Ben benieuwd welke inzichten ik nog meer zal opdoen door ... Je geld of je leven .... of bij andere bloggers ...
Ik heb zowaar tijd gevonden om het huis een flinke schoonmaakbeurt te geven en ook heb ik eindelijk dan die washandjes van hydrofielluiers genaaid op de naaimachine. Ik heb behoorlijk wat hydrofieldoeken die we nergens meer voor gebruiken en een gebrek aan washandjes om na de verschillende maaltijden enzo het gezicht en de handen van kleine meid mee schoon te maken. Steeds een of meerdere billendoekje(s), wij maakten geen onderscheidt tussen snoetepoetsers en billendoekjes, is ook zo'n verspilling. Dus ja ... het scheelt beslist tijd en die tijd stelt me in staat andere dingen te doen die ik al een tijd wilde doen.
Een ander iets waar ik mee begonnen ben is het lezen van het boek "Je geld of je leven", (hier gratis te downloaden). Ook daartoe ben ik door het eerder genoemde blog geïnspireerd. Ik verwacht dat dit boek me meer nieuwe inzichten zal geven.
Voor mij is het bijvoorbeeld een eyeopener op je echte uurloon te berekenen. Dat is je netto uurloon op maandbasis, gedeeld door het aantal uren dat je daadwerkelijk aan je werk besteedt (dus inclusief reizen, wachttijd op een station, tijd die je 's avonds nodig hebt om bij te komen van je werk) minus de kosten die je uitgeeft aan vervoer naar je werk, extra uitgaven voor je werk (representatieve kleding, kop koffie onderweg, luxe lunch in het bedrijfsrestaurant in plaats van je eigen boterhammetjes). Als je dit op elkaar deelt bemerk je dat je daadwerkelijke uurloon opeens een stuk lager ligt dan je tot nu toe van was uitgegaan en dat kan ook je kijk op wat je een terechte uitgave voor een product of dienst vindt beinvloeden. Als je weet dat jouw persoonlijke echte uurloon bijvoorbeeld 8 euro is volgens deze berekening (in plaats van 17.50 euro waar je van uitging bij de deling van het netto maandloon door het vastgelegde aantal maandelijkse contracturen) heb je er wellicht een andere kijk op om je schoonmaakster 10 euro per uur te geven. Voor iedereen is het natuurlijk verschillend waar je prioriteit aan wilt geven, maar deze gedachte van het echte uurloon kan je wel helpen om je prioriteiten beter op een rijtje te krijgen.
Zelf ben ik nog niet zo ver. Mijn netto uurloon en dat van mijn man hebben we nog niet berekend. Ik weet ook niet of we dat wel gaan doen. Wel heb ik gemerkt dat het werken met een realistisch budget voor de vaste lasten en een realistisch budget voor de dagelijkse uitgaven ons enorm helpt en geholpen heeft onze lasten en koopgedrag flink in te perken.
Ik denk wel dat we nog flinke stappen kunnen maken en onze lasten nog verder kunnen terugdringen zonder dat dit ons een gevoel van "vrekkigheid" of "beknotten" geeft. Ik ben benieuwd hoe ver dat is en waar voor ons de lat ligt. Ook ben ik benieuwd hoe de balans bij ons door zal slaan op enkele onderwerpen. We kunnen bijvoorbeeld veel besparen door onze boodschappen niet meer biologisch te doen, maar naar discounters en gewone supermarkten te gaan. Punt is echter dat ik me daar niet zo prettig bij voel. Ik merk bijvoorbeeld dat ik bij ieder bespoten stuk groente of fruit dat ik thuis nuttig het "afkomstig-van-ali-chemicaly-gevoel" heb en dat maakt dat de groente wellicht goedkoop is, maar dat ik er niet van kan genieten. Daar zit dus blijkbaar een voor mij belangrijke grens.
Ben benieuwd welke inzichten ik nog meer zal opdoen door ... Je geld of je leven .... of bij andere bloggers ...
vrijdag 20 juli 2012
Bewust omgaan met je tijd ....
Ongeveer dagelijks schrijf ik mee op een forum over natuurlijk ouderschap. Er komen daar ontzettend boeiende mensen en onderwerpen voorbij en de sfeer is er doorgaans vriendelijk en zelfkritisch. Een prettige plek om tijd door te brengen, inspiratie op te doen en ook vriendschappen op te doen. Een warm bad. Toch kan het warme bad me even wat minder bekoren. Ik badder namelijk teveel en te langdurig. En overdaad schaad. Dit is een verspilling van mijn tijd die ik beter nuttiger kan besteden. Althans dat denk ik ....
Daarom bij wijze van experiment heb ik besloten om een volle maand niet meer mee te schrijven op dat forum. Ik ben onwijs benieuwd of ik het mis, of ik de mensen mis, of er bepaalde onderwerpen zijn die ik mis .... en vooral ... levert het me tijd op die ik dan ook nuttig besteedt ... of vliegt mijn tijd als vanzelf op andere wijze voorbij. Ik vind het een interessant experiment.
Inmiddels heb ik me gerealiseerd dat ik nog een aantal zaken ga verkopen, bijvoorbeeld een setje luiertjes. Die wil ik ook op dat forum aanbieden. Waarschijnlijk vind ik dat wel een goede reden om er toch een bericht te posten. Alleen wil ik mezelf wel echt dwingen dan geen andere topics te openen, etc. Gewoon doelmatig dus ... ! Benieuwd of dat lukt ...
Leuk en goed experiment. Weer een van die dingen waar ik me opeens bewust van wordt ...
Nb. Vandaag heeft het al geholpen. Heb marseillezeep gemaakt en het hele huis een snelle opruim- cq schoonmaakbeurt gegeven. Al ben ik nu natuurlijk fanatiek.
Wat zijn jouw tijdvreters???
Daarom bij wijze van experiment heb ik besloten om een volle maand niet meer mee te schrijven op dat forum. Ik ben onwijs benieuwd of ik het mis, of ik de mensen mis, of er bepaalde onderwerpen zijn die ik mis .... en vooral ... levert het me tijd op die ik dan ook nuttig besteedt ... of vliegt mijn tijd als vanzelf op andere wijze voorbij. Ik vind het een interessant experiment.
Inmiddels heb ik me gerealiseerd dat ik nog een aantal zaken ga verkopen, bijvoorbeeld een setje luiertjes. Die wil ik ook op dat forum aanbieden. Waarschijnlijk vind ik dat wel een goede reden om er toch een bericht te posten. Alleen wil ik mezelf wel echt dwingen dan geen andere topics te openen, etc. Gewoon doelmatig dus ... ! Benieuwd of dat lukt ...
Leuk en goed experiment. Weer een van die dingen waar ik me opeens bewust van wordt ...
Nb. Vandaag heeft het al geholpen. Heb marseillezeep gemaakt en het hele huis een snelle opruim- cq schoonmaakbeurt gegeven. Al ben ik nu natuurlijk fanatiek.
Wat zijn jouw tijdvreters???
donderdag 19 juli 2012
Jezelf conformeren ....
Peer presure, reclame, erbij willen horen… allemaal oorzaken om je te conformeren aan hoe je denkt dat je zou moeten zijn. Ben je eigenlijk wel ooit helemaal jezelf? En is het erg om niet jezelf te zijn. Op een forum waar ik regelmatig meeschrijf ontstond een discussie in hoeverre je je identiteit laat bepalen door wat daar de tendens is. Een hevige, soms pittig gevoerd, discussie was het gevolg. Het is een boeiend proces vind ik zelf. Je wordt altijd beinvloedt door je omgeving. Je bent niet een op zichzelf staand losstaand iets. Zoals er bij het gedrag en opgroeien van een kind de nature/nurture discussie is, zo is die op allerlei vlakken door te trekken. Vraag is alleen hoe bewust je je ervan bent en hoe sterk iets wel of niet bij je past.
Meegaan om het meegaan of om erbij te horen lijkt nogal krampachtig. Ik herinner me dat ik als klein meisje een keer naar een zomerkamp was en een vriendinnetje gaf commentaar op mijn kleding. Dit was niet het type kleding dat de rest droeg en daarom was het eigenlijk niet gepast. Ik was daar helemaal niet zo mee bezig en vroeg haar of het mooi was. Zij vond dat maar een onzinnige vraag. Het ging er niet om wat mooi was, het ging erom wat gepast was. En mijn kleding was niet gepast omdat de rest het niet droeg en daarom zou ik uit de groep kunnen vallen. Een wereld die tot op dat moment nog niet aan mij getoond was ging voor mij open. Ik realiseerde me opeens dat het er niet (alleen) om ging of mensen me aardig of grappig ofzo vonden, mijn uiterlijk en kledingkeuzes speelden ook een rol. En ook “poeh, blijkbaar is erbij horen belangrijk” en zo nog wat inzichten.
Ik ben enig kind en mede daardoor van jongstuit gewend geweest om zelf eigen plan te trekken. Ik kan het goed met mezelf vinden en heb een groot verantwoordelijkheidsbesef. Alleen zijn is voor mij niet iets moeilijks of zo. Ik ben dat van jongst af aan gewend. Alleen zijn hoeft dus zeker niet eenzaam te zijn. Vanuit dat solistische heb ik dus ook nooit zo, althans niet op die manier, de behoefte gevoeld om erbij te horen. Dus voor mij was dat ene gesprekje over kleding een hele openbaring. Ik heb weleens een jaartje in een klas gezeten waarin ik gepest werd, maar gelukkig nam dat geen heel erge vormen aan en gelukkig had het geen grote gevolgen voor mij. Ik kon me eroverheen zetten, kreeg in een latere klas wel aansluiting en had ook voor de rest voldoende aansluiting en eigenwaarde waardoor het denk ik niet beklijfde. Toch ken ik ook het gevoel van onzekerheid wel. Als kind was het zo vanzelfsprekend je eigen weg te volgen, in de pubertijd was dit een herontdekking. En mijn ervaring is dat dit in belangrijke nieuwe levensfases een nieuwe herontdekking kan zijn. Aan wie kan je jezelf spiegelen? Hoe wil je je leven leiden? Allemaal keuzes.
Als echtgenote en later als moeder heb ik mezelf ook herontdekt. Dat was een zoektocht. Voordat ik moeder werd realiseerde ik me dat niet dat ik er niet alleen een pleegkindje bij kreeg, maar dat ik ook een nieuwe persoon zou worden. Ja natuurlijk ben ik nog steeds ik, maar er vond wel een heroverweging van waarden plaats. En die heroverweging maakte dat ik andere keuzes en nuances legde en nu op bepaalde vlakken een andere weg ben gaan bewandelen.
Ik vind dat iets heel moois. Ik zie het als waardevolle groei en hoop dat ik in de loop van de jaren open blijf staan mezelf te herontdekken en daarmee open tet blijven staan voor andere mensen en andere ideeën en denkbeelden. Het verrijkt mij, het verrijkt mijn gezin en hopelijk ook anderen in mijn omgeving.
Deels is het overigens ook een terugkeren naar mijn ‘roots’. Niet zozeer vanuit afkomst maar meer vanuit vroegere idealen waar nu weer op teruggegrepen wordt. Blijkbaar had ik het niet zo verkeerd, paste sommige zaken al goed en had ik me in de loop van de jaren toch meer geconformeerd dan ik me eigenlijk gerealiseerd had.
Een heel tekenend voorbeeld is mijn neuspiercing. Die heb ik als puber laten plaatsen om een belangrijke keuze in mijn leven te markeren. Ik kreeg tegenstand van de mensen die destijds het meest belangrijk voor mij waren, omdat ze dat niet konden begrijpen. Ik heb toch doorgezet en dat was iets goed voor mij. Naar een paar jaar heb ik hem verwijderd omdat het niet representatief zou zijn en ik “carrière” wilde maken. Al die jaren niet gemist en op mijn 30e toch weer laten plaatsen. Die neuspiercing hoort bij mij. En weet je wat … die bloemetjesschoenen ook … Ik werk in een tamelijk conservatieve omgeving dus mijn collega’s moesten wel even wennen dat ik niet in pak aankwam maar in spijkerbroek, gympen en met neuspiercing. Inmiddels zijn ze eraan gewend en is het helemaal prima. Wanneer ik representatief moet zijn ben ik dat, maar het “confectiepak” waarin ik me moest hijsen om maar te conformeren trek ik niet meer aan. Het grappige is dat mensen me nu meer zijn gaan waarderen om mijn inhoudelijke inbreng en als meer authentiek zien. En weet je wat … ik denk dat ze gelijk hebben. Uiteindelijk wordt het gewaardeerd en is dat iets moois. Hopelijk inspireert het een ander om ook zo authentiek mogelijk te zijn.
Tegelijkertijd is dat ook direct mijn valkuil. Ik kan in belangrijke relaties niet meer faken. Ik wil of een echte kwalitatieve relatie met je, of niet. Maar alleen maar koetjes en kalfjes en gemis aan oprechte betrokkenheid en voorwaardelijkheid daar heb ik gewoon geen trek (meer) in. Ik kan het niet meer opbrengen om mezelf maar te conformeren omwille van een relatie. Althans niet als het mijn kernwaarden raakt. En dat is heel mooi want daardoor kan ik trouw aan mezelf zijn, maar ook heel moeilijk want bepaalde belangrijke relaties komen daardoor wel onder druk te staan. Ik realiseer me dat die relaties van beginne al niet goed waren … maar toch. Eenvoudig is dat niet.
In hoeverre conformeer jij je? Kun jij jezelf zijn en durf je dat ook? En wat voor invloed heeft dat op je relaties?
Meegaan om het meegaan of om erbij te horen lijkt nogal krampachtig. Ik herinner me dat ik als klein meisje een keer naar een zomerkamp was en een vriendinnetje gaf commentaar op mijn kleding. Dit was niet het type kleding dat de rest droeg en daarom was het eigenlijk niet gepast. Ik was daar helemaal niet zo mee bezig en vroeg haar of het mooi was. Zij vond dat maar een onzinnige vraag. Het ging er niet om wat mooi was, het ging erom wat gepast was. En mijn kleding was niet gepast omdat de rest het niet droeg en daarom zou ik uit de groep kunnen vallen. Een wereld die tot op dat moment nog niet aan mij getoond was ging voor mij open. Ik realiseerde me opeens dat het er niet (alleen) om ging of mensen me aardig of grappig ofzo vonden, mijn uiterlijk en kledingkeuzes speelden ook een rol. En ook “poeh, blijkbaar is erbij horen belangrijk” en zo nog wat inzichten.
Ik ben enig kind en mede daardoor van jongstuit gewend geweest om zelf eigen plan te trekken. Ik kan het goed met mezelf vinden en heb een groot verantwoordelijkheidsbesef. Alleen zijn is voor mij niet iets moeilijks of zo. Ik ben dat van jongst af aan gewend. Alleen zijn hoeft dus zeker niet eenzaam te zijn. Vanuit dat solistische heb ik dus ook nooit zo, althans niet op die manier, de behoefte gevoeld om erbij te horen. Dus voor mij was dat ene gesprekje over kleding een hele openbaring. Ik heb weleens een jaartje in een klas gezeten waarin ik gepest werd, maar gelukkig nam dat geen heel erge vormen aan en gelukkig had het geen grote gevolgen voor mij. Ik kon me eroverheen zetten, kreeg in een latere klas wel aansluiting en had ook voor de rest voldoende aansluiting en eigenwaarde waardoor het denk ik niet beklijfde. Toch ken ik ook het gevoel van onzekerheid wel. Als kind was het zo vanzelfsprekend je eigen weg te volgen, in de pubertijd was dit een herontdekking. En mijn ervaring is dat dit in belangrijke nieuwe levensfases een nieuwe herontdekking kan zijn. Aan wie kan je jezelf spiegelen? Hoe wil je je leven leiden? Allemaal keuzes.
Als echtgenote en later als moeder heb ik mezelf ook herontdekt. Dat was een zoektocht. Voordat ik moeder werd realiseerde ik me dat niet dat ik er niet alleen een pleegkindje bij kreeg, maar dat ik ook een nieuwe persoon zou worden. Ja natuurlijk ben ik nog steeds ik, maar er vond wel een heroverweging van waarden plaats. En die heroverweging maakte dat ik andere keuzes en nuances legde en nu op bepaalde vlakken een andere weg ben gaan bewandelen.
Ik vind dat iets heel moois. Ik zie het als waardevolle groei en hoop dat ik in de loop van de jaren open blijf staan mezelf te herontdekken en daarmee open tet blijven staan voor andere mensen en andere ideeën en denkbeelden. Het verrijkt mij, het verrijkt mijn gezin en hopelijk ook anderen in mijn omgeving.
Deels is het overigens ook een terugkeren naar mijn ‘roots’. Niet zozeer vanuit afkomst maar meer vanuit vroegere idealen waar nu weer op teruggegrepen wordt. Blijkbaar had ik het niet zo verkeerd, paste sommige zaken al goed en had ik me in de loop van de jaren toch meer geconformeerd dan ik me eigenlijk gerealiseerd had.
Een heel tekenend voorbeeld is mijn neuspiercing. Die heb ik als puber laten plaatsen om een belangrijke keuze in mijn leven te markeren. Ik kreeg tegenstand van de mensen die destijds het meest belangrijk voor mij waren, omdat ze dat niet konden begrijpen. Ik heb toch doorgezet en dat was iets goed voor mij. Naar een paar jaar heb ik hem verwijderd omdat het niet representatief zou zijn en ik “carrière” wilde maken. Al die jaren niet gemist en op mijn 30e toch weer laten plaatsen. Die neuspiercing hoort bij mij. En weet je wat … die bloemetjesschoenen ook … Ik werk in een tamelijk conservatieve omgeving dus mijn collega’s moesten wel even wennen dat ik niet in pak aankwam maar in spijkerbroek, gympen en met neuspiercing. Inmiddels zijn ze eraan gewend en is het helemaal prima. Wanneer ik representatief moet zijn ben ik dat, maar het “confectiepak” waarin ik me moest hijsen om maar te conformeren trek ik niet meer aan. Het grappige is dat mensen me nu meer zijn gaan waarderen om mijn inhoudelijke inbreng en als meer authentiek zien. En weet je wat … ik denk dat ze gelijk hebben. Uiteindelijk wordt het gewaardeerd en is dat iets moois. Hopelijk inspireert het een ander om ook zo authentiek mogelijk te zijn.
Tegelijkertijd is dat ook direct mijn valkuil. Ik kan in belangrijke relaties niet meer faken. Ik wil of een echte kwalitatieve relatie met je, of niet. Maar alleen maar koetjes en kalfjes en gemis aan oprechte betrokkenheid en voorwaardelijkheid daar heb ik gewoon geen trek (meer) in. Ik kan het niet meer opbrengen om mezelf maar te conformeren omwille van een relatie. Althans niet als het mijn kernwaarden raakt. En dat is heel mooi want daardoor kan ik trouw aan mezelf zijn, maar ook heel moeilijk want bepaalde belangrijke relaties komen daardoor wel onder druk te staan. Ik realiseer me dat die relaties van beginne al niet goed waren … maar toch. Eenvoudig is dat niet.
In hoeverre conformeer jij je? Kun jij jezelf zijn en durf je dat ook? En wat voor invloed heeft dat op je relaties?
dinsdag 17 juli 2012
Inspirerend initiatief: niets kopen
Hoewel ik de stap om niets te kopen dus nog niet maak, merk ik wel dat er hier heel wat bewuster met spullen en geld omgegaan wordt. Dat is in alle opzichten een verrijking en nu doel ik niet op mijn spaarsaldo.
Zoals je hebt kunnen lezen in mijn vorige bericht kan een overschot aan spullen (om specifiek te zijn een kinderkleertjesoverschot) tot heel wat gedoe leiden. Het kost ruimte in je huis, het kost ruimte in je hoofd, het kost tijd om netjes te houden, het kost tijd om die leuke kledingcombinatie uit te zoeken, etcetera. Het is verrijkend om te zorgen dat de aanwas aan spullen niet te groot wordt. Het is niet erg om spullen aan te schaffen, maar dan liever wel iets wat echt bewust is gekocht en waar ik echt blij mee ben en ik hopelijk ook nog eens een tijd lang echt gebruik.
Deze gedachtengang heb ik nu al een tijdje. Begin dit jaar heb ik bijvoorbeeld flink wat geld uitgegeven aan mooie le creuset pannen om in te koken. Veel duurzamer en gezonder dan de pannen met tevlonlaag die wij tot dan toe ieder half jaar versleten. Deze pannen worden iedere dag gebruikt en iedere dag weer denk ik "wauw wat een mooie en fijne pannen". Die zijn de investering dus echt waard.
Minder blij was mijn man die met snel en spoed een rugzak nodig had. Hij deed namelijk mee aan de Fietselfstedentocht en had een tasje nodig om zijn eten in te doen. Hij heeft voor een paar euro een tasje gekocht bij action. Datzelfde tasje kon hij de avond na het fietsen meteen weggooien want het was volledig uitgescheurd en versleten. Na 1 dagje gebruiken, zonder overmatig zware spullen of wat dan ook. Nu kostte het weinig, maar toch vind ik het wel zonde. Zonde van dat tasje en de aanschaf.
Ik probeer op allerlei manieren minder spullen te kopen. Een onderdeel is ook welke was- en schoonmaakmiddelen we gebruiken. Zo langzamerhand zijn de meeste restjes met schoonmaakmiddel en wasmiddel op en begint het eenvoudiger leven. Het zelfgemaakte wasmiddel met marseillezeep heb ik nu een tijdje in gebruik en bevalt erg goed. Het ontkalken van de kranen in de badkamer met schoonmaakazijn gaat ook heel goed. Er zat een fikse kalklaag op dus ik heb een oude doek in de schoonmaakazijn gedoopt en om de kalkaanslag gewikkeld en een paar uur laten weken. Alle kalk is weg. En daar heb ik dus al enkele uurtjes op zitten boenen met de dure antikalkmiddelen. (Al moet ik bekennen dat ik die middelen nooit in een oude doek eromheen gewikkeld heb, dus wellicht was het boenen wel gewoon geen slimme aanpak). En tot slot gebruiken we veel minder luierdoekjes sinds ik een stapeltje hydrofieldoekjes beneden heb gelegd en als snoetenpoetser gebruik (ja ... de horror ... ik heb het altijd al wel onzin gevonden om snoetenpoetsers en billendoekjes te kopen).
Er zijn beslist nog zaken waar we minder verspillend kunnen zijn. Een voorbeeld zijn de coffeecups van nespresso. Heerlijk vind ik die koffie. Heerlijk vind ik het om bij George zijn clubje te horen. Al is sinds een maand of twee trouwens het ouderwetse filterkoffieapparaat wel weer in gebruik genomen en bevalt dat eigenlijk ook wel goed. Soms is zo'n flinke pot met koffie zo makkelijk en lekker. Al bespeur ik inmiddels een lichte cafeïneverslaving.
Om een lang verhaal kort te maken. Niets kopen! Een mooi initiatief. Ik hoop dat veel mensen meedoen en dat het veel mensen (net als mij) aanzet om weer wat bewuster te worden over het gebruik en verbruik van spullen.
vrijdag 13 juli 2012
Een maandbudget ...
Sinds we aan het budgetteren zijn geslagen, is ons spaarsaldo en inzicht in de financiën flink gegroeid. Beiden zijn prettig. We weten nu precies wat onze vaste lasten zijn en hebben daar een vaste lastenrekening voor geopend. En we hebben een rekening die we gebruiken voor de dagelijkse uitgaven. Voor die dagelijkse uitgaven hebben we, dacht ik, een redelijk ruim budget gesteld.
De eerste maand ging het goed. Netjes binnen budget gebleven. De tweede maand kwamen we rond de 80 euro tekort. En nu de derde maand is het ook even passen en meten. Maarja we hebben ook wel weer wat luxe dingen gedaan deze maand. We zijn een avondje naar de sauna geweest met zijn tweetjes en hebben daar ook gegeten. We zijn een keertje met zijn vijfjes wezen pannenkoeken eten. We hebben meerdere verjaardagscadeautjes gekocht. Kortom, er zijn wel redenen aan te wijzen waardoor het wat krapper is.
Het is tot nu toe nog niet vervelend. Ik ervaar het als een uitdaging. Vandaag heb ik de boodschappenlijst en het menu voor volgende week samengesteld en goed rekening gehouden met het budget. Dit keer wat minder gerechten met vlees of met vlees dat al in de vriezer zit. Wij eten namelijk altijd biologisch vlees en dat is niet goedkoop. Een keertje lekker makkelijk macaroni met saus. De volkoren macaroni hebben we nog. En saus hebben we altijd een flinke vriesvoorraad van. En voor de rest lekkere seizoensgroenten en fruit en geen gekke dingen kopen.
En ja hoor, met resultaat. De weekboodschappen gekocht voor 65 euro en dat terwijl wij regelmatig meer dan het dubbele kwijt zijn. Of eigenlijk ... ik moet eerlijk zijn. Zitten we altijd rond de 130 euro per week.
Nu verwacht ik wel in de loop van de week nog een keertje fruit te moeten kopen, maar verder niet echt veel. Kortom .... soms is het goed om nog net even wat bewuster keuzes te maken en lever je niet eens in op je principes. Voor mij beslist een les want ik was de laatste jaren niet meer zo bewust qua geld.
De eerste maand ging het goed. Netjes binnen budget gebleven. De tweede maand kwamen we rond de 80 euro tekort. En nu de derde maand is het ook even passen en meten. Maarja we hebben ook wel weer wat luxe dingen gedaan deze maand. We zijn een avondje naar de sauna geweest met zijn tweetjes en hebben daar ook gegeten. We zijn een keertje met zijn vijfjes wezen pannenkoeken eten. We hebben meerdere verjaardagscadeautjes gekocht. Kortom, er zijn wel redenen aan te wijzen waardoor het wat krapper is.
Het is tot nu toe nog niet vervelend. Ik ervaar het als een uitdaging. Vandaag heb ik de boodschappenlijst en het menu voor volgende week samengesteld en goed rekening gehouden met het budget. Dit keer wat minder gerechten met vlees of met vlees dat al in de vriezer zit. Wij eten namelijk altijd biologisch vlees en dat is niet goedkoop. Een keertje lekker makkelijk macaroni met saus. De volkoren macaroni hebben we nog. En saus hebben we altijd een flinke vriesvoorraad van. En voor de rest lekkere seizoensgroenten en fruit en geen gekke dingen kopen.
En ja hoor, met resultaat. De weekboodschappen gekocht voor 65 euro en dat terwijl wij regelmatig meer dan het dubbele kwijt zijn. Of eigenlijk ... ik moet eerlijk zijn. Zitten we altijd rond de 130 euro per week.
Nu verwacht ik wel in de loop van de week nog een keertje fruit te moeten kopen, maar verder niet echt veel. Kortom .... soms is het goed om nog net even wat bewuster keuzes te maken en lever je niet eens in op je principes. Voor mij beslist een les want ik was de laatste jaren niet meer zo bewust qua geld.
zondag 10 juni 2012
Bespaar- en verdienvirus is losgebarsten
Ik word me steeds bewuster van geld en dat is best een proces. Wij hebben het financieel dusdanig goed dat we eigenlijk niet na hoeven te denken wat er uit gaat. Nee, we zijn niet stinkend rijk maar blijkbaar verdienen we wel goed genoeg om zonder financiële moeite onze eigen levensstijl te kunnen volhouden. En die levensstijl was altijd behoorlijk ingericht op gemak en luxe.
Op onze manier letten we wel goed op. Wij betalen al jaren de hypotheek bruto zodat we eens per jaar een flink bedrag terug ontvangen van de belasting dat we weer terug investeerden in het huis of aan andere grote zaken uitgaven. In het aanleggen van de tuin, het vervangen van de CV, het verven van het huis, het plaatsen van een nieuwe trap, de aanschaf van een nieuwe auto, etc. Door het op jaarbasis terug te ontvangen, werd bij ons voorkomen dat het in de grote hoop verdween en we eigenlijk geen idee zouden hebben wat we ermee gedaan hebben.
Hoe langer hoe meer kreeg ik het gevoel dat er iets niet klopte. Zoveel geld in omloop, maar sparen lukte ons niet. Zoveel geld in omloop, maar niet echt het gevoel van grip. Het voelde als verspilling. En dat is het natuurlijk ook gewoon. Inmiddels hebben we een aantal acties genomen en het resultaat wordt zichtbaar en voelbaar. Voelbaar omdat we inmiddels de creditcardschuld en studieschuld hebben afgelost. Verder een aantal abonnementen en dergelijke opgezegd waardoor onze maandlasten flink omlaag zijn gegaan.
Maar het belangrijkste is wel dat we nu inzicht in onze financiële situatie hebben en er ook echt grip op hebben. We hebben nu een budget voor de vaste lasten en een apart budget voor de dagelijkse uitgaven voor eten, drinken, verzorging en leuks. In de vaste lasten hebben we al flink gesneden en nu zijn we aan het kijken hoe we in de dagelijkse zaken bewuster met geld om kunnen gaan. Het voelt ook echt anders. We geven beiden bewuster geld uit met als resultaat dat het er minder uitvliegt.
Inmiddels is ook duidelijk dat wij op jaarbasis een flink bedrag opzij kunnen leggen om versneld op onze hypotheek in te gaan lossen. We hebben inmiddels een doelspaarrekening geopend en gaan daar vanaf volgende maand iedere maand 500 euro op storten. Dat moet goed mogelijk zijn want voorheen waren we die 500 euro kwijt aan aflossing en abonnementen. Dat in aanvulling met de jaarlijkse teruggave van de hypotheekrente zou samen toch een mooi sommetje moeten worden in vijf jaar tijd, zodat we over 5 jaar mooi een flinke som kunnen aflossen. Zie hier een doel!
Los jij extra op je hypotheek af? Waarom wel of niet?
Op onze manier letten we wel goed op. Wij betalen al jaren de hypotheek bruto zodat we eens per jaar een flink bedrag terug ontvangen van de belasting dat we weer terug investeerden in het huis of aan andere grote zaken uitgaven. In het aanleggen van de tuin, het vervangen van de CV, het verven van het huis, het plaatsen van een nieuwe trap, de aanschaf van een nieuwe auto, etc. Door het op jaarbasis terug te ontvangen, werd bij ons voorkomen dat het in de grote hoop verdween en we eigenlijk geen idee zouden hebben wat we ermee gedaan hebben.
Hoe langer hoe meer kreeg ik het gevoel dat er iets niet klopte. Zoveel geld in omloop, maar sparen lukte ons niet. Zoveel geld in omloop, maar niet echt het gevoel van grip. Het voelde als verspilling. En dat is het natuurlijk ook gewoon. Inmiddels hebben we een aantal acties genomen en het resultaat wordt zichtbaar en voelbaar. Voelbaar omdat we inmiddels de creditcardschuld en studieschuld hebben afgelost. Verder een aantal abonnementen en dergelijke opgezegd waardoor onze maandlasten flink omlaag zijn gegaan.
Maar het belangrijkste is wel dat we nu inzicht in onze financiële situatie hebben en er ook echt grip op hebben. We hebben nu een budget voor de vaste lasten en een apart budget voor de dagelijkse uitgaven voor eten, drinken, verzorging en leuks. In de vaste lasten hebben we al flink gesneden en nu zijn we aan het kijken hoe we in de dagelijkse zaken bewuster met geld om kunnen gaan. Het voelt ook echt anders. We geven beiden bewuster geld uit met als resultaat dat het er minder uitvliegt.
Inmiddels is ook duidelijk dat wij op jaarbasis een flink bedrag opzij kunnen leggen om versneld op onze hypotheek in te gaan lossen. We hebben inmiddels een doelspaarrekening geopend en gaan daar vanaf volgende maand iedere maand 500 euro op storten. Dat moet goed mogelijk zijn want voorheen waren we die 500 euro kwijt aan aflossing en abonnementen. Dat in aanvulling met de jaarlijkse teruggave van de hypotheekrente zou samen toch een mooi sommetje moeten worden in vijf jaar tijd, zodat we over 5 jaar mooi een flinke som kunnen aflossen. Zie hier een doel!
Los jij extra op je hypotheek af? Waarom wel of niet?
dinsdag 5 juni 2012
Uit je hoofd en in je lijf ...
Je hebt van die dagen ... ehm ... weken ...ehm ... soms zelfs maanden dat je denkt "er klopt iets niet, ik zit niet helemaal lekker in mijn vel." En als je er dan over nadenkt dan denk je "ik zou dit, ik zou dat, ik zou zus" en hoe langer je erover denkt hoe minder je doet en hoe meer je denkt "Er klopt iets niet, ik zit helemaal niet lekker in mijn vel" En zie hier, de vicieuze cirkel is begonnen en lijkt oneindig te zijn. Een cirkel heeft immers geen begin en eind. Gelukkig is er wel een oplossing voor en dat is: stoppen met denken, beginnen met voelen!
Mij helpt het enorm als ik ga bewegen, sporten, de natuur inga, wat vaker met vriendinnen afspreek, iets doe waar ik echt lichamelijk moet voelen of ontspannen (bijvoorbeeld een sauna). Dat soort dingen. En dat zijn nou net de dingen waar ik de laatste tijd amper puf voor vind. En vervolgens denk ik weer (ja daar gaat het fout, soms moet je niet denken, dat MOET ik allemaal ook nog en daar FAAL ik). En ja dat laatste, dat faal-denken is al helemaal niet constructief. Kortom het roer moet eventjes om, dan ben ik zo weer op koers. Mijn voornemens voor de korte termijn:
- Op de fiets naar het station als ik moet werken.
- (Weer minimaal) twee keer per week sporten
- Een keer per week iets leuks doen (met een vriendin)
Zojuist mee begonnen: eindje gefietst met kleine meid. Het is heerlijk weer dus dat maakte het alvast lekker. Kleine meid mocht bij iedere weg kiezen welke kant we op zouden gaan. Dan krijg je dus dat je stukjes twee keer rijdt en een route rijdt die volkomen onlogisch is. Bij bijna ieder ding dat ze zag was het "deese nou?" waarmee ze bedoelde te zeggen "Wat is dat?" Hilarisch! Soms gaf ze ook zelf antwoord. Dan zei ze "deese nou?" "Boom" Dan wees ze dus een boom aan. Vervolgens wees ze nog een boom aan en herhaalde ze het en zei "allebij" Ze vindt het begrip "allebij" wel zoiets moois! Echt heel erg genieten hoe ze aan het leren is. Voor ons beiden winst. Lekker samen, lekker buiten, lekker leren en vooral ...lekker even ontspannen. Het begin is er!!!
Mij helpt het enorm als ik ga bewegen, sporten, de natuur inga, wat vaker met vriendinnen afspreek, iets doe waar ik echt lichamelijk moet voelen of ontspannen (bijvoorbeeld een sauna). Dat soort dingen. En dat zijn nou net de dingen waar ik de laatste tijd amper puf voor vind. En vervolgens denk ik weer (ja daar gaat het fout, soms moet je niet denken, dat MOET ik allemaal ook nog en daar FAAL ik). En ja dat laatste, dat faal-denken is al helemaal niet constructief. Kortom het roer moet eventjes om, dan ben ik zo weer op koers. Mijn voornemens voor de korte termijn:
- Op de fiets naar het station als ik moet werken.
- (Weer minimaal) twee keer per week sporten
- Een keer per week iets leuks doen (met een vriendin)
Zojuist mee begonnen: eindje gefietst met kleine meid. Het is heerlijk weer dus dat maakte het alvast lekker. Kleine meid mocht bij iedere weg kiezen welke kant we op zouden gaan. Dan krijg je dus dat je stukjes twee keer rijdt en een route rijdt die volkomen onlogisch is. Bij bijna ieder ding dat ze zag was het "deese nou?" waarmee ze bedoelde te zeggen "Wat is dat?" Hilarisch! Soms gaf ze ook zelf antwoord. Dan zei ze "deese nou?" "Boom" Dan wees ze dus een boom aan. Vervolgens wees ze nog een boom aan en herhaalde ze het en zei "allebij" Ze vindt het begrip "allebij" wel zoiets moois! Echt heel erg genieten hoe ze aan het leren is. Voor ons beiden winst. Lekker samen, lekker buiten, lekker leren en vooral ...lekker even ontspannen. Het begin is er!!!
donderdag 8 maart 2012
Bewust eten
Als het op bewust leven aankomt durf ik te stellen dat ik al een eind op pad ben, maar ook dat de weg naar de top nog een lange wandeling is. Terwijl ik dit typ zie ik een beeld van een berg met een kronkelweggetje naar de top op mijn netvlies verschijnen. Conclusie, ik ben onderweg maar ik ben er nog niet. En dat is goed, want het is een mooie wandeling.De laatste twee jaar hebben in het teken gestaan van bewust eten. Dat begon naar aanleiding van de simpele vraag waarom ontbijtkoek beter zou zijn, dan 'gewone' koek voor een kindje van amper een jaar. Degene die de vraag stelde, een voedingsdeskundige, wist het antwoord niet en dat zette mij aan het denken. Het maakte mij ervan bewust dat voeding die 'in de volksmond' als gezond gezien worden, lang niet altijd gezond is.
De vraag spoorde me aan om te onderzoeken wat ik nu eigenlijk echt gezond vind en wat bleek, mijn idealen stonden mijlenver van het eetgedrag dat ik tot dan toe mezelf had eigen gemaakt. Inmiddels al weer bijna twee jaar geleden heb ik het roer omgegooid en heb bewust stappen genomen om ons voedingspatroon te veranderen.
Het resultaat mag er zijn:
- Betere gezondheid en weerstand
- Van kledingmaat 46 naar 36
- Voel me fit en vrij
Voor mij is bewezen dat bewuste keuzes tot heel fijne resultaten kunnen leiden. Bewust kiezen hoeft ook niet dwangmatig te zijn of beperkend te zijn. En bewuste keuzes kunnen juist tot meer vrijheid leiden.
Welke bewuste keuzes maak jij?
Abonneren op:
Posts (Atom)