Boekhoudtrubbels ...

Ja ja je leest het goed, vlindertjelief die zo trots is op haar administratie heeft boekhoudtrubbels. Hoe komt dat zo zul je je afvragen. Tsja ... het begon dat ik begin 2012 me realiseerde dat we meer grip op onze geldzaken moesten krijgen. Na diverse blogs afspeuren, kwam ik terecht op een site waar ik zelfs een stukje in dit blog aan heb gewijd. Inmiddels hebben we het genoemde sjabloon en de werkwijze zo'n 5 a 6 maanden in gebruik en zijn daar onwijs tevreden over. Echter er zijn twee zaken waarvoor ik nog naar een oplossing zoek, namelijk:

• Hoe leg je verschillende spaardoelen vast zonder extra spaarrekeningen af te nemen?
• Hoe verkrijg je op eenvoudige wijze inzicht in je bestedingspatroon op de leefgeldrekening?

In dat stadium zit ik nu we besloten hebben om onze zorgverzekering te versoberen. We gaan het bedrag dat we aan zorgkosten vooruitbetalen op jaarbasis. Dat kan omdat we een aardige spaarpot hebben opgebouwd, maar ik wil graag in de loop van het jaar, de maandelijkse bijdrage die we hiermee "besparen" wel wegzetten naar een spaarrekening en wil specifieke een potje maken dat bestemd is voor zorgkosten. Ik wil niet dat het zorgpotje mixed-up wordt met de "gewone" spaarpot waar we enorm leuke dingen mee kunnen doen. We hebben momenteel twee spaarrekeningen. Eentje die bedoeld is om af te lossen op de hypotheek en een ander die simpelweg buffer en leuke dingen doen rekening is. En op die laatste spaarrekening willen we dus ook gaan werken met speciale boekhoudkundige potjes. Maar ja, hoe dan want ik wil vooral niet dat het me teveel werk gaat kosten om het allemaal te administreren.

En dan het tweede perikel. Onze vaste lasten zijn flink omlaag gegaan. In totaal zo'n 600 euro op maandbasis. Ja ik weet het, het is om stijl van achterover te slaan en wellicht zou ik me moeten schamen. Waarschijnlijk wel. Een deel was aflossing van een hypotheek en een creditcardschuld een ander deel was abonnementen op van alles en nog wat en hulp in de huishouding.  Op jaarbasis dus een heel bedrag. Ik voorzie dat wij ook een fikse besparing kunnen realiseren op de leefgeldrekening, al weet ik nu nog niet goed hoe. Echter, ik heb al weleens feedback gehad op de hoogte van het bedrag van onze leefgeldrekening en die was bepaald niet van "joh, wat redden jullie het van weinig!" Nee, nee! Dat was eerder in de trend van "Wat jullie aan leefgeld aanhouden is ons netto inkomen zo ongeveer!" Voor mij was dat best confronterend. Vooral ook omdat het voor ons een realistisch budget is. En ook omdat we nog ons best doen ook om ons ermee te redden. En (nu maak ik het nog erger wellicht maar nu ik dan toch aan het bekennen ben) ik heb niet eens het gevoel zo onwijs gek te doen. Dus tsja ... hoe zit dat dan?

Als er iets is dat ik wel geleerd heb het afgelopen half jaar is het: meten is weten. Kortom, daar moeten we dus aan beginnen. En daar komt uitdaging twee. Namelijk uitzoeken waar het geld op de leefgeld rekening naartoe gaat. En ja, ook dat kan ik in een excelletje gooien, maar ik vrees dat het dan gewoon niet leuk is/wordt voor mij. Ja ja, ik ben een beetje veeleisend, maar dat komt ook omdat ik iets wil implementeren dat haalbaar is en alle uitgaven continu maar noteren ga ik niet volhouden.

Nu pinnen wij bijna altijd alles en betalen wij bijna nooit wat contant. Dat biedt toch weer kansen qua exporteren en toewijzen aan categorieën zou je denken. En dat klopt ook wel. Zo is er, heb ik net ontdekt, een programma AFAS Personal Plus dat in samenwerking met het Nibud is doorontwikkeld en dat over nogal wat functies beschikt. Sterker nog, dit programma lijkt ook nog eens een oplossing te bieden voor probleem nummer 1 (het toewijzen van spaardoelen). Kortom, twijfel de twijfel ... ik ben aan het twijfelen of ik over moet gaan stappen naar dat systeem. Dat gaat me echter wel weer tijd kosten (om het eigen te maken) en ook kost het gebruik van de software me een kleine bijdrage per maand (2,99 euro). Ik ben dus aan het twijfelen of het gaat opleveren waar wij behoefte aan hebben. Aan de ene kant denk ik beslist van wel, aan de andere kant frisse tegenzin om het uit te gaan zoeken.

Zie hier de boekhoudtrubbels en het dilemma waar ik me voor zie staan. Iemand zinnige tips?

Besparing op zorgkosten en uitdaging qua buffer en administratie...

We zijn weer een stapje verder in het terugdringen van de maandelijkse vaste lasten. Dit maal hebben we de zorgverzekering eens goed bekeken.

Ik vond het uitzoeken van de zorgverzekeringen een hoofdpijndossier. Het heeft me diverse bezoekjes aan de website van de rijksoverheid gekost en ook aardig wat uurtjes spitten in de voorwaarden van onze huidige verzekeringen en bij andere aanbieders. Aangezien wij een tamelijk hoog buffer hebben en een goede gezondheid hebben kreeg ik veelal het advies om het eigen risico omhoog te doen en eens kritisch naar de aanvullende verzekering(en) te kijken. Dat voelde heel eng. Zou ik het durven om aanvullende verzekeringen eruit te doen? En de tandartsverzekering dan? Zou ik dat wel echt aandurven? We verwachten het aankomende jaar namelijk wel het een en ander.

Wij werden blij toen we op de site van de rijksoverheid lazen dat je de basisverzekering bij verzekeraar A mag afnemen en een aanvullende verzekering bij verzekeraar B. Onze basisverzekering was namelijk nogal aan de hoge kant, maar over onze aanvullende verzekeringen, met name die van de tandarts, dachten we erg tevreden te zijn. Tot we eens een goede blik wierpen op de tandartsverzekering en bleek dat deze ons een boel geld kostte, maar precies niet datgene vergoedde wat we komend jaar nodig hebben.  Naar een hoger pakket die dit wel biedt overstappen kan wel, maar dan zouden we een jaar met de behandelingen moeten wachten en ondertussen blijf je wel betalen aan de hogere aanvullende verzekeringen. Na eens goed naar onze eigen verzekeringen gekeken te hebben konden we eigenlijk maar 1 conclusie trekken en die was: we betalen teveel en zijn oververzekerd.

Vervolgens gaan we gaan becijferen wat slim zou zijn en hebben we besloten om alleen een basisverzekering af te nemen en alle aanvullende zorgverzekeringen te stoppen. Verder hebben wij het eigen risico (het wettelijk eigen risico is in 2013 350 euro p.p.p.j.) opgehoogd met 500 euro. Verder zijn we overgestapt naar zilverenkruis omdat deze ons aansprak en omdat we via mijn werkgever 10% korting op de basispremie krijgen. Tot slot zijn we overgestapt naar betaling vooraf op jaarbasis, dat scheelde ook weer 3% op de totaalprijs. In totaal zijn we nu voor ons tweeën 1698,00 euro kwijt en hebben we 1322 euro op jaarbasis op de premie bespaard. We zijn dus 110,20 euro per maand goedkoper uit.

Echter we zijn ook minder verzekerd! Het is dus appels met peren vergelijken, dat realiseer ik me goed en we lopen potentieel (als het qua gezondheid blijkt tegen te vallen) wel een financieel risico. We hebben echter een goed buffer en dat buffer willen we verder uitbouwen, door de kosten die op maandbasis bespaard worden naar het buffer door te sluizen.

Dit vraagt echter wel een en ander van onze administratie, want deze kosten wil ik administratief dusdanig regelen dat die niet in de pot voor de hypotheekaflossing of "gewoon buffer" terecht komt. Echter hoe doe je dat zonder nog eens een aparte spaarrekening te nemen. Ik denk dat er niets anders opzit om of onze excelsheet eens te gaan uitbouwen of een stap te nemen en me eens te gaan verdiepen in een boekhoudkundig pakket zoals bijvoorbeeld AFAS. In dat laatste wil ik me nog eens goed gaan verdiepen, ook weer zo'n klus waar ik heerlijk tegenop kan zien, maar die wel rust geeft als je zo ver bent.

Voor nu een pluim voor onszelf dat we dan eindelijk actie hebben genomen om over te stappen naar een andere zorgverzekeraar. Het was een hoofdpijndossier. Hopelijk is dat geen voorbode voor wat me komend jaar te wachten staat.

Bespaar jij op je zorgkosten, of is dat voor jou (helaas) geen optie?

Terugblik op 2012 ...

2012 was een veelbewogen jaar voor ons gezin. Er waren veel mooie veranderingen met de nodige impact op ons leven.

In februari  zijn we begonnen met vruchtbaarheidsbehandelingen omdat we toch wel erg graag een kindje in ons gezin wilden verwelkomen. We hebben in maart en april twee IUI pogingen gedaan, die helaas niet succesvol waren. Deze vruchtbaarheidsbehandelingen waren (behalve dan dat het niet tot resultaat heeft geleidt) ook verder geen groot succes. Ik had niets aan mijn voedingspatroon en beweegpatroon veranderd maar kwam toch maar liefst 5 kilo aan door de medicatie. Ik kan je verzekeren dat als je jaren lang met overgewicht hebt getopt en je net iets langer dan een jaar het tij gekeerd hebt, je daar erg onzeker en ongelukkig van kan worden. Verder deden die hormonen mij ook bepaald niet goed. Ik werd er nogal boos en wisselvallig van qua stemming. Beide bijwerkingen had ik de vorige keer ook. Toen dacht ik dat dit door de stress en ongezonde levenstijl kwam die ik toen nog had, maar dat is dus niet zo. Het zijn keiharde bijwerkingen van de medicatie.

Midden in maart werden we echter ook benadert voor een pleegkindje. En op Goede Vrijdag, 6 april, was het zo ver.  Een prachtventje van drie maanden oud kwam bij ons wonen. Kleine meid was meteen dolverliefd op haar kleine "beebiebroertje" met wie ze totaal geen biologische verwantschap heeft. Het was haar beebie en het is haar beebie. Ze zijn onafscheidelijk. Kleine vent had last van stress van de scheiding van zijn eerste pleegouders. Hij had last van exceem, zat hoog in zijn ademhaling, was nogal van het overeten en had een zeer sterkte voorkeurshouding waarbij hij overstrekte. Wel had hij een geweldig goed instinct. Hij was alleen maar tevreden als hij heel dicht bij ons was. De draagdoek was een uitkomst. Prachtig mooi om te zien dat zo'n klein ventje zo'n goed instinct heeft dat hij voelt dat contact en nabijheid nodig is. Contact en nabijheid (liefst huid op huid) zorgen voor vrijgave van een hormoon dat stress juist reduceert en hechting bevordert. Vervolgens hebben wij hem ook in een co-sleeper gedaan voor het slapen wat het wederzijdse hechten alleen maar verbeterde. Binnen de kortste keren was hij van de stress, exceem, overmatige ademhaling en overstrekken af. Heel bijzonder om te mogen zien.

Van pleegouders van 1 kindje, kregen we er opeens een tweede bij. En dat is wel echt heel duidelijk een andere wisselwerking. Dat was pittig. Kleine meid die echt even de weg kwijt was, wij die opnieuw in ons ritme moesten komen. Ik kon soms echt niet meer nadenken en werd bij tijd en wijlen nogal warrig. Vooral op het werk kwam dit tot uiting. Ik functioneerde duidelijk minder goed dan ik wel gedaan had. Gelukkig kwam daar steeds meer balans is, gewoon door onszelf de tijd te gunnen, regelmatig even tijd te plannen voor onszelf en ook eerlijk tegen onszelf te zeggen "het is best veel en het mag ook veel zijn".

De zomerperiode hebben wij als heel mooie tijd ervaren. Vaak lekker weer, heel veel spelen in de tuin. Continu een badje in de tuin, lekker buiten leven, buiten spelen. Wat was dat genieten. Gedurende de zomer hoorde ik veel mensen maar mopperen over het slechte weer, maar wij hadden bijna iedere dag wel dat we een paar uur in de tuin zaten. En kleine vent, die binnen maar met moeite ging slapen, sliep in de travelcot echt uren en uren. En kleine meid vermaakte zich uren in haar badje met de badspeeltjes. 

Naast deze mooie gebeurtenissen zijn we ook financieel bezien een andere weg ingeslagen. De weg van consuminderen. We hebben onze financieen stevig gereorganiseerd (daar is hier in dit blog al redelijk veel over geschreven) en hebben creditcard en studieschuld afgelost en een flinke som van 12.600,- euro afgelost op de hypotheek. Diverse abonnementen en dergelijke opgezegd met als gevolg veel meer regie op ons geld. En dat niet alleen, het geeft een heerlijk gevoel om zo bewust keuzes te maken. Zo heb ik vandaag bijvoorbeeld de zorgverzekering voor het hele gezin voor volgend jaar geregeld en heb ik een besparing van maar liefst 1325 euro op de premiekosten op jaarbasis gerealiseerd. Ook dat voelt fijn!

Tot slot ben ik in november benadert voor een promotie op mijn werk. Ik ben hiermee akkoord gegaan en sinds 1 december geef ik nu leiding aan 6 man die binnen hetzelfde vakgebied functioneren. Een enorm leuke uitdaging waarbij zowel inhoud als mens verenigd zijn en een eer dat ik ervoor gevraagd ben. Die dip in mijn presteren heeft dit in ieder geval niet onmogelijk gemaakt, daar ben ik enorm dankbaar voor.

En dan een als kersje op het toetje. We hebben geregeld dat we volgend jaar maar liefst 2 maanden lang vrij zijn om met het gezin vakantie te vieren en tijd door te brengen. We doen niet overdreven luxe of duur. Het cadeau is dat we met zijn allen zijn, even geen stress hebben en gewoon genieten! Dat zijn de echt mooie dingen in het leven. Het idee is om van 2013 een jaar met relatieve rust te maken. Geen al te grote veranderingen maar beklijven. Ik heb er zin in.

Hoe kijk jij terug op 2012?

Richting geven

Het nieuwe jaar nadert, voor mij altijd een mooi moment om terug te blikken op het bijna voorbije jaar. Even tot bezinning komen en te bepalen of ik goed op weg bent of dat er bijsturing nodig is. Ik doe niet aan goede voornemens. Wel doe ik aan plannen en richting geven. Goede voornemens voelen voor mij als “ik doe een lucky shot en ga het toch niet doen”, terwijl plannen en organiseren voor mij voelt als bewust richting geven, evalueren en aan de gang gaan. Tamelijk doelgericht en zakelijk, terwijl de doelstellingen overigens wel heel leuk kunnen zijn.Een aantal jaar geleden heb ik voor mezelf besloten hoe ik in het leven wil staan. Dat klinkt zwaar, maar zo voelt het niet. Sterker nog: ik vind het lekker want het geeft me richting.

Mijn devies is:
Een leuk mens zijn voor mezelf en mijn omgeving.
Gericht blijven op ontwikkeling van mezelf en mijn omgeving.

Oftewel evenwicht! Evenwicht tussen de belangen van mij en de belangen van een ander. Ik mag vinden dat ik met middelpunt van het universum ben en dat iedereen op mij gericht dient te zijn. Ja, ja, ja dat mag ik beslist denken van mezelf. En alleen dat ik dat mag en dat ik dat bewust van mezelf mag, kan echt heerlijk voelen. Alleen … en hier komt dat evenwicht om de hoek kijken …. de ander mag dit ook van zichzelf vinden en ervaren. En ergens moeten we dus – dat is mijn manier van denken - een manier vinden waarop we beiden tot ons recht komen. Of niet, dat kan natuurlijk ook…

Eén zo’n devies en dan al meteen zo’n duidelijk uitgangspunt dat zich voor mij ook heel eenvoudig laat vertalen hoe ik in mijn relaties wil staan: Ik houd mijn normen en waarden en ik in de gaten en toets regelmatig of jij dat zelf ook doet. Zo makkelijk kan het zijn.

Maar het gaat verder. Een leuk mens voor mezelf zijn betekent ook goed voor mezelf zorgen. Een leuk mens zijn voor mijn omgeving, zegt ook iets over goed voor mijn omgeving zorgen. En zo komt er alweer meer richting. Er zijn allemaal manieren te bedenken hoe ik goed voor mezelf kan zorgen en ook hoe dit in balans kan zijn met de mensen, dieren, planten en wereld om mij heen. En zo stapje voor stapje heeft die ene zin, dat ene motto wat bij mij past, voor mij heel veel betekenis.

Ontwikkelingsgerichtheid is iets wat er van vroeger al in zat. Nu is mijn overtuiging dat is de meeste mensen een natuurlijk leergierigheid hebben, maar het is bij mij wel een terugkerend thema dat gewoon hoort bij wie ik ben. Als er iets is wat ik heb geleerd is het wel dat de bril waarmee ik naar een situatie kijk, maakt hoe ik die situatie beoordeel en hoe ik met die situatie kan omgaan. Door met verschillende brillen naar mensen en situaties te kijken kom je tot meerdere lagen, voel je in meerdere lagen, moet je gevoelens uit de ene laag loslaten om de andere laag te kunnen ervaren en ben je in ontwikkeling. Door te kijken, observeren, te wikken, te wegen, te onderzoeken en experimenteren, door jezelf toe te staan (wees een leuk mens voor jezelf!) fouten te maken, leer ik onwijs veel en ben ik in ontwikkeling. Vaak te langzaam naar mijn zin. Ambitie – wat een relatie heeft met ontwikkelingsgerichtheid heeft – kan ook de wens tot snelheid bij zich dragen, terwijl de echte ontwikkeling soms gewoon tijd nodig heeft om te beklijven.

Het nieuwe jaar nadert, voor mij een mooi moment om terug te blikken, na te gaan of ik geleefd heb naar mijn devies, of er doelen moeten worden (bij)gesteld, te plannen en richting te geven. Een volgende keer wil ik wel delen hoe ik terugkijk op 2012, wat het me gebracht heeft, wat ik (denk) gebracht te hebben en wellicht ook een vooruitblik, vol goede intenties, voor het komende jaar.

We leven in een mooie wereld, althans wel volgens de bril die ik nu op heb.

Wat geeft jou richting?

Gembersiroop

 Gisteren heb ik zelf gembersiroop gemaakt. Ik vind gembersiroop heel erg lekker door Thaise gerechten en ook gemberkoekjes vind ik heerlijk. Met enige regelmaat gaat er hier dus een flesje met gembersiroop doorheen. Het leek mij wel leuk om zelf eens gembersiroop te maken en ook is het een stuk goedkoper om zelf de ingredienten los te kopen, dus ben ik gisteren aan de slag gegaan om zelf gembersiroop te maken.

Het was kinderlijk eenvoudig maar je moet er wel even de tijd voor nemen en let op, je hebt meteen genoeg voor een weeshuis ...

Benodigdheden:

• Twee pannen
• Zeef
• Kaasdoek (ik gebruik zelf een schone hydrofieldoek, dat geeft hetzelfde resultaat)
• Maatkan
• Schone uitgekookte flesjes waar de siroop naderhand in kan (ik heb zelf twee lege flessen van de floradix multivitamines ervoor gebruikt en 3 lege strooppotjes)
• Citruspers

Men neme:

• 200 gr verse gember
• 1 limoen
• 1,5 l water
• 1 kg rietsuiker of kristalsuiker

Bereiding:

• Schraap de losse velletjes van de gember en snijdt de gember in stukken;
• Giet het water in een pan, doe de gemberstukken erbij en kook een half uur;
• Haal de gember uit de pan en maal ze in de keukenmachine fijn;
• Doe de fijngemalen gember weer bij het water en kook nog eens een half uur voor een extra sterke gembersmaak;
• Giet het mengsel door een zeef in een schone pan.
• Voeg de suiker toe en kook het mengsel op laag vuur, met af en toe roeren, tot ongeveer de helft in.Pers de limoen uit en giet het sap door de siroop.
• Giet het mengsel door een zeef en kaasdoek in een maatkan waarmee je vervolgens je lege flesjes makkelijk mee kan vullen. 
• Zet de flesjes op de kop en laat afkoelen.

Mocht iemand nog heerlijke recepten met gembersiroop hebben? Graag hoor ik ze van je. Ik heb het nu immers in overvloed. 

Sinterklaas ...

De goedheiligman is in het land. Dat brengt natuurlijk een boel gezelligheid met zich mee. Ook wij zijn in de ban van het feest. Vooral onze kleine meid vindt het helemaal geweldig. De pieten zijn het helemaal, Sinterklaas heeft ze wat minder mee, da's toch maar een gekke oude man met zo'n baard. Ze is er ook van overtuigd dat de pieten haar de "dootjes" geven (waarbij dootjes een equivalent is voor cadeaus) en is dol op de 'nooties" (jawel de pepernoten).

Ze hebben al een keertje de schoen mogen zetten. Ik vond het prachtig om samen met de kindjes 'sinterklaas kapoentje ... " te zingen en te zien dat bij kleine meid opeens het kwartje viel "aha dat bedoelen ze met "gooi wat in mijn schoentje" (overigens wordt dat ook weer gezongen als "schoentieee"). En nog mooier is dat ze het de volgende ochtend glad vergeten waren en het cadeautje en het lekkers er uren in heeft gelegen tot ze het dan eindelijk door hadden. Hilarisch! Ook heel fijn is dat het vooral niet om alle cadeaus gaat. Het is de sfeer waar het om draait en dat is genieten.

Aankomende woensdag vieren we het met een oom en tante van me die voor de kinderen eigenlijk gewoon een soort van opa en oma zijn. Heel leuk want mijn oom en tante hebben dezelfde zienswijze als wij. Een warm en gezellig samenzijn, paar cadeautjes met gedichtjes van persoonlijke aard, maar vooral warmte, gezelligheid, lekker eten, etc. Helemaal goed dus!

Gisterenavond de stad in geweest om cadeautjes te kopen voor mijn oom. Ik had zijn lootje getrokken. Ik kom bijna nooit in een winkelcentrum en het was voor mij dus echt een belevenis van "o ja zo was dat". Ik werd tamelijk overvallen door de overdaad, de drukte, de drang tot kopen, de onrust, de hoeveelheid troep die er te koop is. Ik was ook nog even op zoek naar stofdoeken. Mijn oom had die ook nog op zijn lijstje staan (gelukkig ook nog andere leukere dingen, maar ik vond het wel een goede hekkensluiter). Nergens kon ik van die ouderwetse grote stofdoeken vinden. Overal van die microvezel dingen enzo, maar nergens van die ouderwetse. Dat vind ik dan weer zo jammer. Dat moet ik dus nog ergens ziens te vinden.

Nog een paar daagjes en dan is het zo ver!!!

Hoe vier jij Sinterklaas?

  

Een kastje per dag ...

Je kent vast het principe van een kastje per dag wel. Iedere dag 1 kastje of plankje of laatje opruimen en zo raakt je huis steeds meer op orde. Een erg leuk initiatief, vind ik. Hier worden niet op dagbasis kastjes opgeruimd, maar toevallig heb ik dit weekend wel tijd besteed om een specifiek kastje weer eens helemaal op te ruimen en dat voelde heerlijk. Dit keer was dat het apothekerskastje waar wij vooral kruiden in bewaren.

Wij koken zonder pakjes en zakjes en ik maak al jaren een weekmenu. We beschikken dus over nogal een arsenaal aan recepten en veelgebruikte kruiden. Naast verse kruiden gebruiken we ook nogal wat gedroogde kruiden. Die kruiden kopen wij in zakjes en die zakjes gieten we weer over in handige potjes die je bij het Zweedse warenhuis kan kopen.

Sommige potjes waren inmiddels leeg, terwijl we de desbetreffende kruiden in een zakje, al aangebroken maar weer dichtgeplakt, hadden zitten. Op enkele potjes was geen sticker geplakt waardoor het lastiger te achterhalen was wat voor kruiden erin zaten. Er zaten een paar aangebroken doosjes met biologische bouillonblokjes (je weet wel die zonder E621 en andere meuk) in en zo nog wel meer dingen zoals een zakje met Himalayazout, een zakje met vanillestokjes (die heb ik direct gebruikt om vanille-extract mee te maken), een doosje met klontjes rietsuiker (voor de visite die suiker gebruiken en voor de enkele recepten waar nog suiker in gaat) en van al dat meer.

Dat hebben we allemaal weer netjes georganiseerd. Alle kruiden netjes in potjes gedaan. De bouillonblokjes, het zout en de suiker in lege glazen potjes gedaan (wij bewaren regelmatig de glazen potten van de notenpasta voor dit soort bestemmingen). Het kastje netjes schoongemaakt, alles er netjes ingezet. En klaar is Kees, alles weer helemaal netjes. Wat een weelde! Helemaal lekker!

Joh ... zou ik ooit een echte huisvrouw worden? En weet je, op een bepaalde manier is dat wel zo. Onze levensstijl verandert stilletjes aan steeds meer. Het voelt inmiddels heel normaal om gewoon niet meer met pakjes en zakjes te koken, het voelt heel normaal om zelf wasmiddel te maken, het voelt heel normaal om kleertjes zo bewust mogelijk (liefst 2e hands en anders biologisch/fairtrade) te kopen, het voelt heel normaal en leuk om zelf brood te gaan bakken, het voelt ook geweldig en leuk om me te oriënteren op zelf vlees malen. Het voelt steeds fijner en logischer om tijd te besteden, die we voorheen juist probeerden te besparen.

Het lijkt rijkdom om voorgesneden groente te kopen en daar een maaltijd mee in elkaar te flansen, maar eigenlijk is het gemak en geeft het een gebrek aan voldoening. Het is zo makkelijk om een pak wasmiddel (in de aanbieding) te kopen en daarmee de was te doen, maar eigenlijk kost het maken maar amper tijd (als het een uur is op jaarbasis dan is het veel) en zo geldt dat voor veel van deze dingen. De muffins die ik zelf maak, smaken me zo veel beter dan als ik ze zou kopen bij een supermarkt of bakkerij. Er zit liefde in, voldoening in, het voelt goed. Langzaam aan is er steeds meer aandacht in wat we doen en die aandacht voelt goed. En zo zit dat denk ik ook met dat suffe kastje. Want het is natuurlijk leuk dat het er netjes uit ziet, maar dat is niet de essentie waar het om gaat. De essentie is waar het voor staat ... en dat voelt goed!

Waar besteed jij je aandacht aan?